Interested in working with us in the future?
Follow to see new jobs and posts in your feed.
No news yet.

Tarihçe
Çankırı, Türkiye'nin İç Anadolu Bölgesi'nde yer alan aynı adlı ilin merkezidir. Çankırı'nın adı, Batılı kimi gezginler tarafından "Çangırı" ya da "Çengiri" biçiminde yazılmıştır. Kent eski Gangra adlı kentin yerinde kurulmuştur. Önceleri Paflagonya'ya bağlıydı. Sonra Pontus devletine, ardından da Galatya'ya bağlandı. Galatya hükümdarı Deiotarus, Gangra'yı merkez yaptı. MÖ 25'te Roma İmparatorluğu'nun topraklarına katılan yöre, Bizanslılar zamanında bir ara sürgün yeri idi. Kimi kaynaklarda anılan Germanikopolis kentinin Gangra olduğu sanılıyor.
Emeviler zamanında İslam orduları birkaç kez bu toprakları ele geçirmeye çalışsalar da başarılı olamadılar. Çankırı ve çevresi, 1071 Malazgirt zaferinden sonra Dânişmendliler tarafından ele geçirildi.
Antakya hükümdarı I. Boemondo, Selçuklular tarafından Malatya'da esir alınarak Niksar Kalesi'ne kapatılmıştı. Onu kurtarmak için 1101'de İstanbul'dan Raymond de Toulouse komutasındaki Haçlı ordusu yola çıktı. Ankara'yı aldıktan sonra Çankırı'ya yöneldilerse de kaleye giremediler. Amasya yakınlarında Selçuklu ordusuyla karşı karşıya gelen Haçlı Ordusu, bozguna uğradı. 1134'te Bizans İmparatoru II. İoannis Komnenos şiddetli çarpışmalardan sonra kaleyi ele geçirebildiyse de, imparatorun ayrılmasının ardından Danışmendliler kenti yeniden aldılar. Daha sonra yöreye Selçuklular egemen oldul. I. Murad zamanında Çankırı ve çevresi Osmanlı topraklarına katıldı. Timur, 1402'de Çankırı'yı eski sahiplerine verdiyse de, 1439'da I. Mehmed geri aldı.
Osmanlı döneminde yönetim bakımından Anadolu Eyaleti'ne bağlı bir Livanın merkezi olan Çankırı, Cumhuriyetin ilanından önce Kastamonu vilayetine bağlı bir sancağın merkezi idi. Türk Kurtuluş Savaşı sırasında İnebolu üzerinden İstanbul'dan Ankara'ya yapılan malzeme ve insan naklinde Çankırı önemli bir merkez rolü oynamıştır. Cumhuriyet döneminde il merkezi haline getirilmiştir.
Turizm ve gezilecek yerler
Çankırı Müzesi
Çankırı'da profesyonel anlamda ilk müze faaliyeti, etraftan derlenen 116 parçalık eserin 9 Haziran 1972'de Halkevi binasının alt katında sergilenmesiyle başladı. Çalışmalar 1976'ya kadar bu Halkevi'nde sürdürüldü. Halk Eğitimi binasının yıkılıp yerine 100. Yıl Kültür Merkezi'nin inşası sebebiyle geçici olarak Çankırı Lisesi'ne taşındı. Lisenin bir sınıfı depo hâline getirildi ve büro faaliyetleri burada yürütüldü. 23 Ağustos 1981'de 100. Yıl Kültür Merkezi'nin inşaatının bitmesiyle birlikte müze bu binanın ikinci katına taşınarak tekrar ziyarete açıldı, ancak müzenin sürekli artan eser sayısıyla kültür merkezi, bu eserleri sergileyecek kapasiteyi aşınca yeni bir binaya ihtiyaç duyuldu. Bu kapsamda yürütülen çalışmalar sonucu, korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olarak tescil kaydı bulunan Çankırı Hükûmet Konağı ve adliye binası olarak kullanılan yapı müzeye dönüştürülmesi için Kültür ve Turizm Bakanlığı'na tahsis edildi. Restorasyonu tamamlanarak 2017 yılında faaliyete geçen binanın temel bilgileri 3.000 m² kapalı ve 600 m² açık sergileme alanı ve kafeteryaya sahiptir. Çankırı Müzesi Doğa Tarihi, Arkeoloji ve Etnografya Bölümleri olmak üzere üç ana salondan oluşmaktadır. Müzede 8 milyon yıl öncesine dayanan gergedan, fil, koyun, domuz, keçi, geyik, zürafa ve primatların atalarına ait fosil kalıntıları sergilenmektedir.
Coğrafi konumu

