أجدابيا
إجدابيا مدينة ليبية تقع في محافظة الواحات في شرق ليبيا، تبعد عن طرابلس 896 كم وعن بنغازي حوالي 140 كم.
Government administration · Libya · 0 followers
Overview
إجدابيا مدينة ليبية تقع في محافظة الواحات في شرق ليبيا، تبعد عن طرابلس 896 كم وعن بنغازي حوالي 140 كم. كانت مركز قيادة السنوسي وتبلغ مساحة أجدابيا حوالي 188 كيلومتر مربع سكني و 48 كيلومتر مربع صحراء وهي تطل على البحر بساحل يبلغ طوله 38كم ونسبة المياه في المدينة 14% والارض 86% والكثافة السكانية 74% أما الصحراء فتستحوذ على 36% من مساحة المدينة حيث يبلغ أجمالي مساحة المدينة 274 كيلومتر مربع وعدد سكانها 416 ألف نسمة في عام 2020.
Interested in working with us in the future?
Follow to see new jobs and posts in your feed.
No news yet.
About
إجدابيا مدينة ليبية تقع في محافظة الواحات في شرق ليبيا، تبعد عن طرابلس 896 كم وعن بنغازي حوالي 140 كم. كانت مركز قيادة السنوسي وتبلغ مساحة أجدابيا حوالي 188 كيلومتر مربع سكني و 48 كيلومتر مربع صحراء وهي تطل على البحر بساحل يبلغ طوله 38كم ونسبة المياه في المدينة 14% والارض 86% والكثافة السكانية 74% أما الصحراء فتستحوذ على 36% من مساحة المدينة حيث يبلغ أجمالي مساحة المدينة 274 كيلومتر مربع وعدد سكانها 416 ألف نسمة في عام 2020.
Kaynak: Wikipedia · CC BY-SA 4.0
التاريخ

كانت في العصر الروماني عبارة عن مركز حربي وقد افتتحها عمرو بن العاص سنة 22 هـ صلحا على أن يدفع أهلها خمسة آلاف دينار، وقد أسلم كثير منهم في هذا الفتح. بلغت أوج ازدهارها وأهميتها الإقليمية في القرن العاشر الميلادي، إبـّان حكم الفاطميين.
ويرجع سبب ازدهارها إلى أهمية موقعها عند مفترق الطريق الساحلي وطرق القوافل الممتدة عبر الصحراء، ويعود اهتمام الفاطميين بها لموقعها الذي بفضله يمكن تأمين طرق التجارة بين مصر والمغرب. مما جعلها تنفرد بمجموعة مهمة من الآثار التي تعود لتلك الفترة التاريخية وتضم إلى جانب القصر الفاطمي- وهو درة التاج في إرث أجدابيا الأثري- كلًا من: مسجد الإمام سحنون، ويعرف كذلك بالمسجد الفاطمي، وقصر الصحابي الموجود في منتصف المسافة بين أجدابيا وأوجلة وهي قلعة بنيت أثناء الفتح الإسلامي وسمى قصر الصحابي نسبة إلى عبد الله بن أبي السرح. كما يوجد بها حصن روماني تم اكتشافه في عام 1975م يقع شمال غرب مقبرة سيدي حسن.
عند انتقال المعز لدين الله الفاطمي من المغرب إلى مصر نزل سنة 362 هـ بمدينة أجدابيا بالقصر الذي بنى له وعند وجوده بها أمر بأن تصنع فيها صهاريج لجمع مياه الأمطار.
شهدت المدينة أوج عظمتها في القرون الثالث والرابع والنصف الأول من القرن الخامس الهجري، وفي النصف الثاني من القرن الخامس أخذت المدينة في الاضمحلال على إثر هجرة القبائل العربية من بني هلال وسليم إلى الشمال الأفريقي التي بدأت سنة 442 هـ ثم توالت الهجرة على شكل موجات متعاقبة وقد ذكر العلامة ابن خلدون أن هذه القبائل قد ضربت المدينة الحمراء (برقة) وأجدابية وأسمرا وسرت.
