Fatsa Belediyesi
Government administration · Ordu Metropolitan Municipality · 0 followers
Interested in working with us in the future?
Follow to see new jobs and posts in your feed.
No news yet.

Tarih

Şehrin ilk çağ tarihi ile ilgili bilgiler yeteri kadar bulunmamaktadır. Tarihî eserlerinin tahribi, o dönemlere ait kaynak yetersizliği, arkeolojik araştırmalara yeteri kadar önem verilmemesi, şehir hakkında az bilgilere ulaşılmasına neden olmuştur.
MÖ 400 yılında Fatsa ve çevresinde Kolhlar, Driller, Halipler, Mosinikler ve Tibarenler gibi Yunan asıllı olmayan yerli kabileler yaşamıştır. Döneme ait önemli buluntulara Yapraklı mahallesi mevkiinde Çıngırt Kaya ve çevresinde rastlanmıştır.
MÖ 675 yılından itibaren sırası ile Kimmerler, Persler, MÖ 547 yılında, Makedonyalı imparator Büyük İskender, MÖ 334 yılında, komutanları ise MÖ 312 - 208 yılları arasında, Fatsa ve çevresine hakim olmuştur. Fatsa'da ilk çağ dönemlerinden en dikkat çekeni ise Pontus Krallığı devridir. Pontus Krallığı hakimiyeti dönemi, Side olarak anılan yörenin daha da güçlenmesine neden olmuştur.
Fatsa'nın tarih sahnesinde önemli bir yer alması MS 1. yüzyıl'da başlamıştır. Mitridatın ölümünden sonra II. Farnak, MÖ 65-42 yılları arasında Roma'ya bağlı bir krallık olan Pontus Krallığı'nın başına geçmiştir. II. Farnak, bugünkü Fatsa'nın bulunduğu yerde hükümdarlığını sürdürürken, Roma'nın iç karışıklıklarından faydalanarak hem bağımsızlığını kazanmak hem de idaresini genişletmek için çalışmış fakat başarılı olamamıştır. II. Farnak kızı Fanizan adına bir şato inşa ettirmiştir. Bu şatodan dolayı kasabaya Fanizan adı verilmiştir. Sonraki yüzyıllarda Fanise, Phadsane, Pytane ve Faça adları ile anılan kasaba son olarak Fatsa adını almıştır.
Fatsa Pontus Krallığı'nın sınırları içerisinde yer almaktaydı. Kasaba, Şarl Teksiye'de, Fatizan şatosu, vilayet yıllıklarında ise Vadisane olarak adlandırılmaktadır. II. Farnak'tan sonra bölgeye ayrı bir sülaleden gelen Polemon hükümdarlık yapmıştır. MS 63 yılında Polemoniakos yönetimi, Roma İmparatorluğu tarafından ortadan kaldırılmış, MS 395 yılında ise bu topraklar Roma İmparatorluğu tarafından, Bizans İmparatorluğu'na devredilmiştir. MS 391 yılından itibaren Anadolu'ya giren Peçenek ve Kuman Türklerinin akınları sonucu, Fatsa'ya ilk Türkler giriş yapmıştır.
Turizm ve gezilecek yerler
Görülecek yerler
Fatsa'nın kırsal kesimi ve kıyıları ilkbahar ve yaz aylarında yemyeşildir. Kasaba içinde ve çevresinde ziyaretçileri çeken birçok yer bulunmaktadır; bunlar arasında;
Fatsa'nın 5 km batısında bulunan Pontus Rum Göreği Manastırı'nın kalıntıları
Çıngırt Dağı antik kaya mezarları ve tonozları
Bolaman Kalesi kalıntıları ve Haznedaroğlu Konağı
Kaynak: İngilizce Vikipedi, «Fatsa» maddesi (Places of interest bölümü), Türkçeye makine çevirisi. CC BY-SA.
Etimoloji
Kasabanın kayıtlara geçen en eski adı, Pontus Kralı I. Polemon'un isminden gelen Polemonion'dur (Grekçe: Πολεμώνιον, Latince: Polemonium). Fatsa'dan geçen ve antik adı Sidenus olan nehrin günümüzdeki adı Bolaman da bu ismin bir türevidir.
