Şebinkarahisar Belediyesi
Şebinkarahisar, Giresun'un bir ilçesidir.
Government administration · Giresun Municipality · 0 followers
Overview
Şebinkarahisar, Giresun'un bir ilçesidir. 1923 yılında il olmuş, 1933 yılında Giresun vilayetine bağlanmıştır. İlçenin yüzölçümü 1.396 km²dir. Şebinkarahisar ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 1.371 metredir.
Interested in working with us in the future?
Follow to see new jobs and posts in your feed.
No news yet.
About
Şebinkarahisar, Giresun'un bir ilçesidir. 1923 yılında il olmuş, 1933 yılında Giresun vilayetine bağlanmıştır. İlçenin yüzölçümü 1.396 km²dir. Şebinkarahisar ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 1.371 metredir.
Kaynak: Wikipedia · CC BY-SA 4.0
Tarih
Şebinkarahisar'ın derin tarihine ilişkin yeterli bilgiler henüz istenilen nitelikte değildir. Kimi tarihçilere göre Hititler zamanında varlık göstermeye başladığı ve "Azzi Hayaşa Ülkesi" olarak adlandırıldığı ve burada Kaşkaların yaşadığı söylenir. Bir ara Kimmerler ve İskitlerin saldırısına uğrayan bölge, bilinen devir içinde Pontus Krallığıın hakimiyeti altında kalmıştır (MÖ.298-263).
6. yüzyıl Bizans tarihçisi Prokopius, Romalı general Pompeius'un o dönemde zaten antik bir yapı olan bu kaleyi MÖ 65 yılında ele geçirdiğini ve adını Latince: Colonia (Grekçe: Κολώνεια, romanize: Koloneia) olarak değiştirdiğini aktarmaktadır. Kalede bulunan 9. veya 10. yüzyıla ait bir Grekçe yazıt, Şebinkarahisar’ın antik Koloneia şehri olduğunu kesin olarak doğrulamaktadır. İlginç bir ayrıntı olarak; Selçuklu tarihçisi İbn Bîbî'nin kayıtları ve 14. yüzyılda Eretna Beyliği tarafından darp edilen sikkeler, ismin Ermenice bir türevi olan Koğoniya ismine yer verir. Bu ismin tarihteki Türkçe biçimi ise Kuğuniya olarak geçmekteydi.
Şebinkarahisar MS 391'de Orta Asya'dan Peçenek ve Kuman Türkleri tarafından istila edilmiş ve 60 yıl kadar bu Türklerin himayesinde kalmıştır. Zamanla bu Türkler Hristiyan misyonerleri tarafından Hristiyanlaştırılmışlardır. Kayadibi Meryemana Kilisesi diye adlandırılan kilise Hristiyanlaştırılan bu Türkler tarafından inşa edilmiştir. Bu tarihten itibaren şehir Romalılar ve Türkler arasında devamlı el değiştirmiştir. 1071 Malazgirt Meydan Muharebesinden sonra Şebinkarahisar bir daha çıkmamak üzere Türklerin eline geçmiştir.
Şehrin imar edilmesi Bizans İmparatoru Justinaiaus zamanında olmuş, kale onarılarak sağlamlaştırılmıştır.
Karahisar, 778 yılında kısa bir süre Emevi ordularınca Yezid bin Usayd al-Sulâm tarafından ele geçirilmiştir. Aynı şekilde Abbasiler tarafından 939-940 yılları arasında çevre köyler ele geçirilmiştir. Türklerin Anadolu'ya girişi ile (1071 Malazgirt Savaşı) Mengücek Gazi ve Danişmend Gazi tarafından birlikte fetih edildiği ileri sürülmektedir. Nitekim 1228 yılında şehir Anadolu Selçuklu Devletine bağlanmıştır. Bu devletin zayıflayıp yıkılmasından sonra, sırasıyla İlhanlılar, Eratnalılar ve Kadı Burhaneddin ile Akkoyunlu beyliklerinin idaresine girdi. Akkoyunlu Devletinin 1473 yılında Fatih Sultan Mehmed'e Otlukbeli Muharebesinde yenilmesinden sonra, Şebinkarahisar Osmanlı Devlet idaresine girdi. Şehzadeler Şehri olarak da anılan Karahisar, Karahisar-ı Şarkî adıyla anılmış ve yönetim açısından sancak durumuna getirilerek yönetilmiştir.
