Overview
เทศบาลนครนครราชสีมา หรือรู้จักในชื่อ โคราช เป็นเทศบาลนครแห่งหนึ่ง ตั้งอยู่ในอำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา เป็นเขตองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่เป็นที่ตั้งของศาลากลางจังหวัด ตามแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติได้กำหนดให้เป็นเมืองหลักของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เป็นศูนย์กลางการค้า การพาณิชย์ การคมนาคมทางบก และอุตสาหกรรม โดยปี พ.ศ. 2560 ในเขตเทศบาลมีประชากรจำนวน 129,680 คน นับเป็นนครขนาดใหญ่ลำดับที่ 2 ของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ รองจากเทศบาลนครอุดรธานี ในขณะที่เขตเมืองรวมเทศบาลปริมณฑล มีประชากรรวมประชากรแฝงราว 821,187 คน ถือเป็นเขตเมืองใหญ่ที่สุดในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
Interested in working with us in the future?
Follow to see new jobs and posts in your feed.
No news yet.
About
เทศบาลนครนครราชสีมา หรือรู้จักในชื่อ โคราช เป็นเทศบาลนครแห่งหนึ่ง ตั้งอยู่ในอำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา เป็นเขตองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่เป็นที่ตั้งของศาลากลางจังหวัด ตามแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติได้กำหนดให้เป็นเมืองหลักของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เป็นศูนย์กลางการค้า การพาณิชย์ การคมนาคมทางบก และอุตสาหกรรม โดยปี พ.ศ. 2560 ในเขตเทศบาลมีประชากรจำนวน 129,680 คน นับเป็นนครขนาดใหญ่ลำดับที่ 2 ของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ รองจากเทศบาลนครอุดรธานี ในขณะที่เขตเมืองรวมเทศบาลปริมณฑล มีประชากรรวมประชากรแฝงราว 821,187 คน ถือเป็นเขตเมืองใหญ่ที่สุดในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
Kaynak: Wikipedia · CC BY-SA 4.0
ประวัติ
เมืองนครราชสีมาเดิมเป็นแคว้นศรีจนาศะหรือเมืองเสมา ตั้งอยู่ในพื้นที่อำเภอสูงเนิน จังหวัดนครราชสีมา ในสมัยแผ่นดินสมเด็จพระนารายณ์มหาราชโปรดฯ ให้ย้ายเมืองมาสร้างเมืองใหม่ขึ้นในพื้นที่ปัจจุบันในปี พ.ศ. 2217 โดยสร้างให้มีป้อมปราการ และคูน้ำล้อมรอบ แล้วพระราชทานนามว่า "เมืองนครราชสีมา"
ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 5 ได้ทรงจัดแบ่งเขตการปกครองส่วนภูมิภาคออกเป็นมณฑลเทศาภิบาล ซึ่งมณฑลนครราชสีมาก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2436 เป็นมณฑลแรกของประเทศสยาม จากนั้นได้มีพระบรมราชโองการให้ประกาศใช้พระราชบัญญัติจัดการสุขาภิบาล รศ.127 กับตำบลโพกลาง (โพธิ์กลาง) ขึ้นในมณฑลนครราชสีมา จึงกลายเป็น "สุขาภิบาลเมืองนครราชสีมา" เมื่อที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2451
และในวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2459 ได้มีประกาศจากกระทรวงมหาดไทยให้รวมตำบลในเมืองในท้องที่อำเภอเมืองนครราชสีมาเข้าอยู่ในสุขาภิบาลเมืองด้วยอีกตำบลหนึ่ง และได้พระราชทานเงินภาษีโรงร้าน ยานพาหนะ และค่าเช่าที่ดิน ต่าง ๆ ที่เก็บจากตำบลในเมือง ให้รวมเข้าเป็นผลประโยชน์สำหรับใช้จ่ายในการบำรุงสุขาภิบาลเมืองนครราชสีมาต่อไปอีกด้วย
ในปี พ.ศ. 2478 ได้มีตราพระราชกฤษฎีกาเทศบาลขึ้น จึงมีผลให้มีการพิจารณายกฐานะสุขาภิบาลเมืองนครราชสีมาขึ้นเป็น "เทศบาลเมืองนครราชสีมา" เมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2478 สุขาภิบาลเมืองนครราชสีมาจึงได้เปลี่ยนมาเป็นเทศบาลเมืองนครราชสีมา
เทศบาลเมืองนครราชสีมาได้เปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2480 มีเนื้อที่ทั้งสิ้น 4.397 ตารางกิโลเมตร ต่อมาได้ขยายเป็น 37.50 ตารางกิโลเมตร มีผลบังคับใช้มาตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2526 เป็นต้นมา และจัดตั้งเป็น "เทศบาลนครนครราชสีมา" เมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2538
ภูมิศาสตร์

ที่ตั้งและอาณาเขต
เทศบาลนครนครราชสีมา มีพื้นที่ประมาณ 37.50 ตารางกิโลเมตร หรือ 23,430 ไร่ 2 งาน หรือประมาณร้อยละ 4.96 ของพื้นที่อำเภอเมืองนครราชสีมา (อำเภอเมืองนครราชสีมา มีพื้นที่ประมาณ 755.596 ตารางกิโลเมตร) หรือประมาณร้อยละ 0.18 ของพื้นที่จังหวัดนครราชสีมา (จังหวัดนครราชสีมามีพื้นที่ประมาณ 20,493.9 ตารางกิโลเมตร)
ทิศเหนือ ติดต่อกับเทศบาลตำบลบ้านใหม่ เทศบาลตำบลปรุใหญ่ องค์การบริหารส่วนตำบลหนองจะบก องค์การบริหารส่วนตำบลหมื่นไวย์ และองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเกาะ อำเภอเมืองนครราชสีมา
ทิศใต้ ติดต่อกับเทศบาลตำบลปรุใหญ่ องค์การบริหารส่วนตำบลหนองจะบก เทศบาลตำบลหนองไผ่ล้อม และเทศบาลตำบลโพธิ์กลาง อำเภอเมืองนครราชสีมา
ทิศตะวันออก ติดต่อกับเทศบาลตำบลหัวทะเล อำเภอเมืองนครราชสีมา
ทิศตะวันตก ติดต่อกับเทศบาลตำบลบ้านใหม่ และเทศบาลตำบลสุรนารี อำเภอเมืองนครราชสีมา
ลักษณะภูมิประเทศ
ตำแหน่งของเทศบาลนครนครราชสีมาอยู่ระหว่างละติจูดที่ 14–16 องศาเหนือ และลองจิจูดที่ 101–103 องศาตะวันออก สูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 150–300 เมตร มีระยะทางห่างจากกรุงเทพมหานคร โดยทางรถยนต์ 259 กิโลเมตร โดยทางรถไฟ 264 กิโลเมตร และใช้เวลาเดินทางทางเครื่องบินประมาณ 30 นาที ลักษณะพื้นที่เป็นที่ราบลาดเอียงไปทาง ทิศตะวันออกตอนเหนือ ของตัวเมืองเป็นที่ราบลุ่มทางทิศตะวันตกเฉียงใต้เป็นที่ราบสูง
ประชากร
ประชากรในฐานข้อมูลทะเบียนท้องถิ่นเขตเทศบาลนครนครราชสีมา (ธันวาคม 2556) มีจำนวน 136,153 คน เป็นหญิง 72,134 คน เป็นชาย 64,019 คน จำนวนบ้านเรือน 33,344 หลังคาเรือน เมื่อ เปรียบเทียบอัตราส่วนความหนาแน่นประชากรต่อพื้นที่รวมทั้งสิ้น ประมาณ 3,684 คนต่อตารางกิโลเมตร ประชากรส่วนใหญ่เป็นคนในท้องถิ่นหรืออพยพมาจากจังหวัดใกล้เคียง บางส่วนใช้ภาษาไทยโคราชซึ่งเป็นภาษาท้องถิ่นเป็นภาษาพูด
