Saimbeyli Belediyesi
Saimbeyli, Adana ilinin nüfus bakımından en küçük ilçesidir.
Government administration · Adana Metropolitan Municipality · 0 followers
Overview
Saimbeyli, Adana ilinin nüfus bakımından en küçük ilçesidir. Eski adı Haçin olup, ilçeyi Fransız işgalinden kurtaran Saim Bey'in hatırasına, ismi Saimbeyli'ye çevrilmiştir. İlçe merkezinin nüfusu 2021 yılı nüfusu ADNKS'e göre 14.030 kişidir. Adana'ya uzaklığı 157 km'dir ve Saimbeyli'ye bağlı 33 mahalle bulunmaktadır. Ekonomik olarak Kozan'a bağlıdır.
Interested in working with us in the future?
Follow to see new jobs and posts in your feed.
No news yet.
About
Saimbeyli, Adana ilinin nüfus bakımından en küçük ilçesidir. Eski adı Haçin olup, ilçeyi Fransız işgalinden kurtaran Saim Bey'in hatırasına, ismi Saimbeyli'ye çevrilmiştir. İlçe merkezinin nüfusu 2021 yılı nüfusu ADNKS'e göre 14.030 kişidir. Adana'ya uzaklığı 157 km'dir ve Saimbeyli'ye bağlı 33 mahalle bulunmaktadır. Ekonomik olarak Kozan'a bağlıdır.
Kaynak: Wikipedia · CC BY-SA 4.0
Tarihçe
İlçenin kuruluşu hakkında elde kesin bilgiler bulunmaktadır. Tarihi kalıntılara göre Hititler devrine kadar uzanmaktadır. İlçenin eski adı Haçin'dir. Bu ismin de ovaya egemen olan Anavarza Beyliğin'den geldiği ve Bey Toryo'nun oğlunun adı olduğu bilinmektedir. Bölge çeşitli uygarlıkların etkisi altında kalmıştır. Osmanlı döneminde Maraş sancağının Elbistan kazasına bağlanmıştır. Kurtuluş savaşı sırasında Fransız işgali altında kalmış, 18 Ekim 1920'de Yüzbaşı Doğan ve Kaymakam Saim Bey tarafından kurtarılan bölge 1922 yılında Kaymakam Saim Bey'den dolayı bu adı almış, yeni bir ilçe olarak kurulmuştur. 1928 yılında da bugünkü yerine nakledilmiştir.
Saimbeyli ile ilgili ilk bilgileri, ilçeyi ziyaret eden seyyahlar ve araştırmacılardan öğrenmekteyiz: V.Langlois (1852 -1853), Rahip Alishan (1800'lü yılların sonu), W. M.Ramsay (1800'lü yılların sonu), F.X.Schaffer (1900'lü yılların başı), C.Texier (19. y.y ilk yarısı) gibi seyyahlar Saimbeyli'yi ziyaret etmiş ve ilçenin ekonomik ve sosyal yaşantısının yanı sıra tarihsel dokusu ile ilgili bilgiler de vermişlerdir. İlçe 1800'lü yıllardan itibaren bu seyyahlarca Hadchin, Hadjine, Hacın, Hadschin ve Haçin olarak adlandırılmıştır. W. M. Ramsay ise ilçenin Roma ve Bizans Dönemleri'ndeki adının Badimon olduğunu yazmaktadır.
Çukurova Üniversitesi Arkeoloji Bölümü'nden Y.Doç. K.Serdar Girginer tarafından yürütülen “Adana İli ve Çevresi Arkeolojik Yüzey Araştırmaları Projesi” kapsamında ilçenin 2003 yılında çok kapsamlı ve titiz bir çalışmayla arkeolojik kültür envanteri çıkarılmış ve ilçeyle ilgili ilk bilimsel sonuçlar elde edilmiştir.