Tarihi eserler ve müzeler
Şebinkarahisar ilçesi tarihî eserler yönünden Giresun ilinin en zengin ilçesidir. Başlıca tarihî eserler şunlardır:
Şebinkarahisar Kalesi: İlçenin güneyinde bazalt bir tepe üzerinde yükselen kalenin ihtişamlı bir görünüşü vardır. Kalenin ne zaman yapıldığı belli değildir. Ancak Mengücek hükümdarı Fahrettin Behramşah'ın 1184 tarihinde kaleye ilaveler yaptığı ve savunma gücünü artırdığı bilinmektedir.
Kale dış ve iç diye iki kısma ayrılmaktadır. Dış kale duvarlarının büyük kısmı yıkılmıştır. Nispeten az eğimli batı yamacındaki duvarlar esas itibarıyla ayakta kalmış olup kale yapılarından biri bu kısımdadır. Meyilli olan kale içinde yer yer kayalara oyulmuş su sarnıçları göze çarpar. Kalenin içinde 20. Yüzyıl başlarına kadar ayakta kalabilen 70 kadar ev ve bir cami 1915 yılında baş gösteren Ermeni isyanı sırasında ve ondan sonraki dönemde yakılıp yıkılmıştır. Kitabesinin kim tarafından alındığı belli değildir.
Meryem Ana Manastırı: Manastır ilçe merkezinin 11 km. doğusunda Sarıyer Köyündedir. Yekpare bir kayanın içi oyularak yapılmış olan manastır 4 katlı olup çeşitli hizmetlere elverişli 32 odadan ibarettir. Duvarlar resimlerle süslenmiştir. 1939 depreminden sonra manastıra çıkış-iniş hayli zorlaşmıştır. Manastırın her yıl ağustos ayının 28'inde Giresun, Ordu, Trabzon ve Gümüşhane illerinden gelen Rumlar'ın katılmasıyla düzenlenen canlı törenlere sahne olmuştur.
İstiklal Çeşmesi: 1927 yılında eski belediye binası önüne Belediye Başkanı Hüsnü bey zamanında ahşap çatılı olarak yaptırılmıştır. 1985 yılında ilçe meydanına taşınmış ve ahşap çatısı, çinkoyla kaplanmıştır. Çatı içerden sıvanmıştır. Sıva üzerleri ise kalem işi çeşitli motiflerle süslenmiştir. Çeşmenin su haznesi top, mermi ve ay yıldızlarla süslenmiştir. Şebinkarahisar ilçe meydanında bulunan İstiklal Çeşmesi Şebinkarahisarlıların buluşma yeridir.
Kültür
Şebinkarahisar ilçesi Güney Giresun-Kuzey Sivas (Suşehri/Koyulhisar/Alucra) kültürüne sahiptir. Davul, zurna ve kemençe bir arada görülür. Kelkit Vadisi kültürü hakim olan Şebinkarahisar ve çevresinde ise halay karakterli horonlar ağırlıklıdır.
Kaynak: Wikipedia – Şebinkarahisar · CC BY-SA 4.0
Name
The 6th-century Byzantine historian Procopius writes that the Roman general Pompey captured the then ancient fortress and renamed it Colonia, in Greek Koloneia (Κολώνεια). A Greek inscription of the ninth or tenth century found in the fortress securely identifies Şebinkarahisar with Koloneia. Curiously, the Seljuk historian Ibn Bibi and 14th-century coins minted by the Eretnids record an Armenian variation of the name, Koğoniya. The historical Turkish form of this name was Kuğuniya.