ปัจจุบันจำนวนประชากรมีแนวโน้มลดลงทุกปี เนื่องจากโครงการที่พักอาศัยได้ขยายตัวออกไปนอกเขตเทศบาล อย่างไรก็ดี เขตเมืองของนครนครราชสีมา (เทศบาลนครนครราชสีมาและเทสบาลรอบข้าง รวมกันเป็นเขตเมือง) มีประชากรรวมประชากรแฝงประมาณ 821,187 คน ถือเป็นเขตเมืองใหญ่ที่สุดในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
ศาสนา
ในนครนครราชสีมา ประชาชนส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธประมาณร้อยละ 98 ที่เหลือร้อยละ 2 นับถือศาสนาคริสต์และศาสนาอิสลาม
การศึกษา
สถานศึกษาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน จำนวน 15 แห่ง
ระดับมัธยมศึกษา จำนวน 3 แห่ง คือ โรงเรียนราชสีมาวิทยาลัย (โรงเรียนชายล้วนประจำจังหวัด) โรงเรียนสุรนารีวิทยา (โรงเรียนสตรีประจำจังหวัด) โรงเรียนบุญวัฒนา (โรงเรียนสหศึกษา)
กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม 1 แห่ง
สาธารณสุข
เทศบาลนครนครราชสีมา มีสถานบริการด้านสาธารณสุข 4 แห่ง คือ
ศูนย์บริการสาธารณสุขโพธิ์กลาง ตั้งอยู่ที่กองอนามัยและสิ่งแวดล้อม
นอกเหนือจากศูนย์บริการสาธารณสุขของเทศบาลแล้ว ในเขตเทศบาลยังมีหน่วยงานทั้งของภาครัฐและ เอกชนที่ให้บริการทางด้านสาธารณสุข คือ
โรงพยาบาลมหาราชนครราชสีมา 1 แห่ง 1,619 เตียง
เป็นโรงพยาบาลที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในประเทศไทยของสำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข
โรงพยาบาลจิตเวชนครราชสีมาราชนครินทร์ 1 แห่ง 300 เตียง
สถานประกอบการ ประเภท เวชกรรมชนิดมี และ ไม่มีเตียง, แผนโบราณ, ทันตกรรม ชั้น 1 และ 2, ผดุงครรภ์ชั้น 1, กายภาพบำบัด และเทคนิคการแพทย์) 120 แห่ง
เศรษฐกิจ
การพาณิชยกรรม แหล่งพาณิชยกรรมจะอยู่ในบริเวณใจกลางเมืองริมถนนสายสำคัญต่างๆ
การเกษตรกรรม พื้นที่การเกษตรภายในเขตเทศบาล ส่วนใหญ่จะอยู่บริเวณรอบๆ เมืองทางทิศเหนือ เลียบฝั่งลำตะคอง
การอุตสาหกรรม มีการประกอบการเป็นโรงงานอุตสาหกรรมทุกขนาด ส่วนใหญ่เป็นโรงงานขนาด เล็ก-ขนาดกลาง มีอยู่ประมาณ 400 โรง เช่น ทำกุนเชียง การทำเส้นก๋วยเตี๋ยว ทำลูกชิ้น เชื่อมโลหะ ปะยาง ประกอบตัวถังรถยนต์ ซ่อมเครื่องยนต์ ทำไอศกรีม เป็นต้น
ศูนย์การค้า เทศบาลนครนครราชสีมา มีศูนย์การค้าขนาดใหญ่อยู่ 3 แห่ง คือ เดอะมอลล์ โคราช เทอร์มินอล 21 โคราช และเซ็นทรัลพลาซา นครราชสีมา
การขนส่ง
ถนน
เนื่องจากเป็นชุมชนเมืองที่มีที่ตั้งอยู่บริเวณประตูเข้า-ออกของภาคตะวันออกเฉียงเหนือจึงสามารถติดต่อ จังหวัดต่างๆ ที่อยู่ในภาคเหนือ ภาคกลาง ภาคตะวันออก (พื้นที่โครงการพัฒนาชายฝั่งทะเลตะวันออกหรืออีเอสบี) และภาคตะวันออกเฉียงเหนือได้อย่างทั่วถึง สะดวก และรวดเร็ว ถนนในเขตเทศบาลนครนครราชสีมาจำแนกออกเป็นถนนสายหลักและสายย่อย ถนนสายหลักยังจำแนกออกเป็นถนนสายประธาน และสายกระจายรูปแบบ โครงข่ายถนนแบ่งได้เป็น 2 ส่วน
