Gürgentepe Belediyesi
Government administration · Ordu Metropolitan Municipality · 0 followers
Interested in working with us in the future?
Follow to see new jobs and posts in your feed.
No news yet.

Tarihçe
Gürgentepe'nin tarihsel gelişimi, bölgedeki yerleşim hareketliliğiyle yakından ilişkilidir. 7 Ağustos 1955 tarihinde Akmescit ve Ağızlar köylerinin birleşmesiyle, o dönemde Gölköy ilçesine bağlı bir belde olarak belediye teşkilatı kurulmuştur. Bölge, 1987 yılında çıkarılan 3392 sayılı kanunla ilçe statüsüne kavuşmuştur. İlçe nüfusunun önemli bir kısmını Çepni Türkmenleri oluşturmaktadır.
Turizm ve gezilecek yerler
Görülecek yerler ve ilgi çekici noktalar
Tikenlice köyünde, 11 adet oyma anıt mezar bulunmaktadır.
Akmescit köyünde, “Akkilise” olarak bilinen bir kilisenin kalıntıları ile Osmanlı dönemine ait bir medresenin taş temelleri yer almaktadır.
Dere mahallesinde, dere boyunca taş oymalar bulunmakta olup, bunların kesin amacı bilinmemektedir.
Akören'de, tarım, hayvancılık, içme suyu temini ve yürüyüş yolları ile tekne gezisi gibi rekreasyonel aktiviteleri içeren turizm sektörünü desteklemek amacıyla yeni bir baraj gölü inşa edilmiştir. 20 Nisan 2026 tarihi itibarıyla, baraj gölü 180.000 metreküp olan kapasitesine ulaşmıştır.
Kaynak: İngilizce Vikipedi, «Gürgentepe» maddesi (Sights and places of interest bölümü), Türkçeye makine çevirisi. CC BY-SA.
Coğrafya
İlçe, Ordu ilinin iç kesimlerinde, sahil şeridinden içeride yer alan yüksek bir platoda kuruludur. Kuzeyinde Çamaş, doğusunda Ulubey, güneyinde Gölköy, kuzeybatısında Çatalpınar, güneybatısında ise Kabataş ilçeleri bulunur.
İlçenin yüzölçümü 185 km²dir. Ortalama 1.235 metre rakıma sahip olan Gürgentepe'de arazi oldukça engebelidir. Karadeniz ikliminin hâkim olduğu ilçede, yüksek rakım nedeniyle kışlar sahil kesimine göre daha sert ve kar yağışlı, yazlar ise serin geçmektedir. Bu iklim özellikleri, tarımsal ürün çeşitliliğini ve hasat zamanlarını doğrudan etkilemektedir.
Nüfus
İlçenin nüfusu mevsimsel olarak değişiklik göstermektedir. Yaz aylarında okulların tatil olması ve fındık hasadı döneminin başlamasıyla birlikte, büyükşehirlerden gelen vatandaşlarla nüfus artış gösterir. Ancak genel nüfus eğilimi, kırsaldan kente göç nedeniyle dalgalı bir seyir izlemektedir. TÜİK 2024 verilerine göre ilçe nüfusu 13.459 kişidir.
Not: Büyükşehir yasası nedeniyle köyler mahalle statüsüne geçtiğinden 2013'ten itibaren kır nüfusu tabloda yer almamıştır.
Ekonomi
Gürgentepe ekonomisi büyük ölçüde tarım ve hayvancılığa dayanmaktadır.
Fındık: Bölgenin en önemli geçim kaynağıdır. Özellikle "Gürgentepe Çakıldak Fındığı" olarak bilinen tür, geç uyanması sayesinde ilkbahar donlarından daha az etkilenmekte, bakımı düzgün bahçelerde hastalıklara dayanıklı ve randımanı yüksek olmasıdır. Bu ürün için coğrafi işaret çalışmaları yürütülmektedir.
Çoban Fasulyesi: İlçeye özgü bir diğer önemli ürün "Gürgentepe Çoban Fasulyesi"dir. Ordu Büyükşehir Belediyesi ve İl Tarım Müdürlüğü'nün destekleriyle sözleşmeli tarım kapsamında üretimi artırılan bu fasulye türü, bölge ekonomisine katkı sağlamaktadır.
Hayvancılık: Yayla kültürünün yaygın olduğu ilçede büyükbaş ve küçükbaş hayvancılık ile arıcılık yapılmaktadır.
İdari yapı
Ordu ilinin büyükşehir statüsü kazanmasıyla birlikte, ilçeye bağlı köyler ve beldeler mahalle statüsüne geçmiştir.
İlçe; Alaseher, Bahtiyarlar, Tikenlice, Gülbelen, Gültepe, Hasancık, Şirinköy, Tepeköy, Tuzla, Eskiköy, Işıktepe, Ağızlar, Akmescit, Akören, Akyurt, Döşek, Göller, Muratçık, Okçabel, Cumhuriyet, Yurtseven, Çatalağaç ve Kirazgüneyi olmak üzere toplam 23 mahalleden oluşmaktadır. En büyük mahallesi Işıktepe'dir.
Kaynak: Wikipedia – Gürgentepe · CC BY-SA 4.0

