Çaykara Belediyesi
Government administration · Trabzon Metropolitan Municipality · 0 followers
Interested in working with us in the future?
Follow to see new jobs and posts in your feed.
No news yet.

Tarihçe

İlçenin tarihi, genelde Trabzon'un tarihi ile ilişkilidir. Tarihi bilgilere göre bölgede varlığı tespit edilen en eski halk Lazların ataları olan Kolhlardır. Antik Çağ'da sırasıyla Pontus Krallığı, Roma İmparatorluğu, Bizans ve Trabzon İmparatorluğu'nun yönetimine giren yöre, 1461 yılında Fatih Sultan Mehmet'in Trabzon İmparatorluğu'nu yıkması ile kesin olarak Osmanlı İmparatorluğu'nun yönetimine geçmiştir. Çaykara ilçe merkezinin Osmanlı dönemindeki adı "Kadahor"'dur. Kadahor adıyla Of'a bağlı köyden ilk olarak 1681 yılı Avarız Defterinde bahsedilmektedir. Bu defterde, yerleşimde tamamı Müslüman 24 avarız neferi kaydedilmiştir.
1915 yılında I. Dünya Savaşı sırasında ilçe Rus Ordusunun işgaline uğramıştır. İlçenin 27 km güneyindeki Sultan Murat Yaylası'nda bulunan "Şehitler Tepesi" bu savaşta şehit düşen Türk Askerlerinin ölümsüz anıtıdır. 1925 yılına kadar Of ilçesine bağlı bir köy iken, 1925 yılında bucak, Çaykara ismiyle 1 Haziran 1947 tarihinde 5071 sayılı kanunla Of ilçesinden ayrılarak ilçe statüsüne kavuşmuş, 1 Ocak 1948 tarihinde de fiilen teşkilatlandırılmıştır. 27 Şubat "Kurtuluş Günü" olarak kutlanmaktadır.
İlçeye "Çaykara" adı Solaklı ve Yeşilalan derelerinin birleştiği yere yakın taşların arasından çıkan "Çaykara Suyu" nedeniyle verilmiştir. Halk arasında kullanılan eski adı Kadahor olup "Aşağı köy" anlamına gelmektedir.
Turizm ve doğal kaynaklar

İlçe turizm yönünden Trabzon'un diğer ilçelerine nazaran, sınırları içinde bulunan Taşkıran ve Uzungöl Beldeleri nedeniyle şanslı bir konuma sahiptir. Özellikle son 10 yıl içinde tanıtım yapılan bu doğa harikası beldelerimiz, her yıl birçok yerli ve yabancı turist tarafından ziyaret edilmiştir.
Çaykara Uzungöl arasındaki asfalt yol yapımı çalışmaları bitmiştir. Halen beldedeki yatak kapasitesi 1000'e ulaşmıştır. Girişimciler tarafından yaptırılan bungalov tipi evler vardır.
Yıllar önce bir dağ yamacının kayarak dere ağzını kapatması sonucu oluşan suni gölün hemen yanında başlayan gür çam ormanların yüksekliği 2000 metreyi bulur. Bu ormanların hemen bittiği yerde, hemen yöre insanlarının yazın kullandığı geniş yaylalarımız gelir. Son zamanlarda deniz turizmin den sıkılan yerli ve yabancı turistler Yayla Turizmine önem vermeleri neticesinde yaylalar da bu hareketlilikten nasibini almaya başlamıştır. Nitekim Sultanmurat Yaylasında 3 yıldızlı otel ayarında ve 150 yataklı modern otel 1997 yılında faaliyete geçmiş olup, hâlen var olan talepleri daha şimdiden karşılayamaz duruma gelmiştir. Keza aynı güzergâh üzerinde bulunan Limonsuyu Yaylasında 100 yataklı otel bulunmakta olup, yapılan bu yatırımlar ileride yapılacak yeni yatırımların müjdesini vermektedir.
Siyasi yapı
2014 yılına kadar ilçeye bağlı 27 köy bulunurken, 2014 yılı itibarıyla Trabzon ilinin Büyükşehir olması nedeniyle 32 yerleşim mahalle statüsü almıştır.
Coğrafya

