Gercüş ilçesi Belediyesi
Government administration · Batman Municipality · 0 followers
Interested in working with us in the future?
Follow to see new jobs and posts in your feed.
No news yet.

Tarihçe
Gercüş'ün tarihi incelenirken bölgenin tarihi içerisinde ele almak ve değerlendirmek gerekir. Dolayısıyla yörede var olan uygarlıkların tarihsel gelişim süreci içerisine Gercüş ilçesini de koyup değerlendirmek mümkündür. Gercüş ovası, iklim, coğrafi konum, tarım ve su açısından insanlara bahşettiği nimetler sayesinde medeniyetin ilk temellerinin atıldığı yerlerden biridir. Gercüş'ün ne zaman inşa edildiği bilinmiyorsa da çevresindeki yerleşim yerlerinin tarihi MÖ 7000 yıllarına kadar geriye gider. Yakup Manastırı Tarihi'ne göre Kefergevson'ım MS 400 yıllarında Gercüş'e yerleştiği söylense de Gercüş'ün bu tarihten önce yerleşim yeri olarak kullanıldığı çevresindeki mağara ve alt geçitlerle sabittir. Bazı rivayetlere göre Gercüş'ün ilk kurulduğu yer MÖ 3000 yıllarında kurulan Gıre Tılhabste'dir. Gıre Tıhabate'nin yanında Gercüş Ovasında kurulan diğer yerleşim yerlerine bakıldığında Hisar Kasabasının güneyinde yer alan höyük MÖ 7000 yıllarında, Şarişe (Şerşe) MÖ 3000 yıllarında kurulmuştur. Ayrıca Kantar'daki kaya resimleri Antalya Beldibindeki mağara resimleri benzerlik göstermektedir. Antalya Beldibi'nin Kabataş Devrinden (MÖ 10000-8000) kaldığı göz önünde tutulursa, bu kaya resimlerinin de Kabataş Devrinden kaldığını söylemek mümkündür. Gercüş'ünde içinde bulunduğu bölgeye ilişkin tarih öncesi döneme ait bilinen tek şey Hurriler'in, MÖ 3000 Yıllarından başlayarak yerleşmiş olduğudur. Hurri anayurdu, en geniş sınırlarıyla Fırat'ın kolu olan Habur Çayı ile Asi Irmağı arasıydı. Hurriler'in MÖ 3000 yıllarının sonlarında Subara boylarını da egemenlikleri altına alarak Kuzey Mezopotamya, Halep ve Suriye'ye yayıldıkları ve buralarda üstünlük sağladıkları anlaşılmaktadır. Hurriler'in yaşadıkları bu toprakları MÖ 13. yüzyıla ait Asur kaynaklarında Nairi ülkelerinin batı bölümünde gösterilmiştir. MÖ 7. yüzyıldan kalma Asur kaynaklarından da “Şupriya” adıyla söz edilir. MÖ 1240 Yıllarında itibaren bölgeye egemen olan Asur Devleti, Gercüş'ünde içinde bulunduğu yöreye MÖ 744 yılında üstünlük kurdu. Gercüş Ovasında yer alan “Zoravaya” adlı yörede bulunan Asurlulara ait mühür ve tablet Mardin Müzesinde sergilenmektedir. Gercüş, 19. yüzyılın başlarında Diyarbakır Vilayetinin Mardin Sancağına bağlı Midyat kazasının bir nahiyesidir. Gercüş, Midyat'a bağlı bir nahiyeyken 30 Mayıs 1926 tarihinde ilçe statüsünü kazanarak Mardin ilinin ilçesi olmuştur. 16 Mayıs 1990 tarihine kadar Mardin iline bağlı bir ilçe olan Gercüş, bu tarihte Bakanlar Kurulunun aldığı kararla yeni bir il statüsü kazanan Batman'a bağlandı. Gercüş, halen Batman iline bağlı bir ilçe olarak teşkilatlanmadaki yerini almaktadır.
