İnebolu ilçesi Belediyesi
Government administration · Kastamonu Municipality · 0 followers
Interested in working with us in the future?
Follow to see new jobs and posts in your feed.
No news yet.

Tarihçe

Türkler öncesi
İnebolu çevresindeki yerleşmelerin ne zaman başladığı tam olarak belirlenemese de ilk antik şehir MÖ. 3. yüzyılda Sinope'ye bağlı bir emporion olarak kurulmuş ve "Abonu'nun Duvarları" anlamına gelen Abonuteikhos adını almıştır. MÖ. 64 yılında Roma egemenliğine giren şehir, MS. 2. yüzyılda Roma İmparatorluğu hükümdarı Marcus Aurelius ya da Antoninus Pius döneminde İyonya kenti anlamındaki İonopolis adı verilmiştir. Ayrıca şehir, Apollon'un yılan formunda yeniden doğduğuna dair bir kült olan Glykon'a ve sahte peygamber olarak anılan Abonuteikhoslu Aleksandros'a ev sahipliği yapmıştır.
Türkler sonrası
1071 Malazgirt Savaşı'ndan sonra Anadolu'ya akın eden Türk Selçuklu Beylerinden Emir Karatekin 1084-85 yıllarında bölgeyi Türk hakimiyeti altına almıştır. Şehrin adı Selçuklu Hanedanı döneminde şimdiki halini almıştır. Anadolu Selçuklu Devleti'nin yıkılmasından sonra Çobanoğulları Beyliği'nin, ardından Candaroğulları Beyliği'nin sınırları içinde kalan ilçe; 1383'te, I. Murad zamanında, Osmanlı Devleti'ne katılmıştır. Bölge Ankara Muharebesi'nden sonra tekrar Candaroğulları Beyliği'nin bir parçası olmuştur. İspanyol Seyyah Clavijo, 1404 yılında İnebolu'ya gelmiş ve bölgedeki kerestelerin çok iyi olduğundan bahsetmiştir.
Osmanlı Hakimiyeti
Candaroğulları Beyliği'nin 1461 yılında Osmanlı'ya katılmasıyla birlikte İnebolu da Osmanlı hakimiyetine girmiştir. 1496 yılı Amasya Sultan II. Bâyezid İmâreti Hudûdnâmesi'nde Kastamonu sancağının Küre kazasına bağlı bir nahiye olarak görülmektedir. Bu tarihte nahiyenin İnebolu merkez yerleşimi dahil 21 köyü ile 1 mezrası bulunmaktadır. Hudûdnâme'de geçen Avra/Avara, Bataryos/Patriyoz (Karadeniz Mahallesi içinde kalmış), Boyran, Karaca köyleri günümüzde İnebolu ilçe merkezinin mahalleleri konumundadır.
1878 yılı kayıtlarına göre İnebolu kazasında 26.200 Müslüman ve 850 Rum olmak üzere toplam 27.050 erkek yaşamaktadır. 1882 yılı Kastamonu Vilâyet Sâlnâmesi'ne göre İnebolu kazası, iki nahiyesiyle (Küre ve Abana) birlikte 11 mahalle ve 75 köye sahiptir. Kaza genelinde 9.200 Müslüman hanede 27.250 ve 250 Rum hanesinde 905 erkek yaşamaktadır. Kaza genelinde, 2 rüştiye mektebi, 150 cami ve mescit, 5 kilise ve manastır, 892 dükkan, 25 han, 9 hamam kaydedilmiştir. Bu tarihlerde İnebolu, Karadeniz'de önemli bir liman pozisyonundadır. 93 Harbi sonrasında İnebolu limanı Kafkaslardan gelen mülteci Müslüman halklar için aktarma merkezlerinden biri olmuştur. Bu dönemde İnebolu'nun Akyeri mevkisine 40 hane Batum göçmeni yerleştirilmiştir.
Turizm
İnebolu, son yıllarda ilgi çekmeye başlayan turistik yerlerdendir. Denizin yanında özellikle doğal güzelliği, yemyeşil tepeleri hayranlık uyandırmaktadır. 2 adet plajın yanı sıra Cide ve Abana yolları güzergahında birçok güzel koylardan plaj olarak yararlanılmaktadır. Özellikle Özlüce köyü sahillerinin güzel kumsallar çadır ve karavan turizmi için çok elverişlidir.
