Manisa Metropolitan Municipality
Manisa, Türkiye'nin bir ilidir.
Government administration · Türkiye · 0 followers
Overview
Manisa, Türkiye'nin bir ilidir. Manisa merkezli il, 2023 TÜİK verilerine göre 1.475.716 kişilik nüfusuyla Türkiye'nin en kalabalık on dördüncü ilidir. Anadolu Yarımadası'nın batısında, Ege Bölgesi'nin ortasında yer alır. Doğudan Uşak ve Kütahya, güneyden Aydın ve Denizli, kuzeyden Balıkesir ve batıdan İzmir ile komşudur. 27°08 ve 29°05' doğu boylamları ile 38°04 ve 39°58' kuzey enlemleri arasında yer alır. 17 ilçesi vardır. Toplam nüfus bakımından İzmir'den sonra ikincidir. Ve yüzölçümü bakımından Ege bölgesinin en büyük ilidir. Gediz Nehri'nin büyük bir bölümü il sınırları içerisinden geçmektedir. Manisa'nın deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 74 metredir.
Interested in working with us in the future?
Follow to see new jobs and posts in your feed.
No news yet.
About
Manisa, Türkiye'nin bir ilidir. Manisa merkezli il, 2023 TÜİK verilerine göre 1.475.716 kişilik nüfusuyla Türkiye'nin en kalabalık on dördüncü ilidir. Anadolu Yarımadası'nın batısında, Ege Bölgesi'nin ortasında yer alır. Doğudan Uşak ve Kütahya, güneyden Aydın ve Denizli, kuzeyden Balıkesir ve batıdan İzmir ile komşudur. 27°08 ve 29°05' doğu boylamları ile 38°04 ve 39°58' kuzey enlemleri arasında yer alır. 17 ilçesi vardır. Toplam nüfus bakımından İzmir'den sonra ikincidir. Ve yüzölçümü bakımından Ege bölgesinin en büyük ilidir. Gediz Nehri'nin büyük bir bölümü il sınırları içerisinden geçmektedir. Manisa'nın deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 74 metredir.
Kaynak: Wikipedia · CC BY-SA 4.0
Tarih
Prehistorik dönem
Manisa'nın tarihi Yontma Taş Devri'ne kadar uzanır. Antik kaynaklar şehrin kurucuları olarak bugünkü Yunanistan’ın Teselya Bölgesi'ndeki Pelion Dağı civarında yaşayan Magnetleri işaret etmektedir. Magnetler, Batı Anadolu'ya göç ettiklerinde önce Menderes Nehri kıyısındaki Magnesia’yı, daha kuzeye giden bir kolu da Sipylos Dağı eteğindeki Magnesia’yı kurmuşlardır. Magnesia şehrini Menderes Magnesia’sından ayırt etmek için Magnesia ad Sipylum adını kullanmışlardır.
Katakekaumene
Strabon tarafından Katakekaumene (Yanık Ülke) olarak anılan, Kula yakınlarında 1,1 milyon yıl ile 12 bin yıl arası süreçte gerçekleşen volkanik patlamalar nedeniyle oluşmuş geniş bir arazi vardır. Yapılan araştırmalarda bölgede Yontma Taş Devri'nden kalma 15 bin ile 25 bin yıl öncesine ait ayak izleri bulunmuştur.
Manisa sırasıyla Hititler, Frigler, İyonyalılar, Lidyalılar, Persler, Romalılar, Bizanslılar, Saruhanoğulları ve Osmanlıların hâkimiyetinde kalmıştır.
Hititler, Frigler, Lidyalılar ve Persler
Hitit döneminde bölgenin Arzava adıyla anıldığı düşünülmektedir. Dönemin en önemli eseri Kybele Kaya Anıtıdır. MÖ 13. yüzyıla ait eser, bölgeye yapılan bir Hitit seferi sırasında yapılmıştır.
