İznik Belediyesi
Government administration · Bursa Metropolitan Municipality · 0 followers
Interested in working with us in the future?
Follow to see new jobs and posts in your feed.
No news yet.

Tarihçe

İznik'te ilk yerleşimin MÖ 2500 yıllarına uzandığı sanılmaktadır. MÖ 7. yüzyıl öncesinde burada kurulan yerleşime 'Helikare' denmekteydi. Makedonya İmparatoru III. Aleksandros'un generali I. Antigonos Monoftalmos tarafından MÖ 316 yılında kent Antigoneia adını almıştır. Aleksandros'un ölümünden sonra Antigonus ile general Lisimahos arasındaki savaşı kazanan Lisimahos kente, Antipatros'un kızı olan eşinin adını vererek şehir bu tarihten sonra Nikea (Yunanca: Νίκαια) adıyla anılmaya başladı. Semavi Eyice'nin araştırmalarında ise, o bölgede Trak kavmi göçlerinden önce Helikare adında bir antik kentin ortaya çıktığını görmekteyiz demiştir. MÖ 293'te Bitinya Krallığı'na bağlanan kent, önemli mimari yapılarla süslenmiştir. Astronominin en önemli isimlerinden biri olan Hipparkos bu dönemde İznik'te doğmuştur. Bir süre Bitinya Krallığı'nın başkenti olan Nikea daha sonra Roma'nın önemli bir yerleşimi olarak varlığını sürdürür.
Şehrin Yunan mitlerinde adını alması şöyle anlatılır: Dionisos, Nicea adında Askania gölünde yaşayan bir periye âşık olur, periyi baştan çıkarıp dünyaya çocuk getirir. Dionysos Nicea'ya ithafen Askania Gölü'nün yanına bir şehir kurup oraya çok bereketli üzüm bağları verir.
325 yılı yazı başında Hristiyanlık için çok önemli olan Birinci İznik Konsili, İznik'te toplanmıştır. İmparator I. Konstantin'in de katıldığı toplantıda Hristiyanlıkla ilgili yortu günleri ve Nikea Kanunları adı ile bilinen 20 maddelik metin bu Konsilden sonra kabul edilmiştir. 787 yılında İznik Ayasofya'sında VII. Konsül toplandı. Ayrıca IV. Haçlı Seferi sonucunda Bizans İmparatorluğu İstanbul'u kaybedince İznik'te Bizans Hanedan üyeleri tarafından İznik İmparatorluğu kurulmuş ve bu imparatorluk daha sonra İstanbul'u fethederek Bizans İmparatorluğu'nu yeniden kurmuştur.
1075 ile 1086 yılları arasında Anadolu Selçuklu Devleti'ne başkentlik yapan Nikea; 1097 yılında, Birinci Haçlı Seferi sırasında gerçekleştirilen kuşatma sonrasında tekrar Bizans İmparatorluğu'na geçti. 1105 yılında tekrar Selçukluların kontrolüne geçen şehir, 1147 yılında bir kez daha Bizans egemenliğine girdi. 1328-1331 yılları arasında gerçekleştirilen kuşatma sonrasında Osmanlı Devleti tarafından ele geçirildi. Osmanlı idaresinde İznik, sanat, ticaret ve kültür merkezi oldu. İznik Medresesi'nde birçok ünlü ders verdi. Dâvûd-i Kayserî, Ebul Fadıl Musa, Eşrefoğlu Abdullah Rûmî gibi tasavvuflar İznik'te yaşadı ve eserler verdi. Osmanlı döneminin ilk camisi, medresesi ve imareti İznik'te inşa edildi.
Tarihî binalar

Ayasofya Müzesi, Bizans erken döneminde inşa edilen kilise, Osmanlı döneminde camiye çevrildi. 787 yılındaki Konsil bu kilisede toplandı. I. Dünya Savaşı sonrasında Yunan işgali sırasındaki bir yangınla kullanılamaz hâle gelen ve 2007 yılına kadar harap hâlde bulunan yapı, günümüzde hem cami hem de müze olarak kullanılmaktadır.
Süleymanpaşa Medresesi, günümüzde turistik amaçlı çini eserlerin satıldığı atölyeler tarafından kullanılmaktadır.
