Elmalı Belediyesi
Government administration · Antalya Metropolitan Municipality · 0 followers
Interested in working with us in the future?
Follow to see new jobs and posts in your feed.
No news yet.

Tarihçe
Elmalı ilçesi, Likya bölgesinin kuzeyinde yer alıp tarih boyunca birçok uygarlığın hâkimiyetine girmiştir. Yönetim anlayışı olarak, Anadolu Selçukluları tarafından bu topraklara yerleştirilen ve bölgeye kendi adlarını veren Tekeli Türk boyları tarafından kurulup gelişti. I. Bayezid döneminde de Osmanlı hâkimiyetine girmiştir. Gerek Teke beylerinin, gerekse ilk Osmanlı devrindeki Teke Sancak beylerinin bu bölgeyi yaylak olarak kullanmaları ve hatta bazı tarih kitaplarında Teke Sancağı'nın merkezi olarak Antalya yerine Elmalı'nın gösterilmesi, bu yerleşimin kuruluşu ile ilgili bulunmaktadır. Elmalı tarihte; "Kabalı", "Amelas" ve "Elmalu" isimleri ile anılmıştır.
Kentle ilgili Osmanlı dönemine ait bilinen en eski kayıt 1419 tarihli vakıf kayıtlarıdır. 1455 tarihinde kent kayıtlarında, Tekeoğlu vakfı olan Bey Hamamı'nın adının geçmesi Elmalı şehrinin Tekeoğullarından itibaren imarına hız verildiği anlaşılmaktadır. 1455 tarihli tahrir kayıtlarında Elmalı'da mahalle adı geçmeyip “Nefs-i Elmalu” adı yer almaktadır. Bu tarihlerde gayrimüslimlerden söz edilmeyip nüfusun 330 kişi civarında olduğu tahmin edilir. 16. yüzyıl ortalarında, dönemin Tapu Tahrir belgelerine bakıldığında, 22 mahalle ve 233 hane ile yaklaşık 1475 civarında nüfustan söz edilir. 16. yüzyıl ortalarına doğru Elmalı'da az da olsa gayrimüslim nüfustan söz edilmektedir. Kayıtlarda, bu azınlığın Bağköy civarında yaşadığı belirtilmektedir. 1530 tahririne göre Elmalı'da, 22 hane, 1568 tahririne göre 12 hane bulunmaktadır. 1901–1902 tarihli Konya Vilayet salnamesinde kentte; 230 Rum, 331 Ermeni ve 2 Musevi olduğu belirtilmektedir. 1841 yılına doğru şehir nüfusunun 10 bin civarında olduğu belirtilmektedir. Elmalı, askeri yollardan uzak kalmış olmak dolayısıyla fazla gelişmemişse de, kendine göre yöresel bir ekonomik faaliyetin merkezi olmuştur. Bunun yanında, Kaş, Finike, Kumluca ve Fethiye'den gelen yolların bir kavşağı durumunda olup; Korkuteli üzerinden Antalya ve iç kesimlere bağlantılı bulunması ekonomik gelişimin sebebi olmuştur. Eskiden beri Elmalı, verimli ovadan elde edilen hububat ve bakliyat ile dağlarda tahtacı aşiretler tarafından kesilen kerestelerin ve çeşitli hayvan ürünlerinin toplandığı bir pazar yeri hizmeti gördüğü gibi; burada pamuklu bezler dokunur, dericilik de ileri gitmişti. 19. yüzyıl sonlarında kentte vakıf sayısın arttığı ve buna bağlı olarak da yapısal bir gelişimin hasıl olduğu gözlenmektedir. Bu tarihlerde kentte; 1 adet hükûmet dairesi, 35 cami ve mescit, 1 tekke, 22 mektep, 10 medrese, 2 kilise, 3 han, 3 hamam, 293 dükkân, 24 değirmen, 8 tabakhane, 10 kahvehane, 3 kütüphane vardır. 19. yüzyıl sonunda Konya vilayetinin, Antalya Sancağı'na bağlı olan Elmalı'nın 1868 yılında belediyesi kuruldu. Cumhuriyet dönemi içerisinde, 1940 yılında çıkan bir yangında zarar gördü ve yeniden imar edildi.