İlçe, dağlık ve kayalık bir yapıya sahiptir. Trabzon iline 75 km uzaklıktadır. İlçe merkezi denizden 25 km içeridedir. Of ilçesinden Bayburt ili İstikametine uzanan vadinin içinde kurulmuştur.
Soğanlı Dağları Köknar, Uzuntarla, Karaçam, Uzungöl bucağının doğu ve güneyinde bulunan dağlardan çıkan sular, Ataköy Kasabası yakınında birleşerek Solaklı Çayı adını alır ve Of ilçesinde denize dökülür. Solaklı Çayı'nın yatağı dar olduğundan, bu çayın kenarında bulunan İlçein yerleşim alanı da dardır. Çaykara, Trabzon'un deniz sahilinden içeride olan 6 ilçesinden biridir. İlçenin yüzölçümü 574 km²dir. İlçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 309 metredir. Of-Dernekpazarı-Çaykara-Bayburt Devlet Karayolu, Solaklı Çayı'nı takip eder. Bölgede, Doğu Karadeniz Dağları'nın en yüksek bölgesi olan Kaçkarlar'ın batıya doğru uzanan son uzantıları bulunmaktadır. Bu dağlar, Üst Kretase yaşlı kayaçlardan oluşur ve önemli zirveleri arasında Demirkapı (3.376 m), Kayışkıran (3.156 m) ve Karakaya (3.139 m) tepeleri yer alır. Buzul vadileri boyunca yayılan birçok buzul gölü bulunmaktadır, en önemlileri arasında Karagöl, Sarıgöl, Balıklı Göl ve Aygır gölleri yer alır.
İdari yapı
1947 yılında ilçe statüsüne kavuşan Çaykara'nın 4 kasabası, 27 mahallesi ve 11 mahallesi bulunmaktadır. İlçenin dağlık ve yamaç oluşu yerleşim alanlarının dağınık olmasına sebep olmaktadır. Bu itibarla her mahallenin birçok mezrası (Kom) ve yazın şenlenen yaylaları bulunmaktadır. Merkez Belediyesinden başka Ataköy, Karaçam, Uzungöl ve Taşkıran kasabalarında belediye teşkilatı kurulmuştur. İlçe merkezinde altyapı hizmetleri tamamlanmış olup, çevre ilçelerle de ulaşımı sürekli ve normal durumdadır.
Sosyal yapı
İlçede evlenme yaşları genelde erkeklerde 20-24, kızlarda 17-20 yaşları arasındadır. Evlenen gençler gelir düzeyinin düşük olması nedeniyle genelde ilçeyi terk edip gurbete göç etmektedir. Eşler evlilikten önce kısa bir nişanlılık dönemi geçirirler. Düğünler genelde basit geçer. Düğünü takip eden 7. gün "Yedi" diye tabir edilen tören yapılır. Son zamanlarda İlçe merkezindeki düğünler Halk Eğitim Merkezi ve Belediye Düğün Salonunda yapılmaya başlanmıştır. Düğünlerde kemençe ve kaval gibi mahalli çalgılar eşliğinde horon oynanır.
Halkın giyim kuşamı giderek modern görünüme dönüşmektedir. Yöresel kıyafet genelde yaşlılarda görünür. Geleneksel kıyafetlerde en önemli giysiler zıpka, laz donu, sapuk, peştamal, yazma, kefiye ve oğluk olarak gösterilebilir. Karadeniz Rumcası birçok köyde kullanılmaya devam edilmektedir.
Nüfus
Not: Büyükşehir yasası nedeniyle köyler mahalle statüsüne geçtiğinden 2013'ten itibaren kır nüfusu tabloda yer almamıştır.
Kaynak: Wikipedia – Çaykara · CC BY-SA 4.0

Etymology
The district takes its name from the Çaykara stream, which forms through the conjunction of the Solaklı and Yeşilalan brooks. The historic name of Çaykara is Kadahor or Katokhôr (from Kato Choriou "lower village" in Pontic Greek). As is typical in transhumance communities in the Pontic Mountains and the Caucasus, Kadahor was settled with a number of subordinate upland villages for different seasons, which explains its name. However, in current times the name 'Tsaikara' (Τσαϊκάρα) is also used in Pontic Greek.
History

Current Çaykara district covers the upper parts of the 'Ophis' ('Solaklı' in modern Turkish) river valley, and its tributaries. The river Ophis and a homonymous Greek settlement at its mouth were first mentioned in antiquity by Arrian. A path besides the river functioned as a trade route connecting the coast with eastern Anatolia, through 'Paipert' (current Bayburt). In the Middle Ages, the administrative region (or Bandon) to which the area of Çaykara belonged was known as Stylos. It lay between the bandon of Sourmena and Rhizaion. Settlement of the higher parts of the valley is first attested in the middle-ages, when it was part of the Byzantine Empire. The history of individual villages and towns in the district going back to antiquity is unknown. This may be due to the frequent landslides that occur there, and the limited archeological research which has been conducted. A few place names hint at a possible Chaldian presence in the valley before it was Hellenized, such as the Haldizen (Χάλντιζεν) stream in the southeast of the district and the village 'Halt' (Χάλτ, or Söğütlü in Turkish), downstream in Of-district. It is assumed that Kadahor was one of the original settlements in the area, which may explain its name and function as the central market-town of the upper valley.
According to local oral histories, the valley functioned as an alternative trading route during the late medieval period connecting Trabzon - through the coastal town of Of - to Persia and beyond. At that time the valley was part of the Empire of Trebizond. On a hill overlooking Çaykara town, just west of the village Taşören, Çaykara (Zeleka), lies a ruined fortress which according to locals was constructed by Genoese traders. The Genoese also held the fortress town of Bayburt - south of Çaykara - which could be reached by the mountain pass near Sakarsu (modern Şekersu). Çaykara entered Ottoman rule in 1461, following the Ottoman conquest of the Empire of Trebizond by Sultan Mehmed II. According to Greek historiographers the valleys attracted residents of coastal cities who sought refuge from Ottoman taxation. While the population of the valley at that time was mostly made up of Greek-speaking Christians, the locals did have interactions with nomadic Turkish tribes on the summer pastures.
Composition
There are 32 neighbourhoods in Çaykara District:
Culture