İznik Müzesi, 1338 yılında Osmanlı Padişahı I. Murad tarafından annesi Nilüfer Hatun adına imaret olarak yaptırıldı. 19. yy sonlarına kadar çalışan imarethane, 1965 yılında müzeye çevrildi. Müzede İznik ve çevresindeki arkeolojik kazılarda çıkarılan eserler sergilenmektedir.
Dikilitaş (İznik), Elbeyli mahallesi sınırlarındaki Roma eseridir.
Kültürel değerler
Çinicilik (Dünyanın eşsiz ve meşhur İznik Çinileri hâlen 47 atölyesi ile işlenmeye devam etmektedir.)
2010 yılında ilk defa İznik Festivali düzenlenmiştir.
İznik Zeytini (Bölgenin en verimli zeytin üretimi yapılmaktadır. Özelliğini ince kabuklu ve ufak çekirdekli yapısınfan almakta ve zeytin üreticileri dünyanın her yerine zeytin ihracatı yapmaktadır.)
İznik Zeytinyağı (Bölgedeki organik tarımın çoğalması ile birlikte en kaliteli zeytinyağı üretimine, 2007 senesinde patlama yapan zeytinyağı tesisleri ile devam etmektedir.)
Üzüm (İnce kabuklu ve cinsine göre çekirdekli ve çekirdeksiz üretimi vardır. Meşhur Müşküle üzümü hâlen mevcuttur.)
Tarihî Yapısı (Başkentlik yapmış olmasının yanında 1. ve 7. Konsülün İznik'te yapılması Hristiyanlık için bir nevi hac yeridir.)
İznik tarihî camileri
Yeşil Cami, Sadrazam Çandarlı Halil Paşa tarafından yaptırıldı. 1378-1391 yılları arasında mimar Hacı Musa tarafından inşa edilen yapı, Selçuklu mimarisinin özelliklerini taşımaktadır. Yeşil çinileriyle ünlüdür.
Turizm ve gezilecek yerler
Başlıca görülecek yerler
Erken dönem Osmanlılar tarafından, 1331'deki fetihten şehrin Timur tarafından yağmalandığı 1402 yılına kadar geçen süre zarfında birçok anıt dikilmiştir. Günümüze ulaşanlar arasında şunlar bulunmaktadır:
İznik, başlangıçta yaklaşık 10 m (33 ft) yüksekliğinde ve kara tarafında çift hendekle çevrili 5 km (3 mi) uzunluğunda surlarla kuşatılmıştı. Surlar 100'den fazla kuleyi barındırıyordu. Surların üç kara tarafındaki büyük kapılar, şehre giriş için tek noktaları oluşturuyordu. Surların batı kısmı, karadan kolayca abluka altına alınamayacak kadar büyük olan gölün yanında yükseliyordu. Günümüzde surlar harabe halindedir ancak keyifli bir yürüyüş rotası sağlayacak kadarı hala ayaktadır.
Yeşil Cami, 1378 ile 1391 yılları arasında Osmanlı İmparatorluğu'nun ilk Sadrazamı olan Çandarlı Kara Halil Hayreddin Paşa için inşa edilmiştir. Şehrin doğu tarafında, Lefke Kapısı'nın yakınında yer almaktadır. 1922'de Türk-Yunan Savaşı sırasında hasar görmüş ve 1956 ile 1969 yılları arasında restore edilmiştir.
Aya Sofya, ayrıca Hagia Sophia olarak da bilinir (Yunanca: Ἁγία Σοφία, "Kutsal Bilgelik"), 6. yüzyılda Justinianus I tarafından şehrin ortasında inşa edilen Bizans dönemine ait eski bir kilisedir. Hristiyan piskoposlarının bir araya geldiği İkinci İznik Konsili, MS 787 yılında burada toplanmıştır. Tartışmalı restorasyon çalışmalarının ardından, günümüzde Ayasofya Camii (Türkçe: Ayasofya Cami) olarak kullanılmaktadır.
Hacı Özbek Camii (1333). Bu cami, Osmanlı fetihinden sadece üç yıl sonra inşa edilmiştir. Binanın batı tarafındaki revak, yolu genişletmek amacıyla 1940 yılında yıkılmıştır.