Coğrafya
Konum
İnebolu Karadeniz Bölgesi'nin Batı Karadeniz bölümünde yer almaktadır. Anadolu Yarımadası'nın kuzeyinden geçen 42 derece kuzey paraleli ile 34 derece doğu meridyeninin kesiştiği noktanın yaklaşık 25 km batısındadır. 89 km güneyinde yer alan Kastamonu'nun kıyı şeridindeki şirin bir ilçesidir. Kuzeyden Karadeniz'le çevrili olan ilçe doğuda Bozkurt, batıda Doğanyurt, güneyde ise Devrekani, Küre ilçelerine komşudur.
Batı Karadeniz bölümünün hemen kıyı gerisinden itibaren yükselen, kıyıya paralel uzanan İsfendiyar (Küre) genç kıvrım dağlarının kuzey eteklerinde yer alan ilçenin kıyıdan 14–18 km kadar içerilerine sokulan güney sınırı Karacehennemboğazı Çayı'nın ikiye ayrıldığı kısmın biraz kuzeyinde Karadeniz'e yaklaşmaktadır. Merkez nüfusu 9.800'dür. İlçenin yüzölçümü 417 km²dir. İnebolu ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 11 metredir.
İklim
Bölge genel olarak Karadeniz iklimine sahiptir. Fakat özellikle bahar aylarında meydana gelen sisle Karadeniz Bölgesi'nin tipik ikliminden biraz farklılıklar göstermektedir. Kışları serin ve yağışlı, yaz ayları sıcak, nemli ve yağışlıdır. Nispi nem seviyesi her mevsim yüksek olan ılıman bir iklime sahiptir.
İnebolu'nun uzun yıllar (1960-2005) değerlerine bakıldığında; sıcaklık ortalaması: 13,1 derecedir. Ekstrem sıcaklık değerlerine bakıldığında; en yüksek sıcaklık 1977 yılı ağustos ayında 35,8 derece, en düşük sıcaklık ise 1985 yılı şubat ayında -9,2 derece olmuştur.
İlçede yıllık ortalama 1000 mm civarında yağış almaktadır. Genelde ilçe merkezine yağmur yağışı düşmesine rağmen biraz yukarılara doğru çıkıldıkça kar yağışı oranı artarak devam etmektedir. İlçeye kar düşse de genelde erimesi birkaç günü geçmemektedir. İlçede en çok kar yağışı 1985 yılında 146 cm yağmıştır. Bir sene içerisinde yağışlı gün sayısı 140 gündür. En çok yağış aralık-mart ayları arasında olmaktadır. Yağışlar genelde normal ve sağanak şeklinde yağışlardır. İlçede yılda ortalama 21 gün sis, 3 gün kırağı görülmekte, sıcaklığın sıfırın altına düştüğü gün sayısı ile 19 gün olarak tespit edilmiştir. Hakim rüzgâr yönü SSW (Güney-Güneybatı) yönüdür. Deniz suyu sıcaklığı ortalaması; 13,8 derecedir.
İdari yapı
İnebolu ilçesi mülki alanı, merkezi 9,5 km² toplamda ise 395 km²dir. İlçenin toplam olarak 34 km sahil kıyı şeridi bulunmaktadır.
İlçe sınırları içinde 1 belediye teşkilatı, 81 köy ve 138 bağlı mahalle bulunmaktadır. İlçe Merkez Belediyesi 10 mahalleden oluşmaktadır.
Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi'nin 2015 verilerine göre İnebolu'nun genel nüfusu 22.144'tür. Bu nüfusun 9 bin 509'u ilçe merkezinde, 12 bin 635'i ise köylerde yaşamaktadır.
Ekonomi
Balıkçılık
İnebolu'da tutulan hamsi ve diğer balıklar tüm Türkiye'ye gönderilmektedir.
Tarım
İnebolu köylerinin genel geçim kaynağıdır.
Ticaret
İnebolu Limanı her türlü yolcu giriş çıkışına açık olup, ithalat ve ihracat yapılabilmektedir. Kapasite artırımı çalışmaları devam eden limana 10.000 grostonluk gemiler yanaşabilmekte olup, ahşap doğrama, yonga levha, ağaç parke, bakırlı prit, sigara kağıdı, kristal şeker, gübre vb. ürünlerin ihracı ve ithalatı yapılmaktadır. Yılda çokça turizm amaçlı yat ve gezi teknesinin uğradığı ve konakladığı liman sahasında bir ahşap Tekne-Yat yapım tersanesi ve balıkçı barınağı bulunmaktadır. Ayrıca Rusya'dan gelen özel gemilerinde dinlenme tesisi de denilebilir.
