Interested in working with us in the future?
Follow to see new jobs and posts in your feed.
No news yet.
Tarihçe

Yarımadanın güney yönündeki iç liman ise rüzgârlara kapalı konumuyla ve sakin deniziyle güney Karadeniz'in en önemli limanıydı. Bu özellikleri nedeniyle "Akdeniz" ismini almıştır. Tarih boyunca işlek bir liman yaşantısı ve tersane faaliyeti bu limanda gerçekleşmiştir. 19. yüzyıla kadar tamamen ayakta duran surlardan ise günümüze büyük bir kısmı kalmıştır ve yıkıntılarından rekonstrüksiyonu yapılabilir. Şehrin gelişimi sürekli olarak doğu yönde, Boztepe Burnuna doğru olurken, kuzeydeki Akliman ve Anadolu yönünde birkaç azınlık yerleşmesinden başka bir yerleşim olmamıştır. Doğudaki yarımada ise gittikçe sarplaşmakta, Hıdırlık tepesinde 187 metre yüksekliğe ulaşmakta ve nihayet deniz yönünde dik yarlar ile kuşatılmaktadır. Bu durumda şehrin deniz yönünden ve berzahtan zaptedilmesi imkânsız olmaktadır.
Antik çağdan beri parlak ve yoğun bir ticari ve kültürel yaşantıya sahip olan Sinop, bu niteliğini Doğu Roma İmparatorluğu, Büyük Selçuklu İmparatorluğu, Candaroğulları ve Osmanlı İmparatorluğu yönetimlerinde de sürdürmüş, ayrıca kale ve tersanesi ile bölgenin en önemli askeri üslerinden biri olmuştur. Bu durumunu Sinop Baskını'ndan sonra kaybetmeye başlayan kent, sur dışına güneydoğu yönde azınlık yerleşmeleri ile batıya doğru ise yönetim ve eğitim gibi kamu hizmetleri yerleşmesiyle çıkmıştır.
Sinop ilinin yerleşme tarihi ilk Tunç Çağı'yla başlamıştır. MÖ 7. yüzyılda bir Helen Kolonisi olarak kurulan Sinop, Antik Çağ'da Karadeniz'in en önemli kentiydi. Helenistik dönemde Anadolu'nun yerli kültürleriyle, Helenistik ve Pers kültürlerini birleştirmek isteyen Pontus Devleti'nin başkenti Amasya'dan sonra Sinop'a taşındı. Bizans döneminde yöre Ortodoks Hristiyanlık etkisiyle dilde ve kültürde Helenleşmiştir.
Sinop 1972 yılında kalkınmada ikinci derece öncelikli iller kapsamına alınmıştır. İlk büyük ölçekli sanayi kuruluşu, Ayancık Kereste Fabrikasıdır. Diğer önemli sanayi kuruluşları Şişe Cam Fabrikası, Un Sanayi, Söksa, İç Çamaşırı Örme Ve Konfeksiyon AŞ. ile toprak sanayinde tuğla ve kiremit fabrikalarıdır. Ne yazık ki şu an bu fabrikaların çoğu kapatılmış ya da taşınmış durumdadır. Ama bunun dışında Sinop'ta el sanatları da ünlüdür. Ayancık keteni, Boyabat çember dokumacılığı, ahşap kotra maketi yapımı ve tahta el işlemeciliği Sinop'taki en köklü el sanatlarıdır.
Turizm ve gezilecek yerler
Sinop Müzesi
Sinop Müzesi Sinop şehrinin ve Sinop'un çevresinde ve kazılar sonucunda bulunan tarih eserler sergilenmektedir. Müzede değişik dönemlere ait eserler gösterilmektedir. Bizans, Helenistik, Roma, Prehistorik, Etnografik ve Sinop şehrinin etrafında bulunan ikonalar da müzede sergilenmektedir. 2006 yılında restorasyona alınan Sinop Müzesi ülkede en modern müzeler arasına adını yazdırdı.