Aziz Neophytos Bazilikası, Hristiyanlık tarihinde çok önemli bir yere sahip olan Birinci İznik Konsili'nin toplantı yeri olduğu düşünülen tarihi bir bazilikanın kalıntılarıdır.
Nilüfer Hatun İmareti (Nilüfer Hatun Soup Kitchen) 1388 yılında inşa edilen bina, uzun yıllar terk edilmiş ancak 1955'te restore edilmiş ve günümüzde bir müze olarak hizmet vermektedir.
Kaynak: İngilizce Vikipedi, «İznik» maddesi (Main sights bölümü), Türkçeye makine çevirisi. CC BY-SA.
Coğrafya

İlçenin yüzölçümü 753 km²dir. İznik'in rakımı 98 metredir. Konum olarak Bursa ilinin kuzeydoğusunda, İznik Gölü'nün doğusundadır. Bursa şehir merkezine 76 km uzaklıktadır. Marmara Bölgesi'nin Güney Marmara bölümünde yer alır. Bölgede ılıman Marmara iklimi görülür. İdari olarak 1930 yılında Bursa'ya bağlandı.
İlçe 29-30' (Müşküle mahallesi batısı) ve 29-57' (Elmalı mahallesi doğusu) doğu boylamları ile 40-21' (Hisardere tepesi) ve 40-37' (Ayvaşa dağı) kuzey enlemleri arasındadır.
Cittaslow
İznik, 27 Kasım 2021 tarihinde, İtalya'da düzenlenen Cittaslow Genel Kurulunda alınan kararla Cittaslow ağına katılmıştır.
İznik Belediyesi tarafından 2019 yılında başlatılan başvuru süreci kapsamında, ilçenin tarihi dokusu, doğal güzellikleri, yöresel yaşam tarzı ve geleneksel el sanatları, özellikle çini sanatındaki köklü geçmişi Cittaslow kriterlerinin karşılanmasında etkili olmuştur. Üyelikle birlikte ilçede sürdürülebilir turizmin teşvik edilmesi, yerel üretimin desteklenmesi ve kültürel mirasın korunması yönünde çeşitli çalışmalar yürütülmektedir.
İznik Çiniciliği
İznik çiniciliği; 15. yüzyılın ortalarından itibaren Osmanlı sanatında önemli bir yer edinmiş, İznik'te üretilen çini ve seramikleri kapsar. Selçuklu çini geleneğinden etkilenerek gelişen İznik çiniciliği II. Murad döneminde canlanmış, 16. yüzyılda Mimar Sinan'ın eserlerinde kullanılmasıyla zirveye ulaşmıştır. Başlangıçta kırmızı hamurlu ve slip bezemeli seramikler üretilmiş, zamanla kuvars ağırlıklı beyaz hamura ve sıraltı tekniğine geçilmiştir. Kobalt mavisi, firuze, siyah kontur ve kabarık kırmızı renkler en belirgin özelliklerdendir. İznik çinileri özellikle Süleymaniye Camii, Rüstem Paşa Camii ve Hürrem Sultan Türbesi gibi anıtlarda kullanılmıştır. 17. yüzyılın sonlarına doğru İznik üretimi gerilemiş, yerini Kütahya çiniciliği almıştır. 20. yüzyılda başlayan bilimsel kazılar ve restorasyon çalışmalarıyla İznik çiniciliği yeniden ilgi görmeye başlamıştır.
İznik Belediyesi, bu sanatı yaşatmak ve tanıtmak amacıyla çeşitli projeler yürütmektedir. Bu kapsamda, “Yaşayan İznik Hazineleri” projesiyle, unutulmaya yüz tutmuş el sanatlarının ustaları belgesellerle tanıtılmakta ve çinicilik gibi geleneksel sanatların önemi vurgulanmaktadır.