Küre'de çıkarılan bakır madeni İnebolu Limanı'ndan gemilerle taşınmaktadır. Bir dönem madenin Küre'den limana nakli için ETİ Bakır A.Ş. tarafından Alman PWAŞ firmasına 5 milyon dolara yaptırılan teleferik ise 1988 yılında hizmete girdikten 1 yıl sonra işletmeci firma tarafından elektrik maliyetlerinin yüksek bulunması, verimsizlik gibi sebepler gösterilerek devre dışı bırakılmıştır.
Kültür

İnebolu Evleri
İnebolu Evleri genelde 3 katlı bahçeli yapılardır. Bahçelerde erik, fındık, dut, elma, ceviz gibi meyve ağaçları bulunur. Hemen hemen her bahçede su kuyusu bulunur. Ayrıca bahçelerde yaz sohbetleri için çardak veya avlu içinde oturma mekanları bulunur.
Evler genelde bordo-beyaz renktedir. Bordo rengini Aşı Köyü'nden çıkarılan toprakla yapılan Aşı Boyasından alır. Aşı boyası bu ahşap evleri 20 yıl boyunca rahatlıkla koruyabilmektedir.
Evin çatısı genelde dört tarafa eğimlidir. Çatı denizden çıkarılan ve Marla Taşı (Arduaz) denilen geniş ve ince taşlarla örtülmüştür. Çatıda taş kullanılmasının sebebi son derece sert Karadeniz poyraz rüzgârlarında çatının dayanıklı olmasıdır. Marla taşı ise ince, düz yapısı ve ısı yalıtımına sağladığı katkıdan dolayı tercih edilmiştir.
Bodrum kat soğuktan korunmak ve rutubeti önlemek amacıyla taştan yapılır. İnebolu merkezinde bu bodrum katları iş yeri veya kiler olarak, kırsalda ise ahır olarak kullanılır. Her kat yüksek tavanlı, bol pencereli ve bağımsız bir daire şeklinde ana salona açılan odalar şeklinde tasarlanmıştır. Kat girişleri ana kapı girişinden veya dışarıdan merdivenle ayrılır. Bunun amacı ise aile genişledikçe bağımsız olarak evin rahat bir şekilde kullanılabilmesidir. Her katta tuvalet ve banyo bulunmaktadır. Bunun yanı sıra yatak odasında dolap denilen bugünkü kullanımda ebeveyn banyoya karşılık gelen ilk bakışta gardırop izlenimi uyandıran küçük banyo bulunur. Bazı evlerde iki odadan oluşan çatı katı da bulunur.
Bu tarihi evler Kültür Bakanlığı, Kastamonu Valiliği ve Ankara Mimarlar Odası'nın İnebolu Evlerini Yaşatma Projesi (İNEYAP) çerçevesinde koruma altına alınmıştır. Birçok evin de restorasyonu yapılmaktadır.
İnebolu Kayığı (Denk)
İnebolu Kayığı, Denk Kayığı, İnebolu Kütüğü, Taş Kayığı, Pazar Kayığı gibi isimler altında bilgilere rastlanan ve literatüre İnebolu Kayığı olarak girmiş Pereme tipi teknedir. Önce "kabuk tekniği" ile yapılmış tek Anadolu teknesidir. Bu teknik günümüzdeki gemi yapım tekniğinin bir önceki şekli ve temeli olarak bilinir. Ortalama boyu 10-11 metredir. Bu teknikle yapılmış ve bütün olarak korunabilmiş dünyadaki tek tekne İstanbul'daki Deniz Müzesi'nde sergilenmektedir. Sergilenen bu teknenin diğer bir özelliği ise, Kurtuluş Savaşı'nda ikmal amacıyla bölgede kullanılan bir tekne olmasıdır.
Eğitim
İnebolu ilçesinde bulunan eğitim kurumları şunlardır:
Spor
İneboluspor İnebolu'nun amatör futbol takımıdır. 1960'lardaki Doğanspor ve Güneşspor rekabeti sonrasında iki takımın birleşmesiyle kurulmuş ve 1970'li yıllarda Kastamonu Amatör Ligi'nde defalarca şampiyon olmuştur. Ancak son yıllarda eski başarısını yakalayamamıştır. İnebolu'da çim zemini olan bir stadyum bulunmaktadır. Ayrıca Özlüce'de (Zarbana) her yıl amatör futbol turnuvaları düzenlenmektedir.