Kültür ve turizm
Geleneksel kültürün gündelik yaşama içerisinde korunmaya çalışıldığı Elmalı'da, yöresel sanatlar ve şenlikler yüzlerce yıl boyunca bölgeye uğrayan Yörüklerin desen ve renk zenginliği ile yoğrulmuştur. Bu zenginliğin hissedildiği yörede; bakırcılık, demircilik, kuyumculuk, halı-kilim-çuval-heybe dokumacılığı, taş işlemeciliği, kahve değirmeni ve ahşap işçiliği ilk sırada gelen el sanatlarıdır. Özellikle dokumacılığın bir dalı olan ve keçi kılından dokunan çul kilimler, Selçuklulardan kalma bir mirastır. Geometrik figürler ve kelebek motifleriyle dokunan çullar, dayanıklılığından dolayı çoğunlukla çadır ve kilimlerde kullanılmaktadır. Elmalı'da el sanatlarının yanı sıra şenlikler ve festivaller de vazgeçilmezler arasında yer almaktadır. Bunlara örnek olarak; Tarihi Elmalı Yeşilyayla Güreşleri, Gömbe Festivali, Elmalı - Tekke Köyü Abdal Musa Şenlikleri ve Hıdrellez Şenlikleri gösterilebilir.
Elmalı'da sınırları içinde bulunan tarihi ve arkeolojik yapılar ile kültür turizmi bakımından pek çok olanak vardır. İlçenin Teke Beyliği'nin merkezi olması dolayısıyla o çağlardan itibaren çevrenin kültür merkezidir. Osmanlılar devrinde ilçede 7 medrese olduğu bilinmektedir.
Bölgede yapılan arkeolojik kazılar sonucunda yapılan tarihe ve tanrıçalara ev sahipliği yapan birçok tarihî eser gün ışığına çıkartılmıştır. Bunlardan bazıları olan Kızılbeli Mezarları, Likya Yolu, Fildişi Çocuklu Kadın Heykeli, Gümüş Kral Heykeli, Semahöyük Küp Mezarları, Yapraklı Köyü Yazılı Kaya, Armutlu Köyü Kaya Mezarı, Söğle Yaylası Arı Serenleri tarihsel ve kültürel zenginliğin göstergesidir. Ayrıca Elmalı'da, Çobanisa-Gilevgi mahallesi arasında tarihi Helenistik devri Gilevgi Kalesi bulunmaktadır.
İlçe sınırları içerisinde tarih öncesine ait hayat izleri taşıyan kalıntılar olan höyükler, eski eserler bakımından bakir inceleme alanlarıdır. Semahöyük ve Müren höyükleri en önemlilerindendir. Bölgede yapılan kazılarda, MÖ 2000-2500 yıllarının yerleşim kalıntılarını gün ışığına çıkarmıştır. 1963 yılında başlayan bu kazılar yaz aylarında devam etmektedir. Hâlen Karaburun ve Kızılbel Kral Mezarları'nın onarım ve koruma çalışmaları sürdürülmektedir. MÖ 450 yıllarında yapıldığı rivayet edilen bu mezarların duvarlarının iç alanları çepçevre renkli mozaik ve fresklerle süslenmiş av ve savaş sahneleri renk ve canlılığını koruyarak günümüze kadar ulaşabilen nadir eserlerdendir. Hacıyusuflar ve Yuva köyleri yanındaki Likya ve Roma kalıntıları da tarihi ve turistik yerlerdendir. Ömer Paşa Camii, Kesik Minare(Kesik Minare) ve medreseler gibi Osmanlı dönemine ait pek çok görülmesi gereken yer de ilçede mevcuttur. 2011'de açılan müze'de bu eski eserler, tarihi eşyalar, sikkeler bulunmaktadır.
Coğrafya
Elmalı ilçesi, Güney Anadolu'yu kapsayan Toros Dağları'nın Batı Akdeniz Bölgesi'nde uzanan kıvrımları arasına sıkışmış çanak şeklindeki bir plato üzerinde kurulmuştur. Kuzey yarımküre 46-46 doğu meridyen düzleminde ve 2.503 m yüksekliğe varan Elmalı Dağı'nın güney eteğindedir.