MÖ 1200'lerde Trakya ve Boğazlar üzerinden Anadolu'ya gelen Frigler, MÖ 8. yüzyıl ortalarından itibaren günümüz Manisa topraklarının büyük bölümünde kısa süreli bir hâkimiyet kurdu.
Tunç Çağı'nın sonlarından başlayarak MÖ 6. yüzyıla kadar Manisa ve Aydın çevresinde hüküm süren Lidya Krallığı'nın başkenti, bugün Salihli ilçesi sınırlarında yer alan Sardes kentidir. Tarihte parayı ilk kez basan ve kullananlar Lidyalılar'dır. Altın-gümüş karışımı "elektrum" madeninden basılan bu ilk sikkelerin üzerinde Lidya Krallığı'nın arması olan aslan başı bulunuyordu. Günümüzde Salihli ve Akhisar ilçeleri arasında kalan Bintepeler bölgesinde Lidyalılar'a ait tümülüsler ve kral mezarları bulunmuştur. Antik ticaret yolu olan Kral Yolu da İran ve Mezopotamya'dan başlayarak il sınırlarına girer ve Lidya Krallığı'nın merkezi Sardes şehrinden geçerdi. Lidya Krallığı, MÖ 546 yılında Ahameniş İmparatorluğu ile yaptığı savaşta yenilmiş ve krallığın başkenti Sardes ele geçirilmiştir. Bu yenilgi sonrası Lidya Krallığı dönemi sona ermiştir.
Turizm ve gezilecek yerler
Mimari simge yapılar
16. yüzyıldan kalma Sultan Camii, Muhteşem Süleyman'ın annesi Ayşe Hafsa Sultan için inşa edilmiştir. Onun onuruna, her yıl Mart ayında bu caminin bahçesinde Mesir Festivali düzenlenir; festivalde, sağlık, gençlik ve cinsel gücü geri kazandırdığı iddia edilen, şeker formunda baharatlı bir macun olan "Mesir Macunu" (İngilizce: Mesir Paste) sunulur. Bu etkinlik, ulusal çapta ünlü ve saygın kişilerin katılımıyla birlikte halkın bir araya geldiği bir vesiledir.
Cami, büyük bir külliyenin -dini bir kompleksin- parçasıdır ve bu kompleksin binaları arasında "darüşşifa" adlı hastane özellikle dikkat çeker. Akıl hastalıkları konusunda uzmanlaşmış olan bu tıp merkezi, aynı alan içinde yeni binaların inşa edildiği 20. yüzyılın başlarına kadar faaliyet göstermiştir. Türkiye'nin akıl sağlığı alanında uzmanlaşmış yalnızca iki kurumunun, yakın zamana kadar İstanbul'un Bakırköy ilçesi ile Manisa'da bulunması, Türkiye'deki halk arasında Manisalılar'ın zorlu ruh hallerine dair nazik imalara yol açmıştır.
20. yüzyılın bu tür popüler eksantriklerinden biri, Manisa Tarzanı veya "Manisa Tarzanı" olarak bilinen Ahmet Bedevi'ydi. Bu figür, Türkiye genelinde çevre koruma bilincinin yükseltilmesine katkıda bulunarak şehrin bir sembolü haline gelmiş ve özellikle Manisa ve çevresinde binlerce hektarı kapsayan önemli bir ağaçlandırma çalışmasının yapıldığı 1960'lardan bu yana bir referans noktası olmuştur.
16. yüzyıldan kalma Muradiye Camii, büyük mimar Mimar Sinan tarafından inşa edilmiş (ve Sedefkar Mehmed Ağa tarafından tamamlanmıştır) ve 'Murad Bey Medresesi' artık Manisa Arkeoloji Müzesi'ne ev sahipliği yapmaktadır.
Manisa, her Eylül ayında Bağbozumu Festivali'ni kutlar; bu festivalde bağların meyveleri kutlanır. Bağlar şehri çevreler ve İzmir'den ihracat için kuru meyve ile şarap yapımı için üzüm sağlar.
Kaynak: İngilizce Vikipedi, «Manisa» maddesi (Architectural landmarks bölümü), Türkçeye makine çevirisi. CC BY-SA.