ส่วนที่ 1 เป็นโครงข่ายถนนในบริเวณเมืองเก่า ซึ่งอยู่ในบริเวณคูเมืองล้อมรอบทั้งหมดเป็นไปอย่างมีระเบียบแบบตาราง ถนนส่วนใหญ่อยู่ในสภาพที่ดี ได้แก่ ถนนอัษฎางค์ ถนนราชนิกูล ถนนกำแหงสงคราม ถนนสรรพสิทธิ์ ถนนช้างเผือก ถนนราชดำเนิน ถนนเบญจรงค์ ถนนประจักษ์ และถนนกุดั่น ฯลฯ
ส่วนที่ 2 เป็นโครงข่ายถนนในส่วนขยายของตัวเมืองทางทิศตะวันตกของตัวเมืองเก่า มีถนนทางหลวงแผ่นดิน ถนนมิตรภาพ ถนนสุรนารายณ์ ถนนราชสีมา-โชคชัย ถนนปักธงชัยตัดผ่าน และมีถนน ตรอก ซอย ต่างๆ หลายสายจาก เมืองเชื่อม ได้แก่ ถนนมุขมนตรี ถนนสืบศิริ ถนนสุรนารี ถนนโพธิ์กลาง ถนนจอมสุรางค์ยาตร
บริการขนส่งสาธารณะ
การบริการขนส่งโดยสารทางรถยนต์ระหว่างอำเภอและจังหวัดต่าง ๆ
มีทั้งรถตู้ รถสองแถว รถโดยสารธรรมดาและรถโดยสารปรับอากาศให้บริการ รับ-ส่ง ผู้โดยสารตลอดวัน โดยมีสถานีขนส่งผู้โดยสาร 2 แห่ง
สถานีขนส่งผู้โดยสารแห่งที่ 1 ตั้งอยู่เลขที่ 86 ถนนบุรินทร์ ตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครราชสีมา มีเนื้อที่ทั้งสิ้น 7 ไร่ 2 งาน 98 ตารางวา เปิดใช้ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2510 บริหารจัดการโดยเทศบาลนครนครราชสีมา ใช้เป็นสถานีขนส่งภายในจังหวัดเป็นหลัก และมีรถโดยสารปรับอากาศ สายที่ 21 กรุงเทพมหานคร – นครราชสีมา ให้บริการ ประกอบไปด้วย
ชานชาลาจอดรถโดยสาร จำนวน 24 ช่องจอด พื้นที่ 3,840 ตารางเมตร
ห้องสุขา จำนวน 25 ห้อง (ห้องสุขาชาย 15 ห้อง, ห้องสุขาหญิง 10 ห้อง)
ปัจจุบันสถานีขนส่งฯ แห่งที่ 1 มีรถโดยสารประจำทางเข้าใช้บริการเฉลี่ยวันละ 2,000 เที่ยว /วัน หรือประมาณ 730,000 เที่ยว/ปี และมีผู้โดยสารหมุนเวียนเข้าใช้บริการเฉลี่ย 50,000 คน/วัน หรือประมาณ 18,000,000 ล้านคน/ปี
สถานีขนส่งผู้โดยสารแห่งที่ 2 เป็นสถานีขนส่งผู้โดยสารที่ใหญ่และสำคัญที่สุดในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และใหญ่ที่สุดในภูมิภาค ตั้งอยู่ที่ ถนนมิตรภาพ-หนองคาย ตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครราชสีมา มีเนื้อที่ 29 ไร่ 50 ตารางวา ผู้ได้รับใบอนุญาตจัดตั้ง และดำเนินการสถานีขนส่ง คือ บริษัท ไทยสงวนบริการ จำกัด ใช้เป็นสถานีขนส่งผู้โดยสารระหว่างจังหวัดเป็นหลักเส้นทางที่สำคัญคือ สายที่ 21 กรุงเทพมหานคร – นครราชสีมา ประกอบด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น
เว็บไซต์องค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมา เก็บถาวร 2007-03-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว็บไซต์จังหวัดนครราชสีมา เก็บถาวร 2003-04-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Kaynak: Wikipedia – เทศบาลนครนครราชสีมา · CC BY-SA 4.0
Toponymy
