Artvin İlçesi Belediyesi
Government administration · Artvin Municipality · 0 followers
Interested in working with us in the future?
Follow to see new jobs and posts in your feed.
No news yet.

Tarihçe

Çoruh Havzasında bulunan Artvin, antik çağda Kolhis ve İberya sınırları içinde yer alıyordu. Bazı araştırmacılar, Yunan mitolojisinde adı geçen Fasis Nehri'nin Rioni değil, Artvin'in de kıyısında yer aldığı Çoruh olduğunu ileri sürmüşlerdir. Artvin'in Kolheti döneminde Tunç Çağı yerleşmesi olduğu kabul edilir. Klasik kronolojiyle bölge tarihini aktaran kaynaklara göre, bulunduğu yer itibarıyla Artvin, İÖ 8. yüzyılda Kimmerler, İÖ 7. yüzyılda İskitler tarafından istila edildi. İÖ 200 yılında İberya Krallığı'nın, İÖ 119'da Pontus'un, İÖ 65 yılında Roma'nın egemenliğine girdi. 1944 yılında Kılıç Kökten'in yaptığı kazılarda il çevresinde MÖ 3500-2200 yıllarına tarihlenen Kura-Aras (Erken Trans-Kafkasya Kültürü) ile ilişkilendirilen yerleşim izlerine rastlanmıştır.
Artvin, erken Orta Çağ'da Gürcülerin önemli merkezi olan Tao-Klarceti bölgesinde, 8-9. yüzyıllarda kuropalatislerin yönettiği bir yerdi. Sonra Gürcistan Krallığı içinde yer aldı. Birleşik Gürcistan Krallığı'nı parçalanmasından ve Moğol istilasından sonra 13. yüzyılda Gürcü atabeglerin yönetimine girdi. 16. yüzyılda, Gürcü atabeglerini gerileten Osmanlıların eline geçti. Osmanlılar Tao-Klarceti'yi tamamen ele geçirince bu topraklarda Çıldır Eyaleti'ni kurdular. Artvin bu eyalet içinde Livana (Nisf-i Livana) adlı livanın (sancak) merkeziydi. Uzun süre Osmanlı yönetimi altında kalan Artvin, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nda Rusların eline geçti.
Bu savaştan sonra Artvin ve çevresinden Gürcülerin önemli bir kısmı göç etti. Bu tarihten kısa bir süre önce, 1874'te Giorgi Kazbegi'nin tespitine göre Artvin kentinde Gürcüce seyrek konuşuluyor olmasına karşın arka mahallelerde neredeyse herkes Gürcüce konuşuyordu. Artvin Gürcülerden sonra önemli bir Ermeni nüfusa sahipti. Şehrin tamamında 2.000 ev vardı. Bunlardan 100'ü Gregoryen Ermenilerine, 600'ü Katolik Ermenilerine, geri kalanlar ise Müslümanlara aitti. Bu dağılıma uygun olarak ahalinin beş camisi, dört Katolik ve bir Gregoryan kilisesi vardı. Şehirde sekiz kahvehane ve 250 dükkân bulunuyordu. Evler dağın dik bir yamacına yan yana sıralı bir şekilde kuruluydu. Şehrin kenar bölümlerinde zeytin bahçeleri, incir ağaçları içinde köy diye adlandırılan yerler vardı. 1874'te bölgeyi gezen Giorgi Kazbegi Artvin'de ticaretle sadece Ermenilerin meşgul olduğunu yazar. 1882 yılında Artvin'de iki Ermeni Gregoryen, üç Ermeni Katolik kilisesi, üç deri fabrikası ve yedi okul vardı. Rus yönetimi sırasında Artvin kenti aynı adlı ilin (okrug) merkeziydi.
Turizm ve gezilecek yerler
Görülecek yerler
937 yılında inşa edilen Artvin veya Livana (Livane) kalesi
Şunlar dahil olmak üzere birçok Osmanlı İmparatorluğu evi ve kamu binası bulunmaktadır:
18. yüzyılda inşa edilen Balcioglu Camii
1783 yılında inşa edilen Çelebi Efendi Çeşmesi.
Çevre kırsal alan, şunlar dahil olmak üzere tırmanış, yürüyüş ve rafting için birçok yer sunmaktadır:
Türkiye'deki ilk ve tek UNESCO Biyosfer Rezervi olan Camili (Macahel) UNESCO Biyosfer Rezervi.
Kaynak: İngilizce Vikipedi, «Artvin» maddesi (Places of interest bölümü), Türkçeye makine çevirisi. CC BY-SA.
Etimoloji