Coğrafya
Manisa ilinin yüzölçümü 13.339 km2'dir. Manisa'nın komşu illere olan uzaklıkları, Aydın 156 km, Balıkesir 137 km, Denizli 208 km, İzmir 36 km, Kütahya 317 km ve Uşak 195 kilometredir. Önemli merkezlere olan uzaklığı ise Adana 884 km, Ankara 563 km, Antalya 428 km, Bursa 286 km, Gaziantep 1.089 km, İstanbul 525 km, Konya 534 km, Kayseri 832 kilometredir. İl alanı doğal açıdan kuzey ve kuzeydoğudan Demirci Dağları ve uzantıları, doğudan Kula - Gördes - Uşak platoları, güneyden Bozdağ kütlesi, batıdan Spil Dağı, Yamanlar Dağı uzantıları, Menemen Boğazı ve Yunt Dağı'nın uzantılarıyla kuşatılmış durumdadır. İl topraklarının %54,3'ü dağlardan oluşmaktadır. Bunu %27,8 ile platolar ve %17,9 ile ovalar izlemektedir.
İlin başlıca akarsuları kollarıyla birlikte Gediz Nehri ve Bakırçay'dır. Ege Bölgesi'nin önemli doğal iki gölünden biri olan Marmara Gölü, bu ildedir. Demirköprü Barajı ise sadece ildeki değil, tüm bölgedeki önemli barajlardandır. Diğer barajlar ise Afşar Barajı ve Sevişler Barajı'dır.
İklim
Ege Bölgesi'nin batı kesiminde geniş bir alanı kaplayan Manisa ilinin batısında ve Gediz Nehri havzası boyunca karasal nitelikli Akdeniz iklimi hakim olmakla birlikte özellikle doğu ve dağlık bölgelerinde İç Anadolu Bölgesi'nin karasal ikliminin etkileri görülür. İlin batısından doğusuna gidildikçe, toprak, iklim ve topoğrafya gibi çevre koşulları aşamalı olarak değişmeye başlar. Bu değişime bağlı olarak bitki örtüsü de değişir. Bitki örtüsü batıdan doğuya doğru sırayla; ova bitkileri, makiler, ormanlar ve alpin bitkilerinden oluşur. Ancak bunların aşamaları birbirlerini düzenli bir biçimde izlemez. Dağlarda egemen bitki örtüsü ormanlar ve makilerdir.
İlde ortalama sıcaklık 16.8 °C'dir. En sıcak aylar, ortalama sıcaklığın 30 °C'nin üzerine çıktığı Haziran, Temmuz ve Ağustos aylarıdır. Yıllık sıcaklık ortalaması kışın (Ocak Ayı) 6 °C'nin altına düşmez. Yılda ortalama 25 gün don(lu) geçer. Yılda ortalama 107.5 gün sıcaklık 30 °C'nin üzerindedir. Ortalama olarak yılın 91 günü yağışlı geçmektedir. Yıllık ortalama yağış miktarı m² ye 750.3 kg'dır. En fazla yağış Aralık, Ocak ve Şubat aylarında görülür. Genel bitki örtüsü makidir.