Kasabanın bugünkü adı olan Fatsa, Modern Yunancada "deniz kıyısındaki yüz veya bina cephesi" anlamına gelen ve İtalyanca faccia kelimesinden türetilen Φάτσα (Fatsa) kelimesinden etkilenmiştir. Ancak ismin asıl kökeni, Pontus Kralı II. Farnakis'in kızı Fanizan'ın ismine dayanır. Bu isim tarihsel süreçte şu değişimlerden geçerek günümüze ulaşmıştır:
Polemonion isminin yanı sıra, kasabanın bir diğer antik Grekçe adı da Side'dir.
Türkler tarafından kesin olarak 1380 yılında alınmıştır. Osmanlı İmparatorluğu döneminde, ilçedeki ticaretin hareketli olması, imparatorluğun ekonomi bakımından ilerleme kaydetmesini sağlamıştı. İpekyolu'nun ilçeye yakın olması, Fatsa'ya uzunca bir süre parasal bakımdan kazanç sağlamıştır. Fakat, coğrafi keşifler sonucunda, bu yolun fazla işlev görmemesi nedeniyle, ekonomik hareketlilikte duraklamalar meydana gelmiştir.
Coğrafya ve iklim

Karadeniz Bölgesi'nde yer alan Fatsa'nın, doğusunda Perşembe, batısında Ünye, güneyinde Korgan, Çamaş, Çatalpınar ve Kumru ilçeleri, kuzeyinde ise Karadeniz yer almaktadır.
İlçenin yüzölçümü 363 km²dir. Coğrafi bakımdan dağlık ve engebeli bir bölgede yer almaktadır. Rakım 10 metreden 550 metreye kadar çıkmaktadır. Fatsa ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 13 metredir. Kuzeyinde denize paralel olarak uzanan Canik Dağları, sahile kadar kademeli bir şekilde alçalmaktadır. İlçenin iki önemli akarsuyu olan Bolaman ve Elekçi derelerinin sahile yakın civarlarında düz araziler bulunmaktadır. İlçenin 10 km güneydoğusunda bulunan yassıtaş mahallesinin sınırları içinde, Aybastı yolu üzerinde Gaga Gölü bulunmaktadır.
İlçe kısmen sahildeki alüvyon üzerinde, gerideki yamaçta yerleşmiş bulunmaktadır. Çevrede yapılan inşaat hafriyatlarından edinilen bilgiye göre yamaçtaki iskan bölgelerinde yer altı suyu mevcut değildir.
İlçenin düzlük kısımları ince kum ve killi zeminden oluşmuş olup, yer altı suyu çıkmaktadır Yamaçlarda ise üst tabaka 1,5 - 2 metreye kadar kil ve nebati örtü, taban ise çatlaklı mavi kalkerdir.
Dere ve dere yatakları çevresinde oluşan taban arazileri vasıflı, yani birinci ve üçüncü sınıf topraktan oluşmuştur. Vasıfsız tarım alanları da mevcuttur. Tarıma elverişli arazilerin %80'inde fındık tarımı yapılmaktadır. Daha yüksek yamaçlarda ise ormanlık alanlar ortaya çıkmaktadır. Topoğrafyanın, kıyının gerisinde hemen yükselmesinden ve meyilinin fazla olmasından dolayı, ormanların yok edilerek tarım arazisine dönüştürülmesi olayına pek rastlanmamaktadır.
İlçede tipik Karadeniz iklimi hakim olup, yaz mevsimleri ılık, kış mevsimleri ise serin geçmektedir. Isı farkları oldukça azdır. Yaz mevsimlerinde bunaltıcı sıcaklar görülmez. Ukrayna tarafından gelen soğuklar, kışların orta seviyede karlı geçmesini sağlamaktadır.