İlçenin yüzölçümü 1.433 km²dir. Elmalı ilçesinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 1.085 metredir.
Elmalı, Toros Dağları'nın bir kolu olan Beydağları ile çevrili olup, şehir merkezinin bulunduğu yer adeta bir çanağı andırır. Bu çanak içinde ilçenin kuzeyinde Elmalı Dağı, doğusunda Tilkicilik Tepesi, batısında Topdağı Tepesi, güneyinde de Elmalı Ovası yer almaktadır.
Akarsuları düzenli bir rejim göstermez. Dağların eriyen karlarından oluşan çay ve dereler yukarıda belirtilen ovaların bazı yerlerin sulanmasında önemli rol oynar. 4 tarafının dağlarla çevrili olmasından dolayı ilçe, Akdeniz'den gelen ılık ve nemli hava kütlelerinin etkisine kapalı kalır dolayısıyla Akdeniz Bölgesi'nde bulunduğu halde karasal iklimin özellikleri daha ağır basmaktadır. İlçenin alçak kesimleri antropojen bozkırlarla kaplı iken yüksek kesimlerde yer yer ardıç ve sedir topluluklarına da rastlanır.
Nüfus
İlçe merkezine bağlı; 60 mahalleden oluşmaktadır.
Not: Büyükşehir yasası nedeniyle köyler mahalle statüsüne geçtiğinden 2013'ten itibaren kır nüfusu tabloda yer almamıştır.
Ekonomi
Genel olarak Elmalı ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayanır. Meyvecilik ön plandadır. Türkiye'deki elmanın %14'ü ilçede üretilir. Son yıllarda yeni ürün çeşitleri ve üretim teknikleri ile meyvecilik değişim göstermiştir. Verilen destekler ile seracılık gelişmiştir.
İlçede sanayi çok gelişmiş değildir ve sanayide büyük işçi grubu çalıştıran kuruluşlar yoktur. Mevcut sanayi kuruluşları da ilçenin bu yapısı nedeniyle meyve ve meyve suları ile ilgilidir. 2008 yılı eylül ayında Tekke mahallesinde üzüm ve meyve şarabı fabrikası faaliyete geçerek üretime başlamıştır. 2009 yılında 2000 ton kapasiteye ulaşacak olan Elmalı şarap fabrikası, 2010 yılında da ihracata başlamıştır.
İlçe turizm potansiyeli yönü itibarıyla pek canlılık göstermemektedir. Bazı yabancı turist kafileleri, günübirlik ilçeyi ziyaret etmektedir. Dışarıdan gelecek olan turistler için ilçe, sadece bir geçiş yolu durumundadır. Bu da ilçe için az da olsa ekonomik bir değer ifade etmektedir. İlçenin yayla iklimi karakterinde olması, yaz aylarının serin geçmesi nedeniyle, bu aylarda Finike, Demre, Kaş, Fethiye ve Kumluca gibi yerleşim yerlerinden ilçeye yazlıkçılar gelmektedirler. Bu durum ilçeye ekonomik katkı sağlamaktadır.
Elmalı Belediyesi'ne bağlı Hacımusalar beldesinden ve Semahöyük mahallesinin Karataş mevkiinden küp mezarları çıkarılmıştır.
Kaynak: Wikipedia – Elmalı · CC BY-SA 4.0

Geography
Elmalı is a small plateau at the head of a long upland valley in the Beydağları range of the western Taurus Mountains, surrounded by high peaks including the 2500m Elmalı Mountain. Aside from the town of Elmalı, the district includes two other small towns (Akçay and Yuva) as well as villages. The area is watered by streams running off the mountains. Although close to the Mediterranean, Elmalı is high in the mountains and has an inland climate of cold winters and hot summers, (although still much cooler than the coast). Near Lake Avlan, there is an area of cedar forest, rare in Turkey.
Climate
Elmalı has a hot-summer Mediterranean climate (Köppen: Csa), with hot, dry summers, and chilly, moderately wet, somewhat snowy winters.
Composition
There are 60 neighbourhoods in Elmalı District:
History
Excavations, by Machteld Mellink from Bryn Mawr College, of the burial mounds of Semahöyük and Müren have shown signs of copper production dating back to 2500 BC. The area was later a key town in the north of the antique province of Lycia, and the Lycian Way trade route came through here. It was a small town of Asia Minor in the vilayet of Konia in the Ottoman era, then the administrative centre of the ancient Lycia, but not itself corresponding to any known ancient city.