Nüfus

Osmanlı döneminde şehzadelerin de yerleştiği merkezlerden biri olması nedeniyle şehir nüfusu artmaya başlamıştır. 1531 tarihli tahrir defterine göre yerleşimde otuz yedi mahalle bulunurken, 1575 yılında kırk iki mahalle bulunmaktaydı. 16. yüzyılın başlarına kadar sadece Müslüman nüfusun yaşadığı Manisa'ya ilk gayrimüslim nüfusu bu yüzyıl başlarında İspanya'dan gelen Yahudiler oluşturmaktaydı. 1531 yılında 88 Yahudi hane şehirde yaşamaktayken bu rakam 1575 tarihinde 117 haneye çıkmıştır. Aynı dönemde şehre yakın Horos adlı köyde şehzadelerin sarayında hizmet eden Rum nüfusu (1521 yılında 7 hane, 1575 yılında 22 hane) bulunmaktaydı. 17. yüzyılda Celali isyanları nedeniyle köy ve nahiyelerde yaşayan halkın emniyetli buldukları merkeze gelmesiyle Manisa nüfusu daha da artmaya başladı. Bu yüzyılda Yahudi nüfusta azalma görülürken, Rum ve Ermeni nüfusta artış görüldü. 1660-1661 sayımında, Manisa'nın nüfusu 3684 haneye ulaşmıştı. Elli iki mahallesi bulunan şehrin içinde; iki Ermeni (172 hane), bir Yahudi (73 hane) bir de Rum (62 hane) mahallesi bulunmaktaydı. Bu dönemde 18.000 olarak tahmin edilen şehir nüfusunun takriben 1200'ü gayrimüslimlerden oluşmaktaydı. 1770'lerde Rumlar, bölge ayanlarından Karaosmanoğulları’nın çiftliklerinde çalışmaya başlamış ve zamanla Manisa'da en kalabalık gayrimüslim topluluk olmuştur. 1842-1843 sayımında şehirde 7.569 Türk, 2.523 Rum, 1.126 Ermeni ve 412 Yahudi erkek yaşamaktaydı. 1899-1900 yılı salnamesine göre şehirde; 24.079 Müslüman Türk, 5.953 Rum, 2.488 Ermeni, 1578 Yahudi, 146 Protestan ve 338 Katolikten oluşan 34.572 kişi bulunmaktaydı. 1919-1922 yılları arasındaki işgal ve yaşanan tahribat sonrasında nüfusunda azalma görülen Manisa, Cumhuriyet’in 1927 yılındaki ilk nüfus sayımında 28.635 kişilik nüfusa sahipti. 1900'lü yılların ortalarından itibaren şehir nüfusu artmaya başlamış olup, günümüzde Türkiye'nin en yoğun göç alan şehirlerinden birisi konumundadır.
Ekonomi
Manisa ili, 2018 yılı verisine göre gayri safi yurt içi hasıla bakımından ₺63,4 milyar ile ülkenin on birinci büyük ilidir. Kişi başına düşen gelirde ise ₺44.631 ile on dördüncü sırada yer almaktadır. 2013 yılı İnsani Gelişme Endeksi verisine göre Manisa, elde ettiği 0,496 puanla otuz dokuzuncu sırada yer aldı.
Sanayi
Manisa, Türkiye'nin gelişmiş organize sanayi bölgelerinden birine sahiptir. Liman, tren yolu gibi ulaşım yollarına olan yakınlığından dolayı pek çok sanayi şirketinin üretim tesisi kurduğu şehir, 2005 yılında Financial Times tarafından dünyanın en iyi yatırım kenti seçilmiştir. Bu nedenle Vestel, Indesit, Bosch, Schneider, E.C.A., Eczacıbaşı, Ülker, Keskinoğlu, Ferrero, İnci Akü gibi birçok marka ve firma, Türkiye'deki üretim üslerini Manisa'da kurmuştur. Manisa, Ege Bölgesi'nin İzmir'den sonra ikinci büyük sanayi ve ticaret merkezidir.
Manisa, 2011 yılında gerçekleştirdiği 7.116.049.087 TL ihracatla Türkiye'nin en çok ihracat yapan 7. şehri konumuna gelmiştir.
Tarım
Gediz Nehri kıyısında kurulu olan Manisa'da, tarım önemli geçim kaynaklarından biridir. Tarımsal faaliyetlerin başında üzüm üretimi gelmektedir. Özellikle Sultani cinsi üzüm üretiminde ülke tarımında önemli bir paya sahiptir. Bunun yanı sıra il sınırları içerisindeki zeytin üretimi de önemli bir yere sahiptir.