Nüfus

1867'de Trabzon vilayetinin kurulmasından sonra, bu vilayete bağlı Canik sancağı içinde Ünye kazasına bağlı bir nahiyeydi. Trabzon vilayetinin 1869 tarihli ilk salnamesine göre Fatsa nahiyesinin sadece erkek nüfusu tespit edilmişti. Buna göre Fatsa nahiyesinin erkek nüfusu 10.717 Müslüman, 284 Rum ve 292 Ermeniden oluşuyordu. Toplam erkek nüfus ise, 11.293 kişiydi. Bu tarihte sadece yetişkin erkek nüfusunun tespit edildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda toplam nüfusun bunun dört katı olması gerekir. Buradan hareketle Fatsa nahiyesinin tahmini nüfusunun 22.586 kişi olduğu söylenebilir.
1918 yılında yapılan nüfus Sayımında Fatsa'nın toplam nüfusu 43.980'di. Bu nüfusun 39.046'sı Müslüman halktan oluşmaktaydı. 1927 yılı nüfus sayımında nüfusun düşmesini tetikleyen bazı nedenler vardı. Bunların başlıcaları; Gayrımüslim nüfusun çeşitli nedenlerle göç etmesi ve uzun süren I.Dünya Savaşı ile Türk Kurtuluş Savaşı sırasında çok sayıda yurttaşın hayatını kaybetmesidir. Buna rağmen fazla nüfus kaybı olmamıştır. Bu nedeni sağlayan ise, yüksek doğum oranıdır.
1990 yılına kadar köy nüfusunun, kent nüfusuna göre fazla olduğu görülmektedir. 1990 yılından sonra ise köy nüfusu ile kent nüfusu denkleşmeye başlamıştır. 1960'ta köy nüfusunun azalmasının nedeni ise, Kumru ve Korgan ilçelerinin kurulup Fatsa'dan ayrılmasıdır. 1990 yılındada belirgin olarak, köy nüfusunun azaldığı görülmektedir. Bunu nedeni de köylerden şehir merkezine yapılan göçtür. Genel olarak; köydeki geçim sıkıntıları, nüfusun artması, üretimin azalıp tüketimin artması, öğretim amaçlı yer değiştirmeler zorlamıştır. 1927 yılında, %90 oranı geçen köy nüfusu 1997 yılında, %50 oranına düşmüştür.
1980'ler ve 1990'lardan itibaren birçok Fatsalı iş imkânları ve yüksek gelir düzeyi nedeni ile Japonya'ya göç etmiştir.
Not: Büyükşehir yasası nedeniyle köyler mahalle statüsüne geçtiğinden 2013'ten itibaren kır nüfusu tabloda yer almamıştır.
Yönetim
İlçenin; Bolaman, Ilıca, Yalıköy, Hatipli, İslamdağ, Kösebucağı, Geyikçeli ve Aslancami olmak üzere yedi beldesi bulunmakta, bu beldeler yerel yönetimlerce yönetilmektedir. Fatsa ilçesinde belediye teşkilatı ilk kez 1923 yılında cumhuriyet ile birlikte kurulmuştur.
Ekonomi

19. yüzyıldan 20. yüzyıla kadar
19. yüzyılın son çeyreğinde, Anadolu kentlerinin ekonomik yapısı, Fatsa'da da görülmektedir. Geleneksel üretim ilişkileri henüz değişmemiş, denize kıyısı olan bir kent olması nedeniyle, gelişmenin dış ticaretle elde edilen başarıdan kaynaklandığı kaydedilmiştir. İlçe kasaba iken, Ünye ve Ordu kazaları ile ulaşım sağlayan bir karayolu mevcut değildi. Bu nedenle Fatsa'da çok erken dönemlerden itibaren deniz taşımacılığı sektörü gelişmiştir. Sektör ileriki zamanlarda oldukça gelişmiştir. Kısa bir süre sonra, 1834 yılında, Fatsa gemi tezgâhlarında bir savaş gemisi inşa edilmiştir. Çapar adı verilen kayıklar ise ulaşımda büyük bir rağbet görmüşlerdir. 1900 yılı itibarıyla, kasabada 10 balıkçı kayığı ve 18 küçük gemi bulunmaktaydı. 1902 yılında ise küçük gemi sayısı 38'e çıkmıştır. Denizcilik ve denizciliğe bağlı alanların kasabada gelişmesini hazırlayan başlıca faktörler şunlardı:
127.094 dönümlük orman arazisinde 4 büyük orman mevcuttu. Edegör ormanından çıkarılan ağaçlar, ticaret gemisi yapımında kullanılmıştır.
