Interested in working with us in the future?
Follow to see new jobs and posts in your feed.
No news yet.

Tarihi

Eski adı (Latince: Sebastea, Grekçe: Σεβάστεια, Ermenice: Սեբաստիա) Sebastia, Sebasteia veya Samassia olan Sivas, Anadolu'nun en eski yerleşim merkezlerinden biridir. Kazı ve araştırmalarda ele geçen buluntular, yörede ilk yerleşimin Cilalı Taş Devri'ne (MÖ 8000-5500) uzandığını göstermektedir. Kent, MÖ 2000'lerde değişik yerleşmelere sahne olmuştur. Kaynaklarda geçen yazılı tarihi MÖ 2000 yılı başlarında Hititler ile başlamakta olup merkez Tatlıcak köyü ile Uzuntepe köyündeki höyükler, Divriği ilçesine bağlı Maltepe köyünde bulunan höyük ve Gürün ilçesi sınırlarındaki Şuğul vadisindeki Hititçe yazılar başlıca Hitit yerleşim alanlarıdır. Maltepe Höyüğü kazıları, yörede ilk yerleşmenin MÖ 2600'lerde başlayıp MÖ 2000'lere kadar kesintisiz sürdüğünü göstermektedir. Coğrafya olarak İç Anadolu'da bulunmasına rağmen Şebinkarahisar'ın 1933 yılına kadar kazaları olan Suşehri, Akıncılar, Gölova ve Koyulhisar ilçeleri Doğu Karadeniz Bölgesi'nin kültürel hinterlandında yer almaktadır. Sivas'ın ilçelerini Karadeniz'deki Suşehri ovasına Geminbeli Geçidi bağlar. Divriği ve Gürün ilçeleri de Doğu Anadolu Bölgesi'nde yer alırken, Doğanşar ile Zara'nın kuzeyi de Karadeniz Bölgesi'nde yer alır. Sivas topraklarında İç Anadolu, Doğu Karadeniz ve Doğu Anadolu bölgelerinin kültürleri de yer alır. Sivas merkez ve çevre ilçelerinde gırnata, zurna ile Sivas'a özgü halk oyunları oynanırken, Karadeniz'deki ilçelerinde kemençe ve zurna ile horonlar oynanır. Divriği ve Gürün yöresi Doğu Anadolu kültüründe yer alır. İç Anadolu bölgesindeki ilçeleri ise kültür olarak Sivas merkez bölgesinin kültür ve şivesine sahipken, Karadeniz'de kalan ilçeler büyük ölçüde Giresun ve Ordu ile aynı şiveyi kullanırlar.
İlk uygarlıklar dönemi
MÖ 17. yüzyılda Hitit sınırları içinde yer alan kentin güney kesimi Geç Hitit devletleri döneminde Tilgarimmu adıyla anılmaya başladı. MÖ 8. yüzyılda Kimmer ve İskit istilalarına uğradı. MÖ 6. yüzyıl başlarında Medlerin, aynı yüzyılın ortalarında da Perslerin egemenliğine girdi. MÖ 4. yüzyılın ikinci yarısındaki kısa süreli yönetimin ardından Büyük İskender'in Makedonya Krallığı'na bağlandı. MS 17'de bütün Kapadokya ile birlikte Roma İmparatorluğu'nun egemenliğine girdi. Bu dönemde kısa sürelerle Partların ve Sasanilerin eline geçti. Bizans döneminde önce Armeniakon'un sınırları içindeydi. 12. yüzyılda Sebasteia'ya bağlandı.
Kültür ve turizm
Sivas'ta kültür
Sivas geniş toprakları nedeniyle geniş ve büyük bir kültüre sahiptir. Sivas ilinin genelinde Batı Anadolu Ağızları kullanılır. Şive olarak Tokat ve diğer illere daha yakındır.
11. yüzyılında yerli Ermeniler tarafından kurulan Surp Nişan Manastırı 1980'lerde yok oldu.
Gökmedrese, Çifte Minareli Medrese, Şifaiye Medresesi, Buruciye Medresesi, Ulu Cami kentteki en önemli Selçuklu dönemi eserleridir. Bunlardan Şifahiye Medresesindeki yangın izleri Orta Asya'dan gelip Anadolu'yu ele geçirmeye çalışan Timur'un, 180.000 kişilik ordusu ve filleriyle ani bir baskın yapıp 4.000 kişilik Osmanlı ordusunu gafil avladığında yaptığı büyük tahribat ve zulmün canlı kanıtı olarak korunmaktadır.
Osmanlı döneminde Bölge Eyaleti olmuştur. 1516 yılında alınan karara göre Sivas'a; Kayseri, Tokat, Amasya, Yozgat, Çorum, Kastamonu, Erzincan, Darende ve Arapkir ilçe olarak bağlandı.
Sivas'ta turizm
Sivas şehri turizm bakımından tarihî eserleri, doğal güzellikleri, kaplıcaları ve kayak turizmi ile öne çıkmaktadır.
Kültür turizmi
Sivas tarihinde belirli dönemlerde bazı devletlere başkentlik yapmıştır ve bu dönemlerde yapılan önemli ticari ve kültürel zengin eserlere sahiptir. Bu eserlerden bazıları günümüze kadar gelememesine rağmen birçoğu da Sivas turizmine katkı sağlamaktadır. Selçuklular döneminde kültürel hayat oldukça hareketli idi bu sebepten dolayı bu dönemde inşa edilen medreseler, camiiler, türbeler, hanlar, kervansaraylar şehirde dikkat çekmektedir.
Türbeler
Kadı Burhâneddin Türbesi: Sivas merkezde Kadıburhaneddin Mahallesi'nde bir park içerisinde bulunmaktadır. Kesme taştan dört sütun üzerinde tek kubbesi bulunan bir yapıdır.
Abdülvehhâb Gâzî Türbesi: Türbe ve hemen yan tarafında bulunan aynı ada sahip mezarlık Sivas şehir merkezinin doğusunda yer almaktadır. Halk arasında "Yukarı Tekke" mezarlığı olarak bilinen yerin bir yanı sarp bir tepe üzerindedir.
Coğrafya