Ekonomi
Ağır sanayi yatırımlarının bulunmadığı İznik ovasında, zeytin, üzüm, şeftali, kiraz, erik, armut, elma, ceviz, domates, taze fasulye, brokoli, Brüksel lahanası ve toprağının olduğu kadar ikliminin de elverişli olmasından dolayı birçok sebze ve meyve yetişmektedir. Bölgedeki 3 resmî sebze ve meyve hali mevcuttur. İznik'te üretimi yapılan tarımsal ürünler içinde zeytin, çiftçi ailelerinin %70 gibi bir kısmının gelir kaynağı olarak birinci sırayı almaktadır. Yöreye has bir ürün Müşküle üzümü, ilçede hâlen yetiştirilmektedir.
İlçenin doğası, arkeolojik ve tarihî kalıntıları ile gölün doğal kıyı şeridi piknik yapmaya elverişli geniş ağaçlık alanlarıyla turizme canlılık katar. Hacı Osman köyü ve çevresinde yamaç paraşütü ve çim kayağı sporları için uygun alanların tespiti ile bu sporlara ilgi duyanlara ev sahipliği yapmaya başlamıştır.
Son yıllarda Sansarak Mahallesi'ndeki doğal şelale sayesinde dağ trekking sporu başlamıştır. Her hafta İstanbul'dan ve diğer yakın metropollerden günü birlik turlar düzenlenmektedir.
İznik Gölü'nde tatlı su ıstakozu ve yayın, sazan, akbalık, gümüş gibi 27 değişik balık türü bulunur. Gümüş balığının tamamı ihraç edilir; diğer ürünler bölgede tüketilir.
İznik turizm bölgesi olup tarihi, doğası ve göl manzarasıyla, son yıllarda yerli ve yabancı turistler tarafından sıkça tercih edilmektedir. İznik Aydınlar mahallesi 2021 yılında belediye meclisi kararıyla turizm alanı ilan edilmiş olup göl civarı konaklama tesisleri, bungalov evler ve turizm amaçlı ticari alanların bu bölgede yaygınlaşması başlamıştır.
Papa XIV. Leo'nun İznik ziyareti sonrası ilçeye yönelik ilginin artmasıyla turizm hareketliliğinin hız kazanacağı ve yerel ekonomiye katkı sağlayacağı yönünde değerlendirmeler yapıldı. Ziyaretin ardından İznik'te kiraların %71 oranında arttığı iddia edilmiştir.
Nüfus
İlçenin nüfusu 2020 tarihli sayıma göre 44.102'dir.
Not: Büyükşehir yasası nedeniyle köyler mahalle statüsüne geçtiğinden 2013'ten itibaren kır nüfusu tabloda yer almamıştır.
Eğitim
Okullar
Uludağ Üniversitesi İznik Meslek Yüksek Okulu
Kaynarca İlkokulu ve İmam Hatip Ortaokulu
Yerel medya
İznik ilçesi yerel medya açısından gelişmemiş bir ilçedir. İznik'te Özel Radyoların açıldığı dönemde İlçenin tek yerel radyosu Radyo Müzik (95.8) yayına başlamış ancak sonraki dönemlerde kapanmıştır. İlçede şu an Yerel TV Kanalı ve Yerel Radyo Kanalı bulunmamaktadır. Ancak Bursa-Kocaeli-İstanbul-Yalova gibi yakın merkezlerden çeşitli radyo yayınları ilçeden dinlenebilmektedir. İlçede günlük yerel gazeteler yayın yapmaktadır.
Konuyla ilgili yayınlar
Altun, Neslihan (1998). "Kuruluşundan günümüze İznik'in yerleşim özellikleri". Coğrafya Dergisi (6): 345-366. 5 Haziran 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi5 Haziran 2023.
Kaynak: Wikipedia – İznik · CC BY-SA 4.0
Etymology
İznik derives from the Ancient Greek name of the city, Νίκαια Nikaia (Latinized as Nicaea), prefixed with εἰς eis, meaning 'to' or 'into'. The Ottoman Turkish spelling is ازنيق: İznîq.
İznik appears as نيقية (Nîkıye) in Arabic sources, while Ibn Battuta, who visited the area, recorded it as يزنيك (Yiznîk).
History

In ancient times, this was the site of Nicaea, a Hellenistic city founded by Antigonus in 316 BC.