Gemi yapımında önemli bir kaynak olan kendirin yörede 17. yüzyıldan itibaren üretildiğine dair belgeler mevcuttur. Kendir üretimi, 1878 yılında 13.000 kise iken, 1879 yılında 57.210 kise'ye yükselmiştir.
Kasaba İskelesi'nde görev yapan veya iskeleye uğrayan acenteler, ticaretin gelişmesine katkıda bulunmuşlardır. Şevki Efendi ve İsmail Efendi'ye ait acenteler, kasabaya sık sık uğrarken, iskelede özel idare (veya İdare - i Mahsusa) acentesinin temsilciliği kurulmuştur. İskeleye yerli, yabancı devletlere ait yelkenli gemi ve vapurlar gelmekteydi. 1902 yılında, Osmanlı Devleti'ne ait 828 yelken gemisi ve 88 vapur, İngiltere'nin 8, Fransa ve Yunanistan'ın 4, Rusya ve Avusturya'nın 1 ve İtalya'nın 2 vapuru Fatsa iskelesine gelmişlerdir.
Fatsa'da yer altı zenginliklerinin ekonomiye katkısıda büyüktü. O zamanlarda soba ve kasaların yapımında ham madde olan demir, deniz sahilinde çıkarılıp Ordu Curufa gönderilir ve orada işlenirdi. Bunun yanı sıra, Eski Ordu köyünde ve Arpalık köyüne bağlı Apar Dağı'nda demir madeni bulunmuştur. Sapmalı kurşun, Eski Ordu köyünde, kömür ise Efroz köyünde bulunmaktadır. Manganez, Eski Ordu, Bucaklı ve Meşebükü köylerinde vardır. Eski Ordu köyündeki manganez madeni, Anadolu Parzılı adlı bir şirket tarafından çıkartılırken, Bucaklı ve Meşebükü'ndeki madenlerin kullanımı için aynı şirket, 24 Haziran 1886 tarihinde hükümete başvurmuştur.
Eğitim
Fatsa'da 354 öğrencinin eğitim gördüğü bir tek okul öncesi eğitim kurumu bulunmaktadır. İlçe merkezinde; 11 ilköğretim okulu, 1 özel ilköğretim okulu, 10 ortaöğretim okulu bulunmaktadır. Köylerde ise 12 ilköğretim okulu bulunmaktadır. 2006'da kurulan Ordu Üniversitesi'ne bağlı Fatsa Deniz Bilimleri Fakültesi ve Fatsa Meslek Yüksekokulu bu ilçede bulunmaktadır. İlçenin tek fen lisesi programlı lisesi Fatsa Fen Lisesidir.
Ordu Üniversitesi'ne bağlı Fatsa Deniz Bilimleri Fakültesi, şehirde eğitim veren tek üst düzey eğitim kurumudur.
Şehirde ayrıca altyapı ve ekonominin gelişmesi ile dershaneler, özel kurslar faaliyete geçirilmiştir.
İlçede ilk defa kütüphane teşkilatı 1963 yılında kurulmuştur. Bu tarihten 1978 yılına kadar çocuk kütüphanesi olarak faaliyet göstermiş, pek az okuyucu yararlanma imkânına sahip olmuştur. Kütüphane, 1978 yılında Kültür Bakanlığı'na bağlanarak, Fatsa İlçe Halk Kütüphanesi'ne dönüştürülmüş, mevcut yayın ve eserlerin sayısı çoğaltılarak daha fazla okuyucuya hizmet verme imkânına ulaşmıştır. Daha önceki yıllarda müsait bir yer bulunamadığından pek çok güçlüklerle karşılaşılmış, hizmet istenilen şekilde okuyucuya götürülememiştir. Ancak daha sonra devlet yatırım yoluyla 10 Ekim 1990 tarihinde yapımına başlanan Fatsa'da, Dumlupınar Mahallesindeki modern hizmet binasına 1993 yılında taşınarak yer problemi halledilmiştir. Kütüphanede kayıtlara göre 17790 adet kitap mevcuttur. Kayıtlı üye sayısı ise 1850 kişi olup, 2005 yılında 9328 adet kitap evlere ödünç olarak verilmiştir. Kütüphaneye bakanlık tarafından 2005 yılında abone ettirilen süreli yayın sayısı 42 adettir. Kütüphaneden, 2005 yılı istatistiklerine göre, 57.203 kişi yararlanmıştır.