İnebolu'da 2. spor kulübü İnebolu Gençlik ve Spor Kulübü adı altında 2007 yılında kuruldu. İnebolu Gençlik ve Spor Kulübü'nde Halkoyunları, Futbol, Tekvando, Masa Tenisi branşlar bulunmaktadır. Bu branşlarda 400 sporcu bulunmaktadır.
İnebolu'da son yıllarda özellikle okullarda voleybola ve masa tenisine olan ilginin arttığı görülmektedir.
Basın
İnebolu'da çeşitli gazeteler yayımlanmıştır. Daha önce İnebolu ve Hakkın Sesi gazeteleri yayımlanmıştır. Şu anda Yeni İnebolu Gazetesi, İnebolu Postası yanı sıra, internet üzerinden hizmet veren ve açıldığı günden beri yüzbinlerce kullanıcının ziyaret ettiği İnebolu Haber Gazetesi yayımlanmaktadır.
Kaynak: Wikipedia – İnebolu · CC BY-SA 4.0

History
See Abonoteichos/Ionopolis for Ancient and ecclesiastical history
The exact founding date of İnebolu is unknown. İnebolu was initially called Abonoteichos. The name was changed to Ionopolis (Ιωνόπολις in greek, meaning "city of Iones")in the middle of the 2nd century CE. Over time, the name "Ionopolis" metamorphosed to "Inepolis", and then to "İnebolu", though sometimes spelled "Ineboli" by foreign travellers.
By 1834, İnebolu was considered a sub-district of today's city of Küre (approx. 30 km (19 mi) inland), but it became a district in its own right in 1867. In the late 19th and early 20th century, İnebolu was part of the Kastamonu Vilayet of the Ottoman Empire.
Visiting in August 1893, British parliamentarian and explorer H. F. B. Lynch noted how little then remained of the old Greek cities of the 'Argonautic shore'. At "Ineboli" he reports finding a fragment of ancient sculpted marble near the shore, and describes the town as a line of white-faced houses with roofs of red tiles [that] nestles beneath the mountain wall. The Greeks live on one side, the Turks on the other: and the intelligent man to whom you naturally address yourself is an Armenian in European dress. Lynch also reports that "carriageable roads" had recently been constructed inland to Kastamuni.
During the Turkish War of Independence, arms and ammunition were transferred to Anatolia through İnebolu. The town was attacked and defended itself with determination, for which it was honoured with the Independence Medal by the Turkish Grand National Assembly.
Atatürk initiated a campaign in İnebolu to reform personal appearance and "civilize" garments; Atatürk made a well-known speech about hats there.
As of 1920, İnebolu was populated mainly by Turks, and was estimated at having a population of around 9,000. The port exported mohair, animal hide, wool, and hemp. They imported mainly manufactured products.
Archaeology
There is little left of archaeological note in İnebolu, other than the ruins of its first, second and third fortifications.
The ruins of the first castle, most of which has been destroyed and upon which much has been built, are located in Boyran. The east wall of the castle extends from the İnebolu River, over the Abas hill, and up to the quarter called Avara. The ruins of the fortress walls are located around the cemeteries on the Abas hills. A part of the north wall of the interior castle, which is 6 meters high and 3 meters wide, still stands.
The second castle stood where today's Karadeniz primary school is. A few parts of the walls can still be seen.
The third castle is on Gerisch hill, from where the whole region of İnebolu can be seen. It is located south of the town and is of considerable height. There are also the undated ruins of a monastery, which have been heavily pillaged by artifact-seekers. Only some parts of the walls, large main entrance stairs, the baptismal basin and well remain. Greeks who live in İnebolu celebrate the 15th of August here by holding a feast.
Geography

There are many small towns scattered around İnebolu. To the east lie Abana and Bozkurt. To the west is Cide and to the south lie Devrekani and Küre. The town consists of 14 quarters: Aşağıhatipbağı, Avrara, Boyran, Camikebir, Cünüriye, Karadeniz, Y.Hatipbağı, Yenimahalle, Çamlıca, Musaköy, Karaca, Kızılkara, Yakaboyu and Yeşilöz.
Küre Mountains (formerly Isfendiyar Mountains) rise above the coastline, which is narrow and steep, with few sandy beaches.