The plain was subsequently controlled by the Ancient Romans, Byzantines, and the Seljuk Turks. The town was the headquarters of Beylik of Teke clan of Anatolian beyliks when it was brought into the Ottoman Empire at the time of Sultan Bayezid I. It remained a key mountain stronghold in the Ottoman period and through the early years of the Turkish republic, but has declined as recent generations have left the dry mountainside for jobs on the coast or in Turkey's major cities.
Demographics
The district has a population of 40,774 (2022). The town itself has 17,591 inhabitants.
Elmalı today
The district's economy is largely agricultural; 37% of the land is planted. In keeping with its name, (literally apple-town) Elmalı produces 12% of Turkey's apples. Other fruit and vegetables are grown here too, the local leblebi (dried chick peas) is delicious.
Few tourists come to Elmalı although the town is beginning to attract visitors thanks to its rich traditional architecture and beautiful mountain surroundings; these people are either day-trippers or passing through en route to the Mediterranean coast, but do bring important income to the area. Also some residents of the coastal towns such as Finike, Fethiye or Kaş have holiday homes in Elmalı, a retreat from the summer heat on the coast. There is little industry or manufacturing in the district, only a brickworks, flour and feed mills, and a fruit juice plant.
Most people live in cottages and wooden houses, but there are some apartment buildings in Elmalı itself, a small town of 14,500 people with banks and other essential services. The infrastructure in the villages is basically little more than telephones, and elementary schools. Each village used to have a traditional guest house (köy evi) but many are in disrepair today.
The cuisine is typical of Anatolia, where ladies grilling the flat bread gözleme by the roadside, but Elmalı is known for its various ways of using sesame, including baked beans served with a lemon and sesame relish (Antalya usulu piyaz). Another local speciality is goat milk ice-cream.
Places of interest
There are a number of mosques, prayer schools and other buildings from the Beylik of Teke and the Ottoman periods. Of particular interest are the library containing a collection of Ottoman writings and the mosque and medrese (prayer school) of Ömer Paşa, (1602), student of the great Ottoman architect, Mimar Sinan. There is an earlier, Seljuk period minaret opposite the mosque. Other Ottoman buildings include the tombs of Abdül Vehhat and Abdal Musa; the mosque of Sinan-i Ümmi; the Bey Hamamı (bathhouse); the fountain of Çatalçeşme, (in the centre, behind the broken minaret).
Recent excavation has revealed a great number of tombs and relics from antique Lycia, and even earlier.
The Lycian castle of Gilevgi, between the villages of Gilevgi and Çobanisa.
There are of course many places for picnics in the forest, and there is an oil wrestling tournament in the first week of September.
Elmalı Treasures
(Elmalı Hazinesi) is the name commonly given in Turkey to an important find of antique treasure; 1,900 silver coins (including 1,100 from Lycia and 14 extremely rare decadrachms) from the Delian League. They were discovered during an illegal excavation in 1984 in Bayındır village, Elmalı and smuggled to the U.S. and European countries. The hoard was reassembled by William Koch with the advice of the numismatists Jeffry Spier and Jonathan Kagan, and a symposium was held to publish and exploit the information gained. The efforts of the journalist Özgen Acar and the Turkish government made the headlines in late 1990s and led to the return of the reassembled hoard. Today, the coins are on exhibit in Elmalı Museum.
Well-known residents
Elmalılı Hamdi Yazır (1877–1942) Muslim cleric whose Turkish language Koran is accepted as a standard translation. He was born in Elmalı (although his family descended from Yazır Turkmens of Burdur). He represented Antalya in the parliament of the Second Constitutional Era (Ottoman Empire) in 1906 and later wrote on religious matters for the government of the Turkish Republic, on behalf of Atatürk himself.
Abdal Musa, a well-known sufi preacher, a relative of Hacı Bektash Veli. There is a festival to commemorate him held every June in the village of Tekke, where he is buried.
Kaynak: Wikipedia – Elmalı · CC BY-SA 4.0