Spor
2018-2019 Sezonu sonunda, Futbolda Süper Lig takımı Akhisarspor, 1. Lig'e, 2. Lig takımı Manisaspor 3. Lig'e düşmüştür. 2. Lig'deki Manisa BB ve 3. Lig'deki Turgutluspor ligde kalmıştır. BAL'daki 3 takımdan Somaspor 3. Lig'e çıkmıştır. Kadın Futbol 3. Ligi'nde de 4 takımı yer almıştır.
Basketbol 1. Lig erkeklerde Akhisar Belediyespor, ligi 4. sırada, Manisa BB ise 10. sırada tamamlamıştır.
Voleybolda Süper Lig'de erkeklerde Kula Belediyespor, 1. Lig kadınlarda Salihli Belediyespor küme düşmüştür. Bölgesel Lig takımları Manisa Mostem Gençlik ve Akhisargücü 2. Lige yükselmiştir.
Hentboldaki tek takımı 2. Lig erkeklerde Salihli Belediyespor'dur.
Ziraat Türkiye Kupası'nda Manisa'nın 3 takımı başladıkları ilk turlarda elenirken, Akhisar Belediyespor, finalde Galatasaray'a yenilerek kupa 2.si olmuştur.
Basketbol Federasyon Kupası'nda Akhisar Belediyespor yarı finalde elenerek kupa 3.sü olmuştur.
Avrupa Ligi'ne katılan Akhisar Belediyespor, 1 puanla gruptan çıkamamıştır.
Önemli spor tesisleri: Manisa 19 Mayıs Stadyumu (16.597), Spor Toto Akhisar Stadyumu (12.139), Yıldırım Beyazıt Spor Salonu (2.500) ve Atatürk Olimpik Kapalı Yüzme Havuzu (2.200)'dur.
Yönetim
Merkezi Yönetim
Büyükşehir illerinde merkezi yönetim vali, il müdürleri ve il danışma kurulundan oluşur.
Manisa, bir 'büyükşehir'dir. Bu özelliğine göre yönetimi belirlenmiştir. Protokolde ilk sırada yer alan vali, merkezi yönetimi temsil eder ve cumhurbaşkanı tarafından atanır.
Büyükşehir yapılan illerde, İl Genel Meclisi, yetki ve görevlerini Büyükşehir Belediye Meclisi'ne devretmiş ve kaldırılmıştır.
Manisa Valisi 1968 Muş doğumlu Vahdettin Özkan, Eylül 2024/321 sayılı kararla Konya Valisi iken atanmıştır.
Vali ve kaymakamlara ait bilgiler Manisa'nın ilçeleri sayfasında gösterilmiştir.
Yerel yönetim
Büyükşehir belediyelerinde yerel yönetim; büyükşehir belediye başkanı, büyükşehir belediye meclisi ve büyükşehir belediye encümeninden oluşur.
Yerel yönetimi temsil eden Büyükşehir Belediye Başkanı, ildeki tüm seçmenlerin oy çokluğu ile seçilir. Yerel seçimlerde İlçe Belediye Başkanı ve İlçe Belediye Meclisi için de oy kullanılarak ilçelerin belediye meclisleri oluşur. İlçe Belediye meclislerinden alınan üyelerle (başkan kontenjanı, ilçe nüfusu ve parti oy oranına göre) de Büyükşehir Belediye Meclisi oluşur. Bu mecliste ilçe belediye başkanları da yer alır. Meclisin başkanı Büyükşehir Belediye Başkanı'dır.
Büyükşehir belediye encümeni, belediye başkanının başkanlığında, belediye meclisinin kendi üyeleri arasından bir yıl için gizli oyla seçeceği beş üye ile biri genel sekreter, biri malî hizmetler birim amiri olmak üzere belediye başkanının her yıl birim amirleri arasından seçeceği beş üyeden oluşur. (5216 saylı kanun 16.madde)
Manisa Büyükşehir Belediye Başkanı, 1977-Manisa doğumlu Ferdi Zeyrek (CHP), 31 Mart 2024 yerel seçimlerinde %57,26 oy oranıyla seçilmiştir.