Economy and geography

Gürgentepe’s economy is predominantly based on agriculture and its fertile volcanic soil, which benefit from high rainfall and natural vegetation. The humid subtropical climate is particularly favorable for hazelnut cultivation, which is the main crop in the area. Other agricultural activities include corn farming. Livestock farming, including cattle, sheep, and beekeeping (Some families also produce so-called "mad honey"), also plays a significant role in the local economy. Because the district lies at the intersection of maritime and continental climatic zones, it experiences the influence of both climate types simultaneously. This creates highly diverse microclimatic conditions across different elevations and settlements, contributing to dense, humid forested landscapes that in some areas resemble rare temperate rainforest environments. This region is also part of the broader Euxine–Colchic broadleaf forests, one of the world’s most important and least widespread temperate rainforest systems, known for its high biodiversity and rich variety of vegetation.
Despite its terrain, the district lacks significant rivers. Most waterways consist of small streams originating from the slopes, many of which carry only limited water and may dry up during longer periods without rainfall. The main streams carrying a more substantial water volume are the Tavzara Stream, Kanyaş Stream, Kara Stream, Kömüşkırak Stream, Akören Stream, and Eskiköy Stream.
History and culture
During the Ottoman period, the area consisted of small villages under the Habsamana (later Gölköy) district (nahiye). In 1455, some villages had only a few households, and growth remained slow but with the opening of the trade route/Ordu-Sivas road in 1885, the region became an important resting and trading point, where inns and marketplaces were established.
In 1955, a municipality was formed and the settlement took the name Gürgentepe (meaning “Hornbeam Hill”). In 1987, it officially became a district, and many surrounding villages (such as Direkli, Işıktepe, Okçabel, Tikenlice, Akören, and others) were incorporated into it.
Historically, Gürgentepe has been home to a mix of populations over time, including Muslim communities (mainly Bektashi Çepni Turks) In earlier historical periods, the wider Black Sea region also included non Muslim communities such as Pontic Greeks, especially before the population changes of the early 20th century.
Some villages within Gürgentepe such as Okçabel, Akören, Işıktepe, Direkli, Tikenlice, and others reflect this layered history of settlement and migration. Okçabel, for example, is associated in local history with migrant groups from Batumi following the Ottoman Russian War period, while other villages show evidence of internal migration from nearby districts such as Kürtün in Gümüşhane and Dereli in Giresun, and surrounding Black Sea regions.
After the population exchange and demographic changes of the early 20th century the region became predominantly Muslim, with both Alevi and Sunni traditions present.
Composition and population
There are 23 neighbourhoods in Gürgentepe District:
Sights and places of interest
In the village of Tikenlice, there are 11 carved monumental tombs.
In the village of Akmescit, there are remains of a church known as “Akkilise,” as well as the stone foundations of a madrasa dating back to the Ottoman period.
In the Dere neighborhood, stone carvings can be found along the stream, though their exact purpose remains unknown.
In Akören, a new reservoir was constructed to support agriculture, livestock, drinking water supply, and tourism, including walking paths and recreational activities such as boating. As of 20 April 2026, the reservoir has already reached its capacity of 180,000 cubic meters.
Population
The district covers an area of 213 square kilometers and has a population density of 66 people per square kilometer. Like many smaller districts in Turkey, it has experienced out-migration, especially among younger residents seeking work in larger cities such as Istanbul or in larger urban centers within the province of Ordu, including Ünye, Fatsa, and Altınordu, as well as through international migration. Despite this, many families maintain strong connections to the district, particularly during the hazelnut harvest season.
Kaynak: Wikipedia – Gürgentepe · CC BY-SA 4.0