The sea around İnebolu is approximately 200 meters deep.
Rivers
The region's rivers flow down from the Isfendiyar mountains through İnebolu and its surroundings to the Black Sea. The river beds are irregular and deep. The currents are strong.
Some of the important rivers around İnebolu are:
Topography
The town is surrounded by many hills of varying height. The most well-known are the Geriş hill (Geriş Tepesi), which is 495 meters high, and the Islam hill to the southwest, which is 589 metres high.
To the east, Darıca hill, Manastır hill (789 m)
To the west, Abas hill (1261 m), Keleştiren hill (1260 m)
To the southeast, Yukarı Bozu hill (389 m)
Climate
İnebolu has an humid subtropical climate (Köppen climate classification: Cfa).
Economy

Historically, the port of İnebolu was a bustling merchant city, long considered the gateway to east. Its Chamber of Commerce was founded in 1887; at the time, records indicate that İnebolu was home to 2500 registered merchants and 1000 independent craftsmen. However, traffic was eventually routed around Kastamonu and İnebolu lost its commercial importance, leaving only the timber industry viable.
As of 1920, İnebolu was the location of a small shipbuilding industry at the Inebolu Shipyard. The boats built were described as being of "primitive design but sound workmanship." They were generally exported to Istanbul.
Land use
Soil conditions make most agriculture difficult, but fruit, wheat and corn are cultivated. Inland, there are thick forests and grasslands where cattle is farmed.
Fruit and vegetables
Tomatoes, beans, zucchini and paprika are the most popular vegetables grown in İnebolu. Chestnuts, pears, mulberries, figs, walnuts, cranberry and hazelnuts are also grown in the region.
Mushrooms and wild strawberries are famous in this region and can be found in the woods easily.
Beekeeping
İnebolu is known for its thriving apiary industry.
Fishery
A fishing co-operative was established in 1986. Depending on the season, one can find the following fish species in İnebolu: anchovy, turbot, whiting, horse mackerel, grey mullet, bluefish, çinekop ("young of the bluefish"), bonito, mackerel, thornback ray, garfish and so on.
Forestry
Forestry is important in İnebolu. There are 672.10 square kilometres of forest. 390.95 km2 (151 sq mi) are mixed woodland, where beech, black fir, oak, birch tree and pine can all be found. 76.75 km2 (30 sq mi) are wild forest. 257.78 km2 (100 sq mi) are controlled forest and trees.
The export of timber products increased from 1985 to 1996 by 250%. In 1986, the town had 20 timber processing enterprises.
Hunting
This region is home to wild boars and bears.
Architecture

İnebolu has several examples of traditional Turkish architecture in the Ottoman style. By the end of the 19th century many wealthy inhabitants İnebolu built large houses along the banks of the İkiçay river that divides the town. By 1890, the town had hundreds of houses built in this special style:
The ground floor is built of stone and contains a cellar and pantry. Above it are one or two stories, each containing four bedrooms, one antechamber, a kitchen and toilet. Each of the floors is built so that it can easily be converted into one independent flat by closing a single door. This feature allows the married children of families to continue living in the same ancestral home they grew up in. Each floor also has its own separate street access.
The rooms have many windows and each room has a corbel and framework which enables the women to look out onto the street without being seen. The ceilings of the rooms are high and covered in carved art. Hand-rails in the houses are carved from a single piece of wood.
Most of the houses have roofs that are tiled with a special sea-stone called marla . The tiles are wide, thin and heavy, and protect the houses from the strong northeast winds that blow across the Black Sea. The stone also provides an excellent insulation against heat.
Each house has an orchard garden, where fruits such as plums, mulberries, apples, pears, hazelnuts and walnuts are grown. Each garden has a well, which is used to refrigerate foodstuffs during the hot summer days.
The houses are painted with a special claret mineral pigment known as aşı boyası, which is highly resistant to sunlight and weathering.
Transport

There is no passenger boat service to İnebolu. However, motorways and highways are sufficient and in good condition. There are several private bus companies which have scheduled bus service to and from Istanbul, Ankara and the provincial capital of Kastamonu. Nearby towns such Kure, Cide, Abana and Bozkurt can be travelled to by mini-buses which run many times a day.
In popular culture
In the early summer of 2015, the movie Mustang was filmed in and around the town, the geography of which was featured prominently.
Kaynak: Wikipedia – İnebolu · CC BY-SA 4.0