Orta Anadolu'nun kuzeyinde, Kızılırmak ile Batı Karadeniz ana havzaları arasında yer alan Çankırı, 40° 30' – 41° kuzey enlemleri ile 32° 30' – 34° doğu boylamları arasında yer almaktadır. İlin komşuları batıda Bolu, kuzeybatıda Karabük, kuzeyde Kastamonu, doğuda Çorum ve güneyde Ankara ile Kırıkkale'dir. Çankırı il merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 731 metredir. Çankırı ili ülke topraklarının %0,94'lük bölümünü oluşturan toplam 7.542 km²'lik bir alana sahiptir. Çankırı merkez ilçesinin yüzölçümü ise 1.440 km²dir.
İklimi, bitki örtüsü ve yaban hayatı
Çankırı'da genellikle İç Anadolu Bölgesi'ne özgü iklim etkisi görünmektedir. Merkez, Ilgaz ve Yapraklı ilçelerinde kışlar serin, yazlar ılık geçerken, Çerkeş ilçesinde kışlar soğuk, yazlar ise serin geçmektedir.
İlin en fazla yağış alan ilçesi Yapraklı'dır. Yapraklı'da hemen hemen her mevsim yağış gözlemlenir. Merkezden, güneye doğru gidildikçe iklim ve bitki örtüsünde değişiklik ve azalmalar görünmektedir. Araştırmalar sonucunda, il topraklarının 2-3 yüzyıl önce bazı tuzlu bölgeler hariç ormanlarla kaplı olduğu belirlenmiştir. Ne var ki, tarla açmak amacıyla yapılan bilinçsiz kesimler, hayvan otlatmak için ormanlardan yararlanılması, müdahale imkânı olmayan orman yangınları ve iklim değişiklikleri nedeniyle bu orman bölgelerinin büyük çoğunluğu yok olmuştur. İlin geriye kalan ormanları, Ilgaz ilçesi başta olmak üzere Elaman, Eğirova, Ovacık, Düvenlik, Ilısılık, Yapraklı, Sarıkaya, Karakaya ve Erikli Dağları ile çevresindedir. İldeki bitki örtüsünün üst florasını oluşturan iğne yapraklı ağaçlar, özellikle de karaçam, sarıçam, ardıç, meşe, ladin ve köknar gibi orman ağaçlarıyla ahlat ve kızılcık ağaçlarıdır. Bitki örtüsünün alt florasında ise hububat, yemlik ve yemeklik baklagiller ile ayrıkotu, devedikeni ve yumak gibi bitkiler bulunmaktadır. Ayrıca akarsular boyunca söğüt ve kavak ağaçları ile zengin meyve bahçelerine de rastlanmaktadır.
İlçenin doğusunda, derinliği 30 m, çapı 500 m olan tuzlu su gölü Bakkal Gölü yer almaktadır.
İlde rastlanan başlıca av hayvanları, kurt, tilki, tavşan, keklik ve sincaptır. Uzun yıllar düzenli mücadele edilmediği için, yaban domuzu sayısından belirgin bir artış olmuştur. Fakat son yıllarda yapılan düzenli ve etkin mücadeleler nedeniyle, yaban domuzu sayısında belirgin bir azalma sağlanmıştır.
Çankırı Tuz Fabrikası da bölge için büyük önem taşımaktadır.
Toprak yapısı ve sanayisi
Genellikle çıplak dağlarla kaplı olan Çankırı toprakları, şiddetli erozyon tehdidi altındadır. Bu yüzden il toprakları tarımsal amaçla kullanılmayıp yalnızca hayvan otlatmada değerlendirilmektedir.
Çankırı ili sınırları içerisinde, alüvyal, kolüvyal, kestane renkli, kahverengi orman ve kireçsiz kahverengi orman toprakları olmak üzere toplam beş tür toprak bulunmaktadır. Çankırı sanayi bakımından gelişmekte olan illerden biridir. Un, yem bitkileri ve askeri donatım fabrikaları ile 2 bin çalışan kapasiteli modern lastik üretim fabrikası da Çankırı il sınırları içerisinde bulunmaktadır.
Kaynak: Wikipedia – Çankırı · CC BY-SA 4.0