Bu çalışmadan elde edilen veriler ışığında İlçe tarihinin Roma Dönemi'ne kadar uzandığı tespit edilmiştir. Bu çalışmada ilçede Roma, Bizans ve Ermeni Dönemi yerleşmelerine ait pek çok anıtsal eser tespit edilmiş ve İlçenin zengin kültürü Arkeolojik literatüre kazandırılmıştır.
Turizm ve gezilecek yerler
Görülecek yerler
Bahçeköyü köyünün yakınında, bir kayanın üzerinde konumlanmış bir kale bulunmaktadır.
Saimbeyli Kalesi (Orta Çağ'da Badimon olarak bilinir)
Kaynak: İngilizce Vikipedi, «Saimbeyli» maddesi (Places of interest bölümü), Türkçeye makine çevirisi. CC BY-SA.
Coğrafya
İlçe merkezi Göksu Çayı'nın kıyısında kurulmuştur. İlin kuzeyinde yer alan ilçenin toprakları dağlıktır. Saimbeyli ilçesinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 971 metredir. Orta Toroslar zincirine dahil olan Dibek Dağı ilçenin doğusunda, Bakır Dağı batısında yer alır. Dağlar derin akarsu vadileriyle parçalanmıştır. Dağların yüksek kesimleri köknar, kızılçam, karaçam ve sedir ormanları ile kaplıdır. Seyhan Irmağının başlıca iki kolundan biri olan Göksu ilçe topraklarını sular.
Adana'yı Pınarbaşı üzerinden Kayseri'ye bağlayan yol ilçe merkezinden geçer.
Nüfus
1893 yılında Osmanlı Devleti tarafından yapılan nüfus sayımına göre Haçin (Saimbeyli)'in kaza nüfusu toplam 24.057 kişidir (11.452 kadın, 12.605 erkek). Nüfus 13.026 Müslüman, 10.204 Ermeni Apostolik, 145 Katolik ve 682 protestanlardan oluşmakdadır.
Not: Büyükşehir yasası nedeniyle köyler mahalle statüsüne geçtiğinden 2013'ten itibaren kır nüfusu tabloda yer almamıştır.
Mahalleler
Saimbeyli'nin 28 mahallesinin 3'ü merkezde bulunmaktadır. Merkez mahallelerinde 3.596 kişi (%24,2) yaşamaktadır. En uzak mahallesi ise 46,4 km uzaklıktaki Topallar'dır. Merkez mahalleleri dışında nüfusu en fazla olan mahalle, 1.184 kişi ile Karakuyu'dur. Saimbeyli'nin nüfusu 2017 yılında %2,61 azalmıştır.
Saimbeyli ilçesinin mahallelerinin ilçeye uzaklığı, rakımı ve nüfusu
* Km, İslam Mahallesi'nde bulunan kaymakamlığa olan uzaklıktır.
Ekonomi
Ekonomisi hayvancılık ve tarıma dayalıdır. En çok koyun ve kıl keçisi beslenir. Tarım ürünleri ilçe halkının ihtiyacını karşılayacak seviyede olup, başlıca tarım ürünleri buğday, arpa, kiraz, baklagiller ve üzümdür. İlçe topraklarında demir yatakları vardır. Ormancılık gelişmiştir. Ayrıca ilçe sınırları içerisinde bulunan yaylalar ilçe ekonomisine katkı sağlamaktadır.
Çatak Yaylası
Saimbeyli-Tufanbeyli kara yolunun 2. kilometresinden sola dönülerek bahçeler arasından geçen 3 kilometrelik stabilize yolla ulaşılmaktadır. Saimbeyli'den belediye otobüs seferleri bulunmaktadır. Dağ yamacından akan küçük şelalelerin beslediği anıt çınar ağaçlarının gövde ve dalları üzerine kurulmuş çardaklarda piknik yapılabilen bir yayladır. Bol su kaynakları olan Çatak yaylası, Saimbeyli ilçesinin su ihtiyacını karşılamaktadır.