Kültür

Türk kültürünün pek çok özelliklerinin bulunduğu yörede, özellikle halk oyunları dikkat çekicidir.
'Ordu Karşılaması' en çok rağbet gören folklor oyunudur. Fakat Fatsa ilçesi birçok halk oyunlarını da bölgeye katmıstır.
Fatsa'da geleneksel olarak her yıl Mayıs ayının 20'sine denk gelen günde mayıs yedisi tabir edilen bir etkinlik vardır. Günümüzde hâlen devam eden bu etkinlikte köylerde yaşayan heryaştan insanlar o gün fatsaya gelerek deniz kenarına giderler ve dizlerine kadar suya girerek dilek tutarlar. Tutulan dileğin kabul olması için deniz dalgasında en az 7 dalga kendilerine gelinceye kadar beklemeleri gerekir. 7 dalgadan geçmek olarak tabir edilen bu gelenek günümüzde devam etmektedir.
Fatsa'daki ilk büyük festival, 1.Çınar Festivali olmuştur. 21-22 Temmuz 2000 tarihlerinde düzenlenen festivalde; Çınar Güzeli Seçimi, Satranç turnuvası, Aşıklar Atışması, En Çirkin Adam Yarışması, Kitap Fuarı, 100 metre koşusu, 100 metre Yüzme Yarışması, Plaj voleybolu, Yöresel Yemek Yarışması ve Sünnet şöleni gibi birçok etkinlik düzenlenmiştir.
1935 yılından 1943 yılına kadar her yıl 1 Temmuz tarihlerinde, Kabotaj Bayramı Fatsa'da kutlanırdı. Daha sonraları Yalıköy'de sürekli kutlanmaya başlandı ve Yalıköy Deniz ve Balık Şenliği haline getirildi.
Ayrıca Jip Şenliği ve Yat Yarışları da düzenlenen diğer etkinliklerdendir.
İlçenin turizm açısından görülecek ve gezilecek çok yeri bulunmaktadır. Çıngırt Tepesi ve Kayalıkları, Fatsa'nın 5 km batısında, Kavaklar deresinin doğusunda bulunan tepenin üzerinde, zamanında bir kalenin kurulduğu bugünkü kalıntılardan anlaşılmaktadır. Kalenin üzerinden, Kavaklar Deresine 45 derecelik eğimle inen 120 basamaklı bir tünel vardır. Hatta bu tünelin Fatsa'nın 2,4 km kuzeyinde Karadeniz içerisinde yer alan adaya gittiği bilinmektedir. Dibi asırlarca atılan taşlarla dolan bu tünelin temizlenerek bu bölge üzerinde kurulacak tesislerle bu yörenin yerli ve yabancı turizme açılması, ilçeye büyük katkı sağlayacaktır.
Kaynak: Wikipedia – Fatsa · CC BY-SA 4.0

Name
The oldest recorded name of the town is Polemonion (Ancient Greek: Πολεμώνιον, Latinized as Polemonium), after Polemon I of Pontus. A derivative of Polemonion, i.e. Bolaman, is the modern name of the river passing through Fatsa (the river is the ancient Sidenus). The present name, Fatsa, has been influenced by modern Greek Φάτσα or Φάτσα Πόντου (φἀτσα is derived from Italian faccia), which translates as "face or housefront on the sea", but has in fact mutated from Fanizan, the name of the daughter of King Pharnaces II of Pontus, through Fanise, Phadisana (Greek: Φαδισανή), Phadsane Phatisanê Vadisani (Greek: Βαδισανή), Phabda, Pytane, Facha, Fatsah into today's Fatsa. Apart from Polemonion, another Greek name of the town was Side.
History

Antiquity
The history of Fatsa goes back to antiquity, when the coast was settled by Cimmerians, and Pontic Greeks in the centuries BC. The ruins on Mount Çıngırt (the ancient rock tombs and vaults) are from this period.