Artvin, Ahameniş döneminde, Gürcistan'da da yayılmış bir din olan Zerdüştilik inancına bağlı olarak ortaya çıkmış bir yer adı olarak kabul edilir. Artvin, eski Gürcüce kaynaklarda “Artavani” olarak geçer. Gürcü tarihçi ve coğrafyacı Vahuşti de bu yerleşim yerinden “Artavani” olarak söz etmiştir. Bu yer adının kökü olan Arta, eski Farsçadan gelir ve Zerdüştilik inancında "Aša" olarak da bilinen tanrının adıdır. Arta, sadece Artvin'e değil, Artanuci, Artahi, Artaani ve Artaşeni’ye de adını vermiştir. Artvin adı, Arta’ya Gürcücede kelimeye 'taşıyıcı' anlamı katan “-ovani” sonekinin eklenmesi sonucunda ortaya çıkmıştır. Arta-ovani zaman içinde Arta-vani, Art-vani ve Art-vin'e dönüşmüştür. Artavani “Arta’yı barındıran yer” anlamına gelir. Bu da tanrı Arta adına inşa edilmiş bir tapınağın Artvin'de bulunmuş olabileceğini düşündürmektedir. Arta adına inşa edilen tapınakların akarsu kıyılarında olduğu bilinmektedir. Artvin'deki tapınağın da, Çoruh Nehri kıyısında, Artvin Kalesi'nin bulunduğu yer olduğu tahmin edilmektedir. 18. yüzyılın sonunda kaleme alınmış Gürcüce bir kaynakta kentin adı Artvanisi / Artavanisi (ართვანისი / ართავანისი) biçiminde yazılmıştır.
Artvin kentinin çevresinin adı ise Artavani veya Artvin değil, Ligani ve Livani'ydi. Kartlis Tshovreba’da bu kentin çevresinin adı sadece Nigali ve Nigali Vadisi olarak geçmektedir. Ancak Nigali daha geniş bir coğrafyanın adıydı. Bu adlandırmalar farklılıklar göstermekle birlikte, çok eskilerden gelen Nigali, Ligani ve Livani adının Osmanlı döneminde Livane ve Livana’ya dönüşmüş, Osmanlı kayıtlarında da Livana olarak yer almıştır.
Artvin adı üzerine, yaygın biçimde Ermeni yazarların yaydığı ve Gürcü etnograf Konstantine Maçavariani’nin 1894 yılında Artvin kentine yaptığı seyahate dair notlarında da yer alan rivayetler vardır. Bir rivayete göre, Svetibari köyünde Arutin ve Livane adlarını taşıyan iki kardeş Korzul Köprüsü’ne giderken çok eski yapı olan Kardzveli Kilise'si ile karşılaşırlar. Ardından Svetibari köyünün halkı burayı beğenip yerleşir. Yeni yerleşim yerine de büyük kardeş Arutin’e bir saygı ifadesi olarak Artvin adı verilir. Diğer rivayete göre ise, Dvin’in Yunan, Arap, Fars ve Türk istilasına uğraması sonucunda Ermeni nüfus bu şehirden göç eder ve “Yeni Dvin” anlamına gelen Ard-Dvin kentini kurar. Birer halk etimolojisi olan bu rivayetlerden ikincisi, Türkçe kaynaklarda Artvin adının açıklanmasında kullanılmış, birinci rivayet ise tarihçiler tarafından daha az kabul görmüştür.
Tarihsel yapılar
Artvin kentindeki en önemli tarihsel yapılardan biri Artvin Kalesi'dir (47 m × 37 m). Livane Kalesi olarak da bilinen yapı, şehrin kuzeybatı kısmında, Çayağzı mahallesi sınırları içindedir. Çoruh Nehri'ne hakim, nehrin sağ tarafında ve nehirden 70 metre yükseklikteki bir tepede yer alır. Bir kulesi bulunan kale, günümüze büyük ölçüde sağlam bir şekilde ulaşmıştır. Artvin Kalesi, Bagrationi Hanedanı'nın Gürcü kralı Büyük Aşot tarafından 937 yılında yaptırılmıştır. 16. yüzyılda Osmanlıların eline geçen kale, birkaç kez onarılmıştır. Bugün askeri bölge içinde olan Artvin Kalesi 2004 yılında onarılmıştır. Kale içinde kilise ve sarnıç kalıntıları vardır. Bugünkü Artvin kenti sınırları içinde altı kilisenin varlığı bilinmektedir. Bu kiliselerden dördü Katolik kilisesiydi. 19-20. yüzyıllarda kilise olmaktan çıkan veya yıkılmış olan bu yapılar arasında Kardzveli Kilisesi önemli bir yere sahiptir. Bu kilisede çok sayıda Gürcüce elyazması kitap bulunuyordu. Ne var ki bu el yazmaları sonradan kaybolmuştur.
Coğrafya
Dağlık bir bölgede, Çoruh Vadisi'nin sol yamacındaki meyilli bir arazide kurulmuş olan Artvin kenti, Borçka'ya kadar olan kesimde Çoruh Vadisi'ni takip eder. Borçka'dan sonra ise Doğu Karadeniz kıyı dağlarını aşarak, Cankurtaran Geçidi üzerinden Karadeniz kıyısındaki Hopa ilçesine ulaşır.
İklim
İklim tüm yıl boyunca yağışlıdır ve kışları ılık, her mevsim bol yağışlı bir iklim hüküm sürmektedir. Çoruh Nehrinin de etkisiyle daha az yağışlı, kışları pek sert geçmeyen ılıman bir iklim görülür.
Kaynak: Wikipedia – Artvin · CC BY-SA 4.0