Coğrafya
İlçe merkezi Batman'a 59 km, Diyarbakır'a 160 km, Mardin'e 80 km uzaklıktadır. Gercüş, Mardin-Midyat eşiği denilen 1100–1200 m yükseklikteki dağların kuzey eteğinde, etrafı dağlarla çevrili bir platoda kuruludur. Gercüş ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 954 metredir. Güneyinde Midyat, kuzeyinde Hasankeyf, doğusunda Dargeçit, batısında Savur ve Bismil ilçeleri ile çevrilidir. İlçe merkezi Batman iline 59 km mesafededir. İlçenin yüzölçümü 914 km²dir. Nüfus yoğunluğu km²ye 26 kişidir. Ortalama sıcaklığı 20 °C'dir. Yaz aylarında sıcaklık 37-40 °C'ye kadar çıkar. Kış sıcaklıkları ise 2-6 °C arasında değişmektedir. Yıllık ortalama yağışlı gün sayısı 90 olup metrekareye ortalama kg yağış düşmektedir. İlçede karasal iklim hüküm sürmektedir.
Ekonomi
Genel olarak ekonomi tarım ve hayvancılığa dayanmaktadır. Ancak sulanabilir alanların darlığı ve su kaynaklarının yetersizliği nedeni ile bu sektörlerdeki üretim günlük hane ihtiyaçlarını karşılamaktan uzaktır. Üzüm, buğday, arpa, mercimek, nohut, sebze yetiştirilmektedir. Çeşitli iş kollarında 262 adet küçük esnaf mevcuttur. İşletme büyüklüklerine ulaşmış işyeri mevcut değildir. Sanayi kuruluşu bulunmamaktadır. Ortalama gelir seviyesi Türkiye ortalamasının çok altındadır. Nüfusun ciddi bir bölümü mevsimlik işçi olarak dışarı gitmektedir. Hanelerin çok nüfuslu oluşu ise geçimi zorlaştıran başlıca etmenlerdendir. Gercüş ilçesi 1.062.400 dekar arazi varlığına sahiptir. Bunun 117.100 dekarı tarıma elverişli arazi 762.725 dekarı tarıma elverişsiz arazi 120.320 dekarı orman arazisi 62.240 dekarı mezradır. Tarımsal faaliyetlerde kullanılan alan toplam arazinin %16,88'idir. İlçede sağlık ocağı, devlet hastanesi, öğretmen evi, lise ve yatılı bölge ilköğretim okulu, Anadolu öğretmen lisesi mevcuttur.
Kaynak: Wikipedia – Gercüş · CC BY-SA 4.0

Etymology
The town's name in Syriac translates to "village of the walnut-tree". The Kurdish name is derived from the Kurdish word for "tell, settlement mound".
History
According to the Life of Jacob of Ṣalaḥ, Kfar-Gawze (today called Gercüş) was founded by a wealthy Roman soldier named Gawson prior to Jacob's death in 421 AD. Gawson had been forced to leave Ṣalaḥ after it was discovered that his daughter had committed adultery with his servant Decius. The village is also mentioned in the Life of Theodotus of Amida (d. 698). In the Syriac Orthodox patriarchal register of dues of 1870, it was recorded that Kfar-Gawze had sixteen households, who paid twenty-nine dues, and did not have a church or priest.
In 1914, Kfar-Gawze was inhabited by 150 Syriacs, according to the list presented to the Paris Peace Conference by the Assyro-Chaldean delegation. It was located in the kaza of Midyat. It was populated by Syriac Orthodox Christians, Chaldean Catholics, and Muslims. Amidst the Sayfo, at the end of July 1915, despite initially having promised to help and protect the Syriacs, the local Kurdish agha Yusuf Hasan Shamdin took some men from Kfar-Gawze to a place called Zaghore, where they were robbed and killed, and their bodies were thrown into a river. The remaining Syriacs were made to do forced labour and many fled to Midyat. The Mhallami Şeyh Fethullah forced the release of the captive Syriac women and children.
In 1960, the population was 2354. There were 90 Kurdish-speaking Christians in twelve families at Kfar-Gawze in 1966.
Demography
The following is a list of the number of Syriac families that have inhabited Kfar-Gawze per year stated. Unless otherwise stated, all figures are from the list provided in The Syrian Orthodox Christians in the Late Ottoman Period and Beyond: Crisis then Revival, as noted in the bibliography below.
Kaynak: Wikipedia – Gercüş · CC BY-SA 4.0