Archaeological evidence suggests that in Sung Noen District 32 km west of present-day Nakhon Ratchasima (Korat) there were two ancient towns called Sema ("Bai sema" (ใบเสมา) are notable artifacts of the Korat plateau) and Khorakapura. (Pali púra becomes Sanskrit puri, hence Thai (buri), all connoting the same as Thai mueang: "city with defensive wall".) N The latter name was shortened to Nakhon Raj. (Nakhon (นคร) derives from Sanskrit nagara (नगर), "city"; Raj (ราช), from Sanskrit Raj, "sovereign.") The present city name is a portmanteau of Nakhon Raj and Sema.
The city is commonly known as "Korat" (Thai: โคราช), which is a short version of the ancient Khmer name "ankor raj".
History
Prior to the 14th century, the area of Nakhon Ratchasima was under Khmer empire suzerainty and known in Khmer as Angkor raj, Nokor Reach Seyma, or Nokor Reach Borei, and Koreach. Phimai, to the north, was probably more important.
King Narai of Ayutthaya in the 17th century, ordered a new city built on the site to serve as a stronghold on Ayutthaya's northeastern frontier. Nakhon Ratchasima was thereafter mentioned in Siamese chronicles and legal documents as a "second-class" city of the Ayutthaya Kingdom. A royal governor ruled the city in a hereditary position.
After the final phase of the Ayutthaya kingdom ended with its complete destruction by the Burmese in 1767, a son of King Boromakot attempted to set himself up ruler in Phimai, holding sway over Korat and other eastern provinces. King Taksin of the Thonburi Kingdom (1768–1782) sent two of his generals, brothers Thong Duang and Boonma, to defeat the prince, who was executed in 1768. Thong Duang later became King Rama I of the kingdom, and Korat became his strategic stronghold on the northeastern frontier to supervise the Lao and Khmer tributary states.
In 1826, Vientiane King Chao Anouvong, perceiving Siam as weakened, attacked Korat in the Laotian Rebellion against King Rama III that was to rage on for two years. Lady Mo, the wife of the deputy governor at the time, is credited with having freed the city from Anouvong's army, and has been honored with a statue in the center of downtown Korat. A full account of the war and its impact on Laos and Siam, is detailed in the book, Lady Mo and Heroism at Tung Samrit, written by Frank G Anderson. The city's old wall, east of the monument was designed and built by a French engineer who is believed to be the one who also built Naraimaharaj Palace in Lopburi. The French-based design is reflected in the moat system that surrounds the innermost portion of the city.
Demography
As of 2019, Nakhon Ratchasima Municipality had a population of 126,391. This number represents only part of the city's current size.