وفي العصر الحديث احتلتها القوات الإيطالية للمرة الأولى في منتصف مارس (1914) ودمرتها تدميرا تاما ولم يبقى منها سوى القصر القديم الذي حولة الإيطاليون مقر لقيادة الجيش.
وأعاد الإيطاليون احتلالها في (أبريل 1923م).
واتخذ منها الأمير ادريس السنوسي عاصمة الإمارة بعد اتفاقية الرجمة في 25 تشرين الأول (أكتوبر) 1920 وبموجب اتفاق الرجمة تقسمت برقة إلى قسمين: الشمالي، وفيه السواحل وبعض الجبل الأخضر يخضع للسيادة الإيطالية، والجنوبي وهو داخل ويشمل الجغبوب، وأوجله وجالو، والكفرة، يكوّن إدارة مستقلة هي الإمارة السنوسية، ويتمتع السيد محمد ادريس بلقب (أمير)، على أن يكون اللقب وراثياً، وعاصمة الإمارة هي أجدابية.
الديموغرافيا السكانية
كان يبلغ عدد السكان داخل المدينة في 2010 حوالي 263,085 نسمة.
و يبلغ مجموع سكان شعبية اجدابيا مع كامل ضواحيها حوالي 300,000 نسمة.
و في 2020 أصبح عدد سكان اجدابيا وضواحيها حوالي 416,000 نسمة.
الاقتصاد
بمصنع أنابيب البولي إيثلين أحد فروع شركة الدرع الأهلية مدينة أجدابيا- ليبيا
رياضة
نادي التعاون أجدابيا (كرة قدم، دوري الممتاز)
نادي الوفاق أجدابيا (كرة قدم، درجة أولى)
نادي نسور الخليج أجدابيا (كرة قدم، درجة الثانية)
نادي الأجدابي أجدابيا (كرة قدم، درجة ثالثة)
مراجع
اجدابيا تاريخها وآثارها للأستاذ مسعود رمضان شقلوف
الحركة الوطنية في شرق ليبيا مصطفى هويدى، مركز دراسة جهاد الليبيين، 1988
Kaynak: Wikipedia – أجدابيا · CC BY-SA 4.0
Tarihçe
Şehir 4. ve 5. yüzyıllarda var olduğu bilinen Corniclanum şehriyle aynı yerdedir. Tatlı suya ev sahipliği yapması ve çöldeki el Ucla ile Celu vahalarından gelen kervanların izlediği yolla Kuzey Afrika ticaret yolunun kesiştiği yerde bulunması nedeniyle önem kazandı. 912 yılında şehrin yağmalanmasının ardından Fatımiler döneminde şehre bir saray ve cami inşa edildi. 1051-52 yıllarında yeniden yağmalanan şehir uzun süreli bir gerileme yaşadı.
Osmanlılar döneminde Sirenayka'nın batısında küçük bir idari merkez statüsü kazanan şehir yeniden büyümeye başladı. 20. yüzyılın başlarında Senusiye hareketi için önemli bir merkez haline geldi ve Libya'nın kontrolünü 1911'den beridir elinde İtalya'yla yapılan bir anlaşmayla kurulan Senussi yönetimindeki özerk bölgenin başkenti oldu. Nisan 1923'te anlaşmanın feshiyle İtalyanlar Ecdebiye'yi ele geçirdi ve önemli bir askeri ileri karakol olarak kullanmaya başladı.
Yakınlardaki Brega şehrinde petrol endüstrisinin gelişmesi Ecebiye'yi de olumlu yönde etkiledi. Bir nüfus patlaması yaşayan şehirde nüfus 1979 yılında 32,000'e yükseldi. Polis karakolları, eğitim kurumları ve Bulgaristan tarafından işletilen bir hastaneye kavuşan şehir buna rağmen nispeten gelişmemiş kaldı, pek çok yol asfaltlanmaktansa toprak olarak bırakıldı. Libya'nın kabilelerden oluşan toplum yapısı da değişik bir kentleşmeye yol açtı. Zuveya kabilesi şehrin dış kesimlerine yerleşim orada çadır kamplarını kurdu, daha sonra bunların yerini evler aldı.