Balatlar Kilisesi
7. yüzyılda Bizanslılar tarafından bir kilise olarak kullanılan Balatlar Kilisesi'nin, Roma çağında ise tiyatro ya da hamam olarak kullanıldığı düşünülüyor. Üç kısmındaki fresklerin bir bölümü durmaktadır. Kilise halkın ziyaretine açılmıştır. Mülkiyet özel şahsa ait olduğu için Kültür ve Turizm Bakanlığınca 2000 yılında kamulaştırılarak gerekli bahçe düzenlemesi yapıldı.
Alaaddin Camii
Alaaddin Camii Sinop'un Selçuklular tarafından fethinden hemen sonra yapılmıştır, buna göre de bir Selçuklu eseridir. Büyük bir avlusu vardır ve bu avlu güneyde yer alır. Beş kubbesi olan Cami dikdörtgen planı vardır. Şadırvanlı olan ibadethane, şadırvanı avlunun ortasındadır ve bir köşesinde İsfendiyaroğulları'nın türbeleri bulunmaktadır.
Sinop Kalesi
Sinop şehrini korumak amacıyla MÖ 7. yüzyılda yarımadanın üzerinde meşhur Sinop Kalesi yapılmıştır. Çeşitli dönemlerde Romalılar, Bizanslılar ve Selçuklu Hanedanı döneminde kale onarılarak kullanıldı. Bugün bile ihtişamını koruya bilen bu kale 2050 m uzunluğunda, 25 m yüksekliğinde, 3 m genişliğinde ve iki tane giriş kapısı bulunmaktadır.
Paşa Tabyası
19. yüzyılda Osmanlı-Rus savaşları sırasında denizden gelen tehlikeleri önlemek amacıyla yapılmıştır. Sinop yarımadasının güney doğusunda yer alır bu yapı. Yarı ay şeklindedir. 11 top yatağı, cephanelik ve mahzenlerden oluşmaktadır. Bugün Paşa Tabyası yeme içme tesisi olarak hizmete açılmıştır ve Sinop turizmine hizmet vermektedir.
Korucuk Tabyası
19. yüzyılda Osmanlı-Rus savaşları sırasında denizden gelen tehlikeleri önlemek amacıyla yapılmıştır. Korucuk tabyaları, küçük bir kayalık tepe üzerinde kurulmuştur. 7 top yatağı, cephanelik ve mahzenlerden oluşmaktadır. Bugün, özel bir şahsın mülkiyetinde olduğundan turizme açılamamıştır.
Etimoloji

Antik Çağ'da, Paflagonya bölgesi içinde kalan Sinop'un saptanabilen en eski adı, Sinope'dir. Bir söylentiye göre kent adını, kurucusu olarak kabul edilen bir Amazon'dan almıştır. Bir başka söylenceye göreyse, kenti eski Yunan'da Irmak Tanrısı Asopos'un su perisi kızlarından Sinope kurmuştur. Söylenceler, MÖ 5-3. yıllara tarihlenmektedir ve aynı döneme ait kent sikkeleri üstünde Sinope'nin başı görülmektedir. Hangi söylence benimsenirse benimsesin, kentin kurucusunun Sinope olduğu kesindir. Ancak, Sinope bir su perisi ise, kentin Yunan kolonicilerce; Amazon ise; Anadolu'nun yerli halklarınca kurulmuş olması gerekir. Bu ikilem, dilbilim çalışmalarıyla bir ölçüde çözülmemiştir: Gerek etimolojisine yabancı olan Sin ya da Sind sözcüklerine Yunanistan'ın dışında daha çok Pontus, Doğu Anadolu Bölgesi, İran ve Hindistan'da rastlanmaktadır. Bu da, Sinope adının yerli Anadolu dillerinde gelmiş olabileceğini göstermektedir. Ünlü Antik Çağ coğrafyacısı Strabon ise, kentin kurucusu olarak, Argonotlar'dan Teselyalı Autolykos'u göstermekte ve onun kenti ele geçirerek bir Yunan kolonisi kurduğu yazmaktadır. "Kentin ele geçirilmesi" kavramı, kolonileştirmeden önce, kentte yerli bir halkın yaşandığını ortaya koymaktadır. Strabon'un sözünü ettiği gelişmeden sonra, Sinope kenti MÖ 7. yıllarında bir kez Miletuslularca kolonileştirilmistir. Kentte, sırasıyla Miletoslu Habrındas, Koos ve Krenitas dönemlerinde yerleşilmiştir. Tüm bu söylence ve tarihsel olaylar Sinop'un ilk çağlarda yerli halkça kurulduğunu, bu yerleşimi, efsanevi Argonot seferiyle ilgili olarak bir Yunan kolonisinin izlediğini, son olarak da Miletuslular'ın burada bir koloni kurduğunu ortaya koymaktadır. Sinop'u içeren yörenin en eski adı ise "Kaşka Ülkesi" idi. Yöre Hitit İmparatorluk Dönemi'yle çağdaş olan Kaşkalar'ın yaşadıkları topraklarda yer alıyordu. Bu ülke sınırları içindeki küçük "Arauanna Ülkesi" de, Sinop yöresinde bulunuyordu.