Roman and Byzantine periods
Fatsa was first mentioned, in the era of the Kingdom of Pontus, as Polemonium, after King Polemon I, the Roman client king appointed by Mark Antony. Under Nero, the kingdom became a Roman province in AD 62. In about 295, Diocletian (r. 284–305) divided the province into three smaller provinces, one of which was Pontus Polemoniacus, called after Polemonium, which was its administrative capital.
As the Roman Empire developed into the Byzantine Empire, the city lost some of its regional importance. Neocaesarea became the capital of the province, and the Diocese of Polemonion was a suffragan of the metropolitan see of Neocaesarea. Due to partition of the Byzantine Empire as a result of the Fourth Crusade, Fatsa became a part of the Empire of Trebizond in 1204.
In the 13th and 14th centuries Genoese traders established trading posts on the Black Sea coast. Fatsa became one of the most important of these ports. There is a stone warehouse on the shore built in this period.
Ottoman period
Following the conquest of the Empire of Trebizond by the Ottomans in 1461, Fatsa become a part of Rûm Eyalet and later a part of Trebizond Eyalet of the Ottoman Empire and remained within the Sanjak of Janik until the collapse of the Empire in 1921. Fatsa
became a district of Ordu Province, following the formation of the Republic of Turkey in 1923.
Archaeology
In 2020, archaeologist discovered ruins of a church at the bottom of the lake Gaga.
Discovered in 2021, the ruins of a monastery dedicated to Saints Constantine and Helena and dating back to the 5th or 6th century were excavated in the following years.
Population movement
Following the Turkish conquest of Anatolia by the Seljuk Sultanate of Rum and later by the Ottomans, Muslim settlers arrived at Fatsa in the middle of the 14th Century. The early Muslim Turkish settlers included Turkomens, whose descendants make up the majority of Fatsa's current Alevi Muslim community. In 1999, a religious worship complex that serves to both Alevis and Sunni Muslims was opened in Fatsa, which was unprecedented in Turkey.
In the second half of the 19th century, Fatsa's Sunni population increased significantly, as some of Chveneburi (Sunni Muslim Georgians) from Batumi and Kobuleti (Turkish: Çürüksu), who fought in the Ottoman army against the Russian forces in Russo-Turkish War (1877–78) under Ali Pasha of Çürüksu and some of the Abazins and Circassians, who were forced to leave their ancestral land in North Caucasus after the end of the Caucasian War in 1864, were settled in Fatsa and in the surrounding villages. The Circassian immigrants had an immediate impact on the local economy by introducing silk production to the area. In 1868, 3 million piastres worth of silk was sold in Fatsa.
During the Byzantine period, as early as the 9th century, an Orthodox diocese was located in Fatsa (Diocese of Polemonion). Fatsa's Christian population during the Ottoman era was made up by Pontic Greeks and Armenians, who thrived as craftsmen and bureaucrats. According to the last Ottoman census carried out in 1914, the Christians made up 12% of Fatsa's total population of 40,339. After the collapse of the Ottoman Empire, Fatsa's Christian population diminished. The last Pontic Greek community left Fatsa in 1923 as a part of the Population exchange between Greece and Turkey, when 770 Muslim families from Thessaloniki, Greece were settled in Fatsa and the indigenous Pontic Greek population of Fatsa were settled in Katerini and in the village of Trilofos Himachal, both in the Pieria region of Greece. Two members of Fatsa's Pontic Greek community, after the population exchange in 1923, became politicians in Greece; Alexander Deligiannidis, born in Fatsa in 1914 served in the Greek Parliament as a member of National Radical Union Party (1956 - 1964) and Takis Terzopoulos, born in Fatsa in 1920 served as the mayor of Katerini (1964 - 1967).
Politics
Social unrest in 1970s-1980s
During the social unrest in Turkey in the 1970s, a major international incident in the area was the kidnapping of three NATO engineers (two British, one Canadian) from the Ünye radar station in 1972 by the members of People's Liberation Army of Turkey, which had a support base in Fatsa.