Language
The mother tongue of most inhabitants of the district above the age of 50 is the Of-dialect of Pontic Greek, Romeyka (i.e. 'language of the Romans'), which has been described as the living language closest to Ancient Greek. Due to the community's isolation the dialect retained many archaisms. The language is not taught outside the home, and for a long time it was discouraged to speak it at school. Still, some of the younger generation continue to speak the language, and many have at least a basic understanding of it. The Turkish Latin alphabet is used for communication on online platforms. There are about two dozen Grecophone villages in the district, making it the largest concentration of Greek speakers in the Turkish Republic. While locals generally don't like being addressed as Greek, they are proud of their linguistic heritage, which they use to communicate with Greek-speaking tourists. Inhabitants from Of and Çaykara also settled villages in neighboring Sürmene and Köprübaşı districts, a little further to the west. Thus there are also some pockets of Çaykara/Of-dialect Greek speaking villages in these other parts of Trabzon province. That the Of-dialect of Pontic Greek remained so virulent in this area is partly due to the fact that local imams educated and preached in this language until the second part of the 20th century. Many folk singers from the district have recorded songs in Romeyka. Native of Çaykara Vahit Tursun published a Turkish-Romeyka dictionary in 2019. Most residents of the district are also fluent in Turkish. The most popular musical instruments in the district are the kaval flute, and the kemençe violin.
Transhumance
Many of the permanent residents of the district still live a life of transhumance, migrating with their cattle between two or three different settlements belonging to the same village; An agricultural settlement near the bottom of the valley, a logging village halfway up the mountain, and a hamlet on the summer grazing land above the tree line ('parharia' or 'yayla'). Most chalets on the yayla have their own dry stone-enclosed private field, but also share a larger enclosed meadow. In good years, the fields above the tree line produce some additional barley for the cattle. The spatial structure and the ratio of public to private space differs widely between the yayla's, while there are some recurring patterns. Some of the hamlets have a strong egalitarian and communal structure, with all houses having just a small private garden of approximately the same size. In a few cases there are no private gardens at all. Other hamlets are made up of multiple generational kinship clusters, with each generation adding increasingly larger fields to their cluster. There are, however, also yayla's with a more individualistic spatial organisation. Cows roam freely on the yayla, seeking out the best alpine flowers. During the summer months herders guide their sheep through the mountains. On Tuesdays villagers head down to the local market at Çaykara town. In some villages the 'old new year' of the Julian calendar is celebrated on 14 January (called 'Kalandar'). Villagers dressed as folk characters go door to door making jokes and collecting food or supplies for a shared meal or other communal activity.
Villages

Within Çaykara district there are about 30 villages which are more or less permanently settled. These villages are listed north to south, with their Turkish and Greek names. In most cases these villages also have or share a distinct logging settlement, a lower communal pasture (called a 'kom' in Romeyka, 'mezire' in Turkish), and a hamlet on the high summer pasture ('parharia' or 'megalo kampos' in Romeyka, 'yayla' in Turkish). These smaller seasonally occupied places are not listed here.
Geography

Uzungöl and Lake Aygır are some of the lakes in Çaykara district.
Yaylas
In the upper parts of Çaykara district there are six distinct yaylas (summer pastures), each with multiple hamlets. The most famous one of these is Sultan Murat Yaylası, which is shared by the hamlets Sıcakoba, Hanırmak, Şahinkaya, Eğrisu, Vartan and Cerah.
Notable residents
Cevdet Sunay (1899), Fifth president of Turkey
Yeşim Ustaoğlu (1960), architect and film director
Sebahattin Öztürk (1962) Bureaucrat, governor
Eyüp Aşık (1953) politician, ex-parliamenter
Mehmet Kara (1939) politician, ex-soldier
Kaynak: Wikipedia – Çaykara · CC BY-SA 4.0