History

Çankırı was known in antiquity as Gangra (Greek: Γάγγρα), and later Germanicopolis (Greek: Γερμανικόπολις). The city has also been known as Changra, Kandari, Kanghari, or Kangri.
Α town of Paphlagonia that appears to have been once the capital of Paphlagonia and a princely residence, for it is known from Strabo that Deiotarus Philadelphus (before 31 BC–5/6 AD), the last king of Paphlagonia, resided there. Notwithstanding this, Strabo describes it as only "a small town and a garrison".
According to 1st-century BC writer Alexander the Polyhistor the town was built by a goat herder who had found one of his goats straying there; but this origin is probably a mere philological speculation as gangra signifies "a goat" in the Paphlagonian language.
Gangra was absorbed into the Roman province of Galatia upon the death of Deiotarus in 6/5 BC. The earlier town was built on the hill behind the modern city, on which are the ruins of a late fortress, while the Roman city occupied the site of the modern city.
In the writings of the 2nd-century AD Greco-Roman writer Ptolemy, the city is referred to as Germanicopolis (Greek: Γερμανικόπολις). It was named Germanicopolis, after Germanicus or possibly the emperor Claudius, until the time of Caracalla.
In Christian times, Gangra was the metropolitan see of Paphlagonia. Hypatios, bishop of Gangra, is considered a saint in the Orthodox Christian tradition. He was killed by Arians on his return from the Council of Nicaea (325 AD), in which he took part.
In the 4th century, the town was the scene of an important ecclesiastical synod, the Synod of Gangra. There is disagreement about the date of the synod, with dates varying from AD 341 to 376. The synodal letter states that twenty-one bishops assembled to take action concerning Eustathius of Sebaste and his followers. The synod issued twenty canons known as the Canons of Gangra; these were declared ecumenical by the Council of Chalcedon in 451. Under these canons, the sect disowned marriage, disparaged the offices of the church, held conventicles of their own, wore a peculiar dress, denounced riches, and affected special sanctity. The synod condemned the Eustathian practices, declaring however that it was not virginity that was condemned, but the dishonouring of marriage; not poverty, but the disparagement of honest and benevolent wealth; not asceticism, but spiritual pride; not individual piety, but dishonouring the house of God.
Climate
Çankırı has a dry summer continental climate (Köppen climate classification: Dsa and Dsb) or a humid continental climate (Trewartha climate classification: Dca and Dcb). Other locations to the north of the city center feature more humid characteristics (Köppen climate classification: Dfa and Dfb). Summers are usually hot and dry and winters are cold and snowy. The rainiest month is May, while the driest month is July.
Economy

Agriculture
Various agricultural produce, including wheat, corn, beans, and apples is grown in the farms and fields.
Industry
Most industry is concentrated near the Çankırı city center and the town of Korgun. Other towns included in the larger industrial area of the city are Şabanözü, Çerkeş, Ilgaz, Kurşunlu, and Yapraklı.
Education
Çankırı is home to Çankırı Karatekin University, which was founded in 2007.
Kaynak: Wikipedia – Çankırı · CC BY-SA 4.0