Coğrafya
Sinop; Anadolu'nun kuzey yönde uç noktası olan İnceburun'a doğu yönde bağlanan Boztepe Burnu berzahında bir kale-şehir olarak kurulmuş ve tarih boyunca doğu yönde gelişmiştir. Tarih boyunca kale dışına pek taşmayan şehir bir liman kenti özelliği taşır. Berzahın kuzeydoğusundaki dış liman fırtınalara açık olduğu ve denizcilik bakımından kullanışlı sayılmadığı halde, Antikçağ'da daha çok bu limanın kullanıldığı bilinir. Zamanla kum dolan ve kullanılamaz hale gelen bu limanı berzahın güney-doğusundaki iç limana aynı dönemde bir kanal bağlardı. Bu kanal, Büyük Selçuklu İmparatorluğu döneminde kapatılmıştır.
İklim
Sinop, iklim özelliklerinin iç içe geçtiği bir şehirdir. Mevsimler arası sıcaklık farkları çok büyük değildir. Sürekli esen rüzgârlar şehirde etkili olmaktadır. Sinop'ta yazın birkaç günü haricinde, bütün yıl nemli ve yağışlı bir iklimi hakimdir. Şehirde Karadeniz iklim tipi egemendir.
Sinop sahil kuşağında yer aldığı için iklim orada mutedildir. Yağış her mevsimde görülür.
Ortalama yağış miktarı Sinop'ta 679–1077 mm ve toplam yağışlı gün sayısı 97-128 gün arasındadır. En yüksek sıcaklık 35 °C ve en düşük sıcaklık ise -8,4 °C derecedir.
Ortalama sıcaklık açısından çok büyük fark yoktur, kışın 7 °C dolayında olan sıcaklık ortalaması, yazın 20 °C'ye yükselir. Yıllık sıcaklık ortalaması merkezde 14 °C'dir.
Kültür

Hitit kaynaklarından öğrenildiğine göre, yörenin en eski halkı olan Kaşkalar'ın konuştuğu dil ile Hititler'in dil benzerlikler göstermekteydi. Pontus Krallığı'nın egemenliğine girdiği MÖ 2. yüzyıl başlarına kadar özgürlüğünü koruyan Sinop kenti, bu dönemde bayındır bir liman ve balıkçılık merkeziyidi. Eski kaynaklarda, limanda kurulmuş olan dalyanlarda avlanan palamutlardan bir bölümünün büyük havuzlarda canlı olarak korunduğu konusunda bilgiler vardır. Roma döneminde yaptırılan uzun su kemerleri ile kente su getirildi. Bizans döneminde önemli bir liman ve askeri üs konumunda olan Sinop, Candaroğulları yönetimi sırasında tersanesiyle ün kazandı. Bu sırada Sinop tersanesinde yapılan büyük bir tekne, Osmanlı donanmasına örnek olması amacıyla İstanbul'a götürüldü. Osmanlı döneminde kentte yaşayan Rumlar daha çok küçük üretim ve ticaretle uğraşırdı.