2011 Libya İç Savaşı'nda, Ecdebiye Muharebesi ve Brega-Ecdebiye Yolu Muharebesi sırasında şehir birkaç kez Kaddafi güçleri ile Ulusal Geçiş Konseyi (UGK) güçleri arasında el değiştirdi. UGK güçleri şehrin hakimiyetini mart ayının sonunda kazanmasının ardından bir daha kaybetmedi.
Kaynak: Wikipedia – Ecdebiye · CC BY-SA 4.0
Geography
Ajdabiya is situated in central northern Libya near the Mediterranean Sea coast at the eastern end of the Gulf of Sidra. It is located on an arid plain about 6.4 kilometres (4.0 mi) from the sea, 850 kilometres (530 mi) from the Libyan capital of Tripoli and 150 kilometres (93 mi) from Libya's second largest city, Benghazi. The city is the site of an important crossroads between the coastal road from Tripoli to Benghazi and inland routes south to the oasis at Jalu and east to Tobruk and the border with Egypt. Ajdabiya lies close to the Sabkhat Ghuzayyil, a large dry region below sea level.
Climate
Ajdabiya has a hot desert climate (Köppen climate classification BWh). For a location very close to the Mediterranean Sea it is very prone to strong heat waves and has reached above 47 °C (117 °F) as early as in April in spite of the sea having mild surface temperatures that time of the year. This is due to hot winds from the Sahara Desert bringing extreme temperatures north. In summer Ajdabiya is similar to interior climates in Southern Europe, except drier. Winters are mild, with occasional rainfall.
History

Ajdabiya has been identified as the site of the Roman city of Corniclanum, which is shown on the Peutinger Table of the Roman road network in the fourth or fifth centuries AD. It gained its importance for two reasons: it possessed drinkable water, which made it a useful staging post in an arid region, and it stood on the intersection of two important trade routes, the coastal route along the North African littoral and the desert caravan route from the oases of Jalu and al-Ujlah. The town passed to the Byzantine Empire following the fall of Rome but gained new importance under the rule of the Fatimid Caliphate. After sacking the town in 912, the Fatimids redeveloped Ajdabiya and built a new mosque and palace complex, the ruins of which can still be seen. Around 1051–52 it was sacked again, this time by the Beni Hilal and Banu Sulaym, Arab tribes that migrated to North Africa at the instigation of the Fatimids. It subsequently fell into a prolonged period of decline.
In the mid 12th century, the Arab geographer Muhammad al-Idrisi described Ajdabiya as "a town situated on a flat, stony plateau". He wrote in his treatise Nuzhat al-Mushtaq (published in Europe as De geographia universali):
In olden times [Ajdabiya] was surrounded by walls, but now only two forts remain standing in the desert. Ajdabiya is four miles distant from the sea. There is no vegetation in the town nor around it. The majority of its inhabitants are Jewish and Muslim merchants. Around the town tribes of the Berber wander about in great numbers. There is no running water either in Ajdabiya or in Barqa, and the people get their water from cisterns and water-pits (sawani), [which they use] to grow a small amount of wheat, but mainly barley and various kinds of pulses and cereals.
IIn Al-Istibsar fi 'agaib al-Amsar, written in the late 12th century, the anonymous author wrote:
Transport
A station on the proposed Libyan railway network may be located here. The interstate line through Tobruk may diverge here from the coastal line to Benghazi to avoid difficult coast terrain and to save distance.
Ajdabiya is on the crossroads of many important roads in Libya:
Kaynak: Wikipedia – Ajdabiya · CC BY-SA 4.0