In 1976, Nazmiye Komitoğlu was elected as the mayor of Fatsa, who was the first female mayor elected in the Black Sea region of Turkey. Following her death in office, Fikri Sönmez, a local Chveneburi, was elected as the mayor on 14 October 1979. Sönmez and his Marxist–Leninist organisation Devrimci Yol, which was made up by local committees under the slogan "The red sun will rise in Fatsa", controlled the municipality until 11 July 1980.
After his election as the mayor, Sönmez divided Fatsa into eleven regions and created people's committees, which had power to recall government authorities. Sönmez was blamed creating a new state inside the Turkish Republic by the prime minister of Turkey at the time, Süleyman Demirel. Fatsa in this period underwent a revolution, where the mayor and his supporters proclaimed an independent Soviet republic.
This era ended when, upon the initiative of the Nationalist Movement Party supporting the provincial governor, the
Turkish military conducted an operation called Operation Target (Turkish: Nokta Operasyonu) against the town.
On 8 July 1980, the Turkish Army surrounded Fatsa. On 9 July the General Staff of Turkish Armed Forces, General Kenan Evren arrived at Fatsa. On 11 July 1980, the army moved into the town, and Mayor Sönmez and 300 others were arrested by the army. OperationTarget is believed to be the rehearsal for the 1980 Turkish coup d'état led by Gen. Kenan Evren.
Throughout this turbulent period, Fatsa lost a significant number of its people as they migrated away to jobs in Turkey's larger cities or abroad. Immigrants from Fatsa constitute the largest proportion of the Turkish community in Japan.
Geography and climate

Fatsa is located on a strip of coastline between the Black Sea and the Janik Mountains (Turkish: Canik) and watered by the rivers of Elekçi, Bolaman, Yapraklı and Belice. Fatsa has a humid subtropical climate (Köppen: Cfa); warm and humid in summer, cool and damp in winter, with occasional - but sometimes heavy - snowfalls.
Composition
There are 89 neighbourhoods in Fatsa District:
Economy
The local economy depends on agriculture and fishing. In the early 20th century, the town thrived as a port and trading post, as there was no coastal road to in the region. There are fishing fleets harboured at the port in Fatsa and in the small districts of Yalıköy and Bolaman (Polemonium) and in the hamlet of Belice, which forms a natural harbour. The Black Sea Coastal Highway runs through Fatsa bringing passing trade.
Before the 20th century, maize and rice were the main grains grown in the hinterland. From the 1920s onwards, the coastal swamps were dried up by irrigation works, rice growing ceased and the town grew. During this time, hazelnuts were introduced to the area. About 80% of arable land is planted with hazelnuts. The higher mountain areas of the district are covered in forest.
Places of interest

The countryside and coast of Fatsa are lush in spring and summer time. A number of places in and around the town attract visitors, including;
The ruins of the Pontic Greek Göreği Monastery, 5 km west of Fatsa
Mount Çıngırt ancient rock tombs and vaults
The ruins of Bolaman Castle and the Haznedaroğlu mansion
Notable natives
Hekimoğlu İbrahim - Folk hero and outlaw who was involved in the skirmishes between the local Chveneburi (Muslim Georgian) and Turks in the early 20th century (b. Fatsa ? - d. Fatsa 1918)
Alexander Deligiannidis (Αλέξανδρος Δεληγιαννίδης) (b. Fatsa 1914 - Thessaloniki, Greece 1969) - Ethnic Pontic Greek from Fatsa. Served in the Greek Parliament as a member of the National Radical Union Party.
Takis Terzopoulos (Τάκης Τερζόπουλος) (b. Fatsa 1920 - d. Katerini, Greece 1989) - Ethnic Pontic Greek from Fatsa. Served as a mayor of Katerini in Greece.
Fikri Sönmez ("Fikri The Tailor") - Revolutionary, mayor of Fatsa. Ethnic Chveneburi (b. Fatsa 1938 - d. Amasya 1985)
Kadir İnanır - Actor and director (b. Fatsa 1949 - )
Erdoğan Arıca - Football player and coach (b. Fatsa 1954 - d. Istanbul 2012)
Soner Arıca - Model and singer (b. Fatsa 1966 - )
Kaynak: Wikipedia – Fatsa · CC BY-SA 4.0