19. yüzyılda Anadolu'nun iç kesimleriyle daha kolay ulaşım sağlayan Samsun ve Trabzon limanlarının önem kazanmasından sonra Sinop eski canlılığını yitirmeye başladı. Ticaretin gelişme gösterdiği 19. yüzyıl sonlarında kent surların dışına taştı.
Sinop'ta doğan şair Ahmet Muhip Dıranas, 1940'ta yayımlanan bir yazısında çocukluğunun geçtiği kenti şöyle anlatır: "Misafir olacağım eve varmak için yıkık kale duvarları arasında geçiyordum. Oysaki 30 yıl önce şehrin bütün surları sağlamdı. Biz çocuklar bir taraftan çıktık mı bu surların üstüne, bütün kasabanın etrafını fırdolayı dönerdik. Şimdi kala kala birkaç burçla şehrin ortasına doğru düşen ve saat kulesi hizmetini gören Roma üslubunda bir kale kalmış. Daha eskiden burada Rumlar varken gece oldu mu, surun kapıları kapanır, dışarıdakiler dışarıda, içeridekiler içeride kalırmış. Canlı ve hareketli olan Rumlar, yarımadaya doğru olan kısımda ve kale dışındaydılar. Kenar boyunca kahveleri, çalgılı gazinoları ve meyhaneleri vardı.
Sinop'ta Yerel Medya
Sinop il merkezinde Barış FM (100.1) ve Gözde FM (102.2) olmak üzere iki yerel radyo kanalı vardır. Boyabat ilçesindeyse Ezgi FM (105.3) adında bir yerel radyo kanalı bulunur. İl genelinde üç yerel radyo kanalı vardır. İl genelinde yerel televizyon kanalı yoktur. Bunun dışında Bizim Karadeniz Gazetesi, Sinop Pusulası, VitrinHaber, Haber57, Flash Haber Gazetesi, Ayancık Gazetesi, Ayancık Doğuş Gazetesi, Boyabat'ın Sesi gibi yerel gazeteler bulunmaktadır.
Kaynak: Wikipedia – Sinop · CC BY-SA 4.0
History

Over a period of approximately 2,500 years, Sinope has at various times been settled by Colchians and then the Greeks (in the late 7th, late 5th, and 4th–3rd centuries BC) and by Turkic people beginning in the 13th century. In the 19th and 20th centuries it was also settled by the muhacir who immigrated from the Balkans and Caucasus.
The Greek colony of Sinope (Greek: Σινώπη, romanized: Sinṓpē) was founded by Ionians from the city of Miletus. Sinope issued its own coinage, founded colonies, and gave its name to a red earth pigment called sinopia, which was mined in Cappadocia for use throughout the ancient world. Some scholars have dated the earliest Greek colonization of Sinope to the 7th c. BC, while others have proposed an earlier date in the 8th c. While literary evidence exists supporting earlier settlement, archaeological evidence has been found of Greek settlement around the Black Sea region beginning in the late 7th century.
Sinope was strategically located among the trade routes that were developing on the southern Coast of the Black Sea, but remained relatively isolated from other inland communities until the 4th century BC. There is literary evidence of early links between Colchis and Sinope in mythological tradition. Strabo's writings link the legendary founder of Sinope, Autolycus, with Jason and the Argonauts. Polybius described Sinope as being "on the way to Phasis". The Persian Achaemenid Empire's northward expansion in the 4th century disrupted Sinope's control over its eastern colonies, including Trapezus (present day Trabzon). The satrap Datames briefly occupied the city around 375 BC. There is archaeological evidence of increased economic activity between the port city of Sinope and the surrounding inland areas during between 4th and 1st c. BC. Sinope appears to have maintained its independence from the dominion of Alexander the Great, and with the help of Rhodes turned back an assault led by Mithridates II of Pontus in 220 BC. Sinope eventually fell to Pharnaces I in 183 BC, after which it became the capital of the Pontic Kingdom.