In the 11th century, a second name becomes associated with the place: the town retains the name Koloneia but the fortress above is called Mavrokastron, Greek for "Black Fortress". The Turkish toponym Karahisar (Greek: Γαράσαρη, actual Turkish name of the district: Gareysar), appearing first in the 14th century, is a translation of Mavrokastron. The town was later called Şapkarahisar ("Black Fortress of Alum") or Kara Hisar-ı Şarkî/Şarkî Kara Hisar ("Black Fortress of the East"). The place has been known as Şebinkarahisar since the 19th century and both names were used. On 11 October 1924 Mustafa Kemal visited this town and proposed that the name Şebin Karahisar be used. In 1890, the geographical historian W. M. Ramsay indicated that the Armenians still call this city Nikopoli (from Greek Νικόπολη); so do the Pontic Greeks to this day. It should not be confused with the nearby Koyulhisar, where the ruins of ancient Roman Nikopoli lie.
History
The recorded history of Şebinkarahisar begins with the Third Mithridatic War. After the defeat of Mithridates VI, Pompey strengthened the town's fortifications and founded a Roman colony (colonia).
In the Byzantine period, Koloneia was rebuilt by Justinian I (r. 527–565). In the 7th century, it became part of the Armeniac Theme, and later of Chaldia, before finally becoming the seat of a separate theme by 863. It was attacked by Arab raids in 778 and in 940.
Koloneia was raided by the Seljuk Turks in 1057, and later controlled by Theodore Gabras, who defended the city against Seljuk raids following the Battle of Manzikert. After the death of Gabras in 1099, the city fell to the Seljuks. It was reconquered by the Byzantines around 1106 but fell to the Danishmendids sometime later. Through the following centuries, the fortress occupied a strategic position on the frontier between the Turkish-controlled interior and the Empire of Trebizond. The Danishmendids held the fortress until the 1170s, when it passed into the hands of the Saltukids of Erzurum. In 1201/1202 the Mengujekids, vassals of the Seljuks of Rum, took over. Following the Mongol invasion of the mid-13th century, the fortress was under command of the Eretnids, who minted coins in the town. A succession of petty Turkmen warlords controlled the town until Uzun Hasan of the Ak Koyunlu took over in 1459, perhaps believing that the place constituted part of the dowry of his new Greek wife, the daughter of John IV of Trebizond.
Mehmed II took the town for the Ottomans from Ak Koyunlu in 1461, and consolidated his rule over the area in 1473 following his defeat of Uzun Hasan at the Battle of Otluk Beli. From Şebinkarahisar he sent a series of letters announcing his victory, including an unusual missive in the Uyghur language addressed to the Turkmen of Anatolia. A careful survey of the fortifications above the town has revealed that the Ottomans invested heavily in repairs to the original Late Antique-Byzantine-Seljuk walls and, in addition, constructed an impressive “citadel complex” at the summit. It became a sanjak centre as "Karahisar-I Şarki", initially in Rum Eyalet (1473-1514 and again 1520-1555), Bayburt Eyalet (1514-1516), Diyarbekir Eyalet (1516-1520), Erzurum Eyalet (1555-1805), Trabzon Eyalet (1805-1865) and Sivas Vilayet (1865-1923).
Geography
Şebinkarahisar is a quiet town, 40 km from the provincial city of Giresun, standing on the north side of the valley of the river Avutmuş in the Giresun Mountains.
The town is hard to reach, the road along the riverbank is windy and narrow, and services are hard to provide.
The Şebin walnut is a particular variety of walnut grown on the valley sides. Other local delicacies include a helva made from hazelnuts, a kind of cheese pudding called hoşmerim, small bread loaves called gilik, the corn and chick pea soup toyga çorbası, dolma made from the leaves of curled dock called evelik, stewed nettles and most of all the mulberry syrup, pekmez.
Climate
Şebinkarahisar has a dry-summer continental climate (Köppen: Dsb), with warm, dry summers, and cold winters.
Places of interest
Behramşah Mosque - mosque built by the Seljuk Turks, in the neighbourhood of Avutmuş.
Taşhanlar - Ottoman-period stone caravanserai, at the entrance to the castle
Fatih Cami - Ottoman mosque next to the castle
Virgin Mary Monastery - Ruined Greek Orthodox monastery
Surp Asdvadzadzin Chuch (Şebinkarahisar) - Armenian church built in 1274. Although destroyed by an accidental fire in the late 1800s, it was rebuilt. The new church could house 3,000 attendees.
Kaynak: Wikipedia – Şebinkarahisar · CC BY-SA 4.0