Obruk Yaylası
Obruk yaylası Saimbeyli ilçesine 4 km uzaklıkta olup ana yoldan stabilize bir yola sapılır ve yaklasık 10 dakikalık bir yolculuktan sonra Obruk'a ulaşılır. Burası belediye ve karayolları tarafından düzenlenmış ve halkın kullanımı için açılmıştır. Doğa yürüyüşü için ve bir mesire alanı olarak, bol su kaynaklı bir doğa harikasıdır. Suyun kaynağının olduğu yerde yapay bir havuz vardır. Girmesi cesaret isteyen bu su "karpuz çatlatan" olarak anılır. Obruk yaylası ile çatak yaylası aynı yeri isimlendirmektedir. Ayrıca yaz aylarının vazgeçilmezi olan rafting yapmak için yurt dışından gelenler, ilçe ekonomisi için bir gelir kaynağıdır.
Kaynak: Wikipedia – Saimbeyli · CC BY-SA 4.0
History and monuments

The fortress of Saimbeyli may be the castle of Berdus, which appears on the Coronation List of King Levon I of Cilician Armenia in A.D. 1198/99. This fortress, which guards the strategic road between Kayseri to the north and the Rubenid castle of Vahka to the south, stands on the junction of two valleys and two tributaries of the Seyhan River. The plan and masonry of Saimbeyli’s castle are identical to the military architecture in the Armenian Kingdom of Cilicia and undoubtedly date from the mid-12th century to the 13th century.
Opposite and below the fortress are the substantial remains of ecclesiastical and civilian architecture, which date from the 14th through the 19th century.
An Armenian monastic complex dedicated to St. James is perched on the side of a tall hill at the northwest end of the village. It stood on a 12th century foundation, but it was rebuilt in 1554 by Bishop Khatchadour and was purposefully desecrated during the Adana massacres of the Armenian genocide, leaving little remains.
Violence consumed Marash and Hadjin during the Adana massacres of April 1909, when estimates of the death toll grew to exceed 5,000. Rose Lambert, an American missionary at Hadjin, wrote in her book how many sought refuge in the missionary compound for safety. Reports to British authorities surfaced that imperial Ottoman leaders were "either indifferent or conniving in the slaughter."
Some order was restored by April 20, and the British cruiser HMS Swiftsure was able to deliver "provisions and medicines intended for Adana." A "threatening" report from Hadjin indicated that well-armed Armenians were held up in the town, "beleaguered by Moslem tribesmen who are only awaiting sufficient numerical strength to rush the improvised defenses erected by the Armenians." 8,000 such refugees filled the missions of Tarsus, where order had been restored under martial law, the dead numbering approximately 50.
Population
At the beginning of the 20th century, Hadjin had an Armenian population of around 30,000. The Armenians had six churches, including the main Armenian Apostolic denomination, but also an Armenian Catholic and two Evangelical Armenian churches. The population worked in agriculture and various trades. They were subject to deportations and massacres during the Armenian genocide. After the end of World War I, in 1919, part of the Armenian population returned under the French Protectorate, but the French abandoned the city to Turkish rule, resulting in the Armenian rebellion and the eventual emptying of the city with the arrival of the Kemalist forces. The remaining Armenian population of Hadjin settled in various countries, notably Lebanon, Syria, France, the United States and Latin American countries. They established unions highlighting their city and achievements of its populations.
The Turkish authorities renamed the city Saimbeyli in the name of the Turkish military commander that retook the city under Turkish control.
In 1953, a town called Nor Hachn (New Hadjin) was founded in the Armenian Soviet Socialist Republic (now Armenia) in memory of the city of Hadjin in Turkey. According to a census of 2015, Nor Hachn has a population of 9,400, The town also includes in its population some survivors and descendants of survivors of the genocide and a memorial built in memory of the Armenian victims of Hadjin and the Hadjin resistance. The memorial itself was inaugurated in 1974.
Composition
There are 28 neighbourhoods in Saimbeyli District:
Places of interest
Near the village of Bahçeköyü there is a castle perched on a rock.
Saimbeyli castle (known as Badimon in the Middle Ages)
Kaynak: Wikipedia – Saimbeyli · CC BY-SA 4.0