History

Artifacts dating back to the Bronze Age and even earlier have been found. The area was part of the kingdom of Colchis and part of the Greater Armenia but was always vulnerable to invasions, first the Scythians from across the Caucasus, then the Muslim armies led by Habib, son of Caliph Uthman who controlled the area from 853 AD to 1023 when it was conquered by the Byzantines from the Sac Emirate linked to the Abbasids.
The Principalities of Tao-Klarjeti arose out of the turmoils of the Muslim conquests in the Caucasus in the 7th and 8th centuries, succeeding the early medieval Kingdom of Iberia and latter leading unification of Georgian Kingdom. For a long time the region became a cultural safe-house and one of the most important religious centers of Georgia.
The Seljuk Turks of Alp Arslan conquered the area in 1064 AD; but soon, it was briefly recaptured by the Georgians with the help of the Byzantines. But in 1081 Turkish forces led by Saltukoğlu Beylik managed to take it back with the aid of Malik-Shah I. With the collapse of the Seljuks, the Artvin area came under the control of the Ildeniz tribe of the Anatolian Turkish beyliks.
The Kingdom of Georgia regained control over the region through Georgian-Seljuk wars. Taking advantage of Georgia's weakness through Mongol invasions, Turkmens started incursions into south-western Georgia. The largely Georgian population of the region called on lord of Samtskhe, to assist them against the Turkmens. By the mid-13th century, the Jaqelis realm thus incorporated most of the mountainous areas of north eastern Anatolia. Various Turkmen clans continued to fight for the control of the area until the Safavids ultimately took advantage of the infighting and conquered it in 1502.
The Ottoman Empire under Mehmed II defeated the Empire of Trebizond to bring the eastern Black Sea coast and the mountainous hinterland under their control. Subsequent expeditions into the mountains by Selim I and Mehmed Han Yusufeli gave them control of a number of castles and thus the whole district. Kara Ahmed Pasha, the vizier of Suleiman I formed the first Livane Sanjak with the name Pert-Eğekte. On 13 July 1551, with Skender Pasha's Ardanuç castle, the Ottoman control of Artvin was secure. Ahmed III's vizer Hasan Pasha founded the city of Batumi in the newly acquired lands of Ajaria and it became the hub of the area.
Ecclesiastical history