İlçe belediyeleri, 2024 Türkiye yerel seçimleri'ne göre, üç değişik parti tarafından yönetilmektedir. Bu ilçelerden 15'i CHP, 2'si AK PARTİ ve biri YRP'li belediye başkanıdır.
Altyapı
Ulaşım
Manisa'da çevre illere ulaşım ilin içerisinden geçen birçok kara yolu ve demir yolu hatları ile sağlanmaktadır. Şehir içerisinde ise toplu taşıma ilçelerin kendi içinde ve ilçeler arasında olmak üzere hem Manisa büyükşehir Belediyesine ait araçlarla hem de Özel Toplu Taşıma araçları ile 300'den fazla hat üzerinden Manisa Kart adı verilen elektronik kart sistemi ile il genelinde yapılmaktadır.
Kaynak: Wikipedia – Manisa (il) · CC BY-SA 4.0
Sites of interest

Mount Sipylus National Park (Spil Dağı Milli Parkı) near the city of Manisa embraces a richly forested area, hot springs, the famous "crying rock" of Niobe, and a Hittite carving of the mother-goddess Cybele. The park boasts about 120 varieties of native plants within its boundaries, especially wild tulips. The park provides opportunities for mountaineering and camping.
Sardis, in the present-day municipality of Salihli, was the ancient capital of Lydia, once ruled by King Croesus, who was renowned for his wealth. Due to numerous earthquakes, most of the visible remains date back only to Roman times. There are the remains of the temple of Artemis and a restored gymnasium, exhibiting of the past splendor of this ancient city. The splendid synagogue from the 3rd century is worth visiting, with its elaborate mosaics and artfully carved colored-stone panels.
Akhisar, the ancient city of Thyatira, was one of the Seven Churches of the Book of Revelation and the remains of the ancient city is found in part of the city called Tepe Mezarlığı (hill cemetery). More recently, it has become an important commercial center in the province and is its second largest after Manisa.
The city of Alaşehir is where the remains of the ancient city of Philadelphia, another of the Seven Churches, is found. There is little left of the ancient city, except some ruins of a Byzantine church.
St. Jean Rum Ortodoks Kilisesi, a now destroyed church in Şehzadeler.
The villages of Mount Yunt (Yunt Dağı) and the towns of Gördes, Kula and Demirci are known for their carpets and kilims. The houses in Kula are also local examples of Ottoman architecture.
In addition, there are many thermal springs throughout the area.
The province is highly developed in terms of industrial activities, which are concentrated in the largest four centers of Manisa, Turgutlu, Akhisar and Salihli.
Kaynak: Wikipedia – Manisa Province · CC BY-SA 4.0
District Municipalities
- Ahmetli BelediyesiClaim this page38.5197, 27.9386
- Akhisar BelediyesiClaim this pagePopulation: 181,472 (Wikidata) · 38.9219, 27.8351
- Alaşehir BelediyesiClaim this page38.3606, 28.5239
- Demirci BelediyesiClaim this page39.0453, 28.6556
- Gölmarmara BelediyesiClaim this page38.7139, 27.9142
- Gördes BelediyesiClaim this page38.9328, 28.2894
- Kula BelediyesiClaim this page38.5677, 28.6415
- Köprübaşı, Manisa BelediyesiClaim this page38.7592, 28.4092
- Kırkağaç BelediyesiClaim this page39.1064, 27.6692
- Manisa BelediyesiClaim this page38.7052, 27.3911
- Salihli BelediyesiClaim this page38.4869, 28.1383
- Saruhanlı BelediyesiClaim this page38.7678, 27.6471
- Sarıgöl BelediyesiClaim this page38.2394, 28.6967
- Selendi BelediyesiClaim this page38.7547, 28.8739
- Turgutlu BelediyesiClaim this page38.5000, 27.7000
- Yunusemre BelediyesiClaim this pagePopulation: 239,324 (Wikidata) · 38.5984, 27.4788
- Şehzadeler BelediyesiClaim this pagePopulation: 171,116 (Wikidata) · 38.6166, 27.4386