In 1331, Orhan captured the city from the Byzantines and for a short period the town became the capital of the expanding Ottoman Emirate. The large church of Hagia Sophia in the centre of the town was converted into the Orhan Mosque and a medrese (theological school-Süleyman Paşa Medresesi) and hamam (bathhouse) were built nearby. In 1334 Orhan built another mosque and an imaret (soup kitchen) just outside the Yenisehir gate (Yenişeh Kapısı) on the south side of the town.
The Moroccan traveller Ibn Battuta stayed in Iznik at the end of 1331 soon after the capture of the town by Orhan. According to Ibn Battuta, the town was in ruins and only inhabited by a small number of people in the service of the sultan. Within the city walls were gardens and cultivated plots with each house surrounded by an orchard. The town produced fruit, walnuts, chestnuts and large sweet grapes.
A census in 1520 recorded 379 Muslim and 23 Christian households while another one taken a century later in 1624 recorded 351 Muslim and 10 Christian households. Assuming five members for each household, these figures suggest that the population was around 2,000. Estimates made in the 18th and 19th centuries arrived at similar numbers. The town was poor and the population small even when ceramic production was at its peak during the second half of the 16th century.
The Byzantine city is estimated to have had a population of 20,000–30,000 but in the Ottoman period the town was never prosperous and occupied only a small fraction of the walled area. It was, however, a centre for the production of highly decorated fritware vessels and what are known as İznik tiles during the 16th and 17th centuries.
In 1677 the English clergyman John Covel visited Iznik and found only a third of the town occupied. In 1745 the English traveller Richard Pococke reported that Iznik was no more than a village. A succession of visitors described the town in unflattering terms. For example in 1779, the Italian archaeologist Domenico Sestini wrote that Iznik was nothing but an abandoned town with no life, no noise and no movement. In 1797 James Dallaway described Iznik as "a wretched village of long lanes and mud walls...".
Pottery and tiles

Iznik's main period of importance came in the 15th century with the development of a pottery and tile making industry. Iznik ceramic tiles (Turkish: İznik Çini.) were used to decorate many of the mosques designed by Mimar Sinan in Istanbul. However, the ceramics industry declined in the 17th century and İznik was reduced to a minor agricultural settlement when it was bypassed by the railway in the 19th century.
Main sights

A number of monuments were erected by the early Ottomans in the period between the conquest in 1331 and 1402 when the town was sacked by Timur. Among those that have survived are:
İznik was originally ringed with 5 km (3 mi) of walls that were about 10 m (33 ft) high and enclosed within a double ditch on the landward sides. The walls incorporated over 100 towers. Large gates on the three landward sides of the walls provided the only entrances to the city. The western part of the walls rose up beside the lake which is sufficiently large that it cannot easily be blockaded from the land. Today the walls are ruined but enough still survives to provide a pleasant walking route.
Yeşil Mosque (Green Mosque), built for Çandarlı Kara Halil Hayreddin Pasha, the first Grand Vizier of the Ottoman Empire between 1378 and 1391. It is located near the Lefke Gate on the east side of the town. Damaged in 1922 during the Greco-Turkish War, it was restored between 1956 and 1969.
Hagia Sophia, also known as Aya Sofya, (Greek: Ἁγία Σοφία, "'Holy Wisdom') is a Byzantine-era former church which was built by Justinian I in the middle of the city in the 6th century. It was here that the Second Council of Nicaea, a gathering of Christian bishops, was held in AD 787. After controversial rebuilding, it is now the Ayasofya Mosque (Turkish: Ayasofya Cami).
Hacı Özbek Mosque (1333). This mosque was built only three years after the Ottoman conquest. The portico on the west side of the building was demolished in 1940 to widen the road.
Basilica of Saint Neophytos, the ruins of a historical basilica thought to be the meeting place of the First Council of Nicaea, which has a very important place in Christian history.
Nilüfer Hatun Soup Kitchen (Nilüfer Hatun Imareti) Built in 1388, the building was abandoned for many years but was restored in 1955 and is now a museum.
Composition
There are 46 neighbourhoods in İznik District:
Sport
The İznik Ultramarathon is a 130 km (81 mi) endurance running event that has taken place around Lake İznik every April since 2012. It is the country's longest single-stage athletics competition.
Kaynak: Wikipedia – İznik · CC BY-SA 4.0