Numismatics

Greek coins featuring an eagle holding a dolphin or marine animal in its talons have been found in Sinope, Istria and Olbia. Located in present-day Turkey, Romania and Ukraine respectively, all three were colonies of Miletus. The coins circulated between c. 450 and 325 BC. Coins of the "Sinope type" continued to be issued by Persians under Achaemenid rule in the 4th century BC. At least two Persian issuers of such coins have been studied in some detail: the satrap Datames in Cappadocia and Ariarathes.
Geography
Sinop is located on a promontory at the narrowest point of the Black Sea. It has two harbors and is located along the southern shore of the Black Sea, near the shortest crossing to the Crimea. The nearby mountainous terrain is green and noted for its timber.
Climate
Sinop has a humid subtropical climate (Köppen: Cfa, Trewartha: Cf).
Sinop has warm summers with an average daytime high of 26 °C (79 °F), and temperatures rarely exceed 30 °C (86 °F). The winters are cool and wet, the average for February is just below 7 °C (45 °F). Snowfall is occasional December to March, sometimes lasting a week or two.
Economy
As of 1920, Sinop was producing embroidered cotton cloth. They also were known for boatbuilding. The boats produced in Sinop were described by a British observer as being of "primitive design but sound workmanship."
Sinop was slated to be the site of the Sinop Nuclear Power Plant, a $15.8 billion nuclear power plant to be developed by Elektrik Üretim, Engie, Mitsubishi Heavy Industries and Itochu. The plant would consist of four reactors, with construction to begin in 2017 and completion by 2028. The project was cancelled in 2018.
Cultural and other attractions

Pasha Bastion (Turkish: Paşa Tabyası) is a half-moon coastal bastion, a semi-circular fortification, situated southeast of Sinop Peninsula. It was constructed to protect the city against attacks coming from the Black Sea during the Russo-Turkish War, Crimean War (1853–1856). It features an artillery battery of eleven cannons, an arsenal and basement. Today, it is used as a place for refreshments premise.
Historic Water Tunnel (Turkish: Tarihi Su Kanalı) is an ancient underground water supply channel situated at Sülüklü Göl (literally: Lake of Leeches. Dug in rock, it is about 230 m (750 ft) long and has a clearance of 1.50 m (4.9 ft). There exists a 20–30 m (66–98 ft) high cylindrical ventilation shaft of 1.50 m (4.9 ft) diameter.
Balatlar Church (Turkish: Balatlar Kilisesi) is a ruined church from the Byzantine Empire period. It is partly preserved as only the chapel vault is in undamaged condition while other parts of the church have no roof any more. Fresco paintings on the chapel's ceiling and on the nave walls are still intact.
Serapeum is a ruined temple dedicated to the combined Hellenistic-Ancient Egyptian deity Serapis, situated in the southwestern corner in the yard of Sinop Archaeological Museum.
Alaaddin Mosque is a 13th-century mosque of Seljuk architecture named after its endower Sultan Alaaddin Kayqubad I (1188–1237).
Pervane Medrese is a former Islamic religious school, which was closed down after the proclamation of the Republic. The 13th-century building was used as a depot for archaeological artifacts and ethnographic items from 1932 on, and served as a museum between 1941 and 1970. It hosts souvenir shops today.
Sinop Fortress (Turkish: Sinop Kalesi) is a fortification surrounding the peninsula and the isthmus of Sinop. It was built initially by migrants from Miletus in the 8th century BC. The fortress underwent reparation and expansion to its current extent during the reign of King Mithridates IV of Pontus in the 2nd century BC after its destruction by the Cimmerians in the 7th century BC. Some parts of the fortress, especially the north walls, are ruined.
Legacy
Sinope has given its name to the outermost satellite of Jupiter. A crater on Mars is named after Sinop too.
Kaynak: Wikipedia – Sinop, Turkey · CC BY-SA 4.0