On 30 April 1850, the papal bulla Universi Dominici gregis from Pius IX established the Armenian Catholic eparchy (Eastern Catholic diocese) of Artvin of the Armenians, with jurisdiction over the extreme northeast of Turkey and in the (Russian) Transcaucasus. It has had only three incumbents:
Timoteus Astargi (or Astorgi) (30 April 1850 - death 26 March 1851)
Antonius Halagi (5 May 1859 - resigned 1878)
Johannes (John) Zakarian (1 October 1878 - death 1888), who was never allowed to take possession of his see by the Czarist Russian Empire, which had taken control of the whole province of Artvin after the Russo-Turkish War (1877–1878)
In 1890 about 12,000 Armenian Catholics were reported, entrusted to the care of 13 Armenian priests in 2 churches and 5 chapels.
Under an agreement between Russia and the Holy See in 1904, Catholic Armenians throughout the Caucasus and interior Russia were entrusted to an apostolic administrator resident in Tbilisi (Georgia), but the Soviet authorities imprisoned him, and he died some time before 1937. The diocese had already lost most of its faithful in the Armenian genocide at the end of the First World War.
The Holy See continued to list the eparchy of Artvin as a vacant residential see until 1971, but in 1972, suppressing it as such, began to list Artvin as the Armenian Catholic titular bishopric of Artvin (Curiate Italian) / Artwin / Artuinen(sis) Armenorum (Latin).
However it never has had a titular incumbent, who should be of the fitting Episcopal (lowest) rank.
Demographics

In the census of 1897, the town of Artvin was mainly populated by Armenians, part of whom came from the Mush and Van region. However, the district in which the town was located was largely Muslim. Outside of the town, the population in the district numbered 49,049 people, of whom 39,997 (82%) were Turks, 5,458 (11%) Georgian and 3,173 (6%) Armenian.
Places of interest

Artvin or Livana (Livane) castle, built in 937
There are a number of Ottoman Empire houses and public buildings, including :
Balcioglu mosque, built in the 18th century
The fountain of Çelebi Efendi, built in 1783.
The surrounding countryside offers many places for climbing, trekking and rafting, including:
The Camili (Macahel) UNESCO Biosphere Reserve, the first and only UNESCO Biosphere Reserve in Türkiye.
Events
Artvin is known for the Caucasus (Kafkas in Turkish) Culture and Arts Festival, a celebration that takes place at the Kafkasör plateau every year. The most famous event is the bull wrestling which draws many local and international visitors.
Climate
Artvin has an Oceanic climate (Cfb) under the Köppen classification. It also has a warm summer oceanic climate (Dob) according to the Trewartha classification system.
Highest recorded temperature:43.0 °C (109.4 °F) on 18 August 1961Lowest recorded temperature:−16.1 °C (3.0 °F) on 14 January 1950
Sources and external links
Joseph Lins, "Artvin" in The Catholic Encyclopedia lemma 'Artvin' in Catholic Encyclopedia (New York 1907)
Photographic survey and plan of Artvin Castle
Karadeniz Ansiklopedik Sözlük.İstanbul. 2005. ISBN 975-6121-00-9.
Pius Bonifacius Gams, Series episcoporum Ecclesiae Catholicae, Leipzig 1931, p. 456 & Series episcoporum Ecclesiae Catholicae, Complementi, Leipzig 1931, p. 93
Notizie storiche sull'eparchia di Artvin, katolsk.no.
Papal Bulla 'Universi Dominici gregis', in Giovanni Domenico Mansi, Sacrorum Conciliorum Nova et Amplissima Collectio, vol. XL, coll. 779-780
Kaynak: Wikipedia – Artvin · CC BY-SA 4.0