To reflect the population growth since Korat's original designation as a city municipality (thesaban nakhon) in 1995, both the Department of Public Works and Town & Country Planning and the Nakhon Ratchasima Provincial Administrative Organization regularly publish up-to-date city boundaries (Thai: เขตเมือง). These boundaries extend the original municipal borders into adjacent sub-districts, and comprise the whole Capital district of Mueang Nakhon Ratchasima, which forms Korat's urban area. Korat is the third-largest city in Thailand behind Bangkok and Chiang Mai with an urban population of 466,098 as of 2021, which amounts to 17.7 percent of the total population of Nakhon Ratchasima province (2.6 million).
Administration
On 4 January 1908 Pho Klang subdistrict became Nakhon Ratchasima sanitation.
The sanitation changed to town municipality (thesaban mueang) on 11 December 1935. On 8 March 1937 the municipality was enlarged to 4.4 km2. and later on 1 January 1983 to 37.5 km2 or 5 percent of Mueang Nakhon Ratchasima District. The status was upgraded to city municipality (thesaban nakhon) on 25 September 1995. The administration of the city municipality is responsible for a population of 126,391 registered residents in 71,022 households.
Climate
Nakhon Ratchasima has a tropical savanna climate (Aw in the Köppen climate classification), with the large majority of its rain falling between May and October.
Economy

Korat's economy has traditionally been heavily dependent on agriculture. It is known as a processing centre for Isan's production of rice, tapioca, and sugar. The Isan region accounts for half of Thailand's exports of those commodities. Together, these three agricultural commodities employ 700,000 Isan families. Korat is also one of two sites in Thailand manufacturing disk drives by Seagate Technology, employing 12,100 workers in Korat.
Retail
All three of Thailand's largest Bangkok-based department store chains have invested in expansive outlets in the city, which will provide one million square metres of retail space by late 2017.
Transport
Air
Nakhon Ratchasima Airport lies 26 kilometres (16 mi) east of the city. There are no scheduled air services operating from the airport.
Rail
Nakhon Ratchasima is on the northeastern railway line, connecting Bangkok with Ubon Ratchathani and Nong Khai. There are two main railway stations in the city: Nakhon Ratchasima Railway Station on Mukkhamontri Road and Thanon Chira Junction Railway Station on Watcharasarit Road. In 2017, a 60 km (37 mi) dual-track line will connect Korat to Khon Kaen. It is the first segment of a dual track network that will connect Isan with the Laem Chabang seaport. A high-speed rail line to Bangkok is due to open in 2027.
Road
Passing near the city is Mittraphap Road (Thailand Route 2), the main arterial road that joins Bangkok with the province capitals of Saraburi, Nakhon Ratchasima. Khon Kaen, Udon Thani, and Nong Khai (the major gateway to Laos). A new motorway connecting Korat to Bangkok is under construction in 2016 and will reduce travel time on the 250 km (160 mi) journey to just over two hours.
Education

Universities
There are four universities in the area.
Rajamangala University of Technology Isan
Schools
Nakhon Ratchasima Municipality Sport School
Saint Mary Business Administration College
Triamudomsuksanomklao Nakhon Ratchasima School
Ubolratana Rajakanya Ratchawittayalai Nakhonratchasima School
International schools
Anglo Singapore International School (Korat Campus)
Saint Stephen's International School (Khao Yai Campus)
Hospitals

Suranaree University of Technology Hospital
Sports
The 80th Birthday Stadium is the main stadium in His Majesty the King's 80th Birthday Anniversary, 5th December 2007 Sports Complex. It is home to Nakhon Ratchasima FC that competes in the national first tier football level, Thailand Premier League and it was used for the 2007 Southeast Asian Games.
The stadium is in the former SEA Games sports complex on Highway 304 (Pak Thong Chai Road) to the southwest of the city. The stadium is all-seats with a capacity of 20,000.
Nakhon Ratchasima is the home of the four-times Men's Volleyball Thailand League winner, Nakhon Ratchasima the Mall and the three-times Women's Volleyball Thailand League winner, Nakhon Ratchasima the Mall. It is also the birthplace of football player Thanayut Kaewjohor.
Kaynak: Wikipedia – Nakhon Ratchasima · CC BY-SA 4.0