Sivas merkez ilçesinin yüzölçümü 3.488 km2dir. Sivas'ın deniz seviyesinden yüksekliği 1.285 metredir.
İklim
Sivas, sert bir karasal iklim yapısına sahiptir. Kışları soğuk ve sert geçer, kış aylarında bol kar yağışı görülür ve ortalama 4-5 ay karla örtülüdür. Yazları sıcak kurak ve kısa süreli, bahar ve güz mevsimleri yağmurlu geçer.
Yapılan gözlem ortalamalarına göre (son 50 yıl içinde gözlenen) en soğuk ay -34,6 derece ile ocak ayıdır. En sıcak ay 38,3 derece ile temmuz ayıdır, aylık yağış ortalaması en yüksek ay mayıs, en düşük ay ağustostur. 1992 yılında gözlenen en yüksek nem oranı %80,0 ile aralık ayı; en düşük nem %55,2 ile ağustos ayıdır. Aynı yılda en yüksek basınç 874,1 mb olarak ocak ayı, en düşük basınç ise 868 mb olarak şubat ayıdır.
Etnik yapı
Şehrin sakinleri çeşitli devirlerde bölgede hakim olmuş devletlerce yerleştirilen Türkmenlere dayanmaktadır. Sonraki dönemlerde yabancı unsur sayılabilecek yegane topluluk Kafkas Göçmenleri olmuş ve şehir topraklarına Osmanlı hükûmetince yerleştirilmişlerdir.
İlbeyliler
İlbeyliler (ya da Elbeyliler), Alkaevli (Alkarevli, Alkırevli) boyundan Sivas, Kilis, Kahramanmaraş ve Suriye (Halep) yörelerinde yaşayan yerleşik Türkmenlerdir Alevilik ya da Hanefi Sünnilik inancına mensupturlar.. "Sivas İlbeylileri" günümüzde kendisini İlbeyli (Elbeyli) olarak kabul eden ve ağırlıklı olarak Sivas şehir merkeziyle şehrin güneybatısında 42 köyden oluşan İlbeyli yöresi'nde yaşayan veya kökeni bu köylere dayanan Türkmenlerdir. Yaklaşık beş asırlık konar göçer hayatından sonra 18. asırda yerleşik düzene geçen İlbeylilerin meskun oldukları bölgede aynı isimle kaza teşkilatı oluşturulmuş; İlbeyli kazası bu statüsünü iki asra yakın korumuştur. Osmanlı'nın son döneminde nahiye hâline getirilen İlbeyli, daha sonra bu konumunu da kaybetmiştir. İlbeyli Yöresi halkın “Üst başı Kavlak, alt başı Yanalak” diyerek sınırını çizdiği ve Sivas'ın güney batısında iskân edilmiş 42 pare köyden oluşur. Bu köyler Şarkışla ve Sivas toprakları arasında yer alır ve hepsi de idari olarak Sivas merkez ilçeye bağlıdırlar. Kültürel olarak halk şairleri ile de öne çıkarlar.
Sivas'taki köyleri: Akçainiş, Akkuzulu, Apa, Aylı, Bedirli, Bostancık, Çallı, Çaypınar, Çongar, Damılı, Damlacık, Durdulu, Eskiapardı, Eskiköy, Gazibey, Gözmen, Güney, Hanlı, Haydarlı, Hayırbey, Herekli, Kabasakal, Kahyalı, Karalar, Karalı, Kartalca, Kavlak, Kayadibi, Keçili, Kızılova, Kızılöz, Koyuncu, Menşurlu, Sarıdemir, Savcun, Sorkuncuk, Söğütçük, Tatlıcak, Yanalak, Yaramış, Yeniapardı, Yenikızılcakışla.
Çerkezler
Rusya'nın Kafkasya'yı işgali ve Çerkes Soykırımı'nı izleyen süreçte sayıları 1 milyona yaklaşan Kafkaslı Osmanlı İmparatorluğu topraklarına (başlıca Anadolu, Rumeli, Suriye ve Ürdün) sürüldü. Anadolu'da Uzunyayla havalisine özellikle Kabardey ve Abhazlar yerleştirilmiş olup Sivas ili içinde Tokat-Kayseri üzerindeki hatta yoğunlaşmışlardır.
Eğitim

Sivas şehri Sivas Bilim ve Teknoloji Üniversitesi ve Sivas Cumhuriyet Üniversitesi olmak üzere iki üniversiteye ev sahipliği yapmaktadır.
Ekonomi
Kent ekonomisinde tarım ve sanayi sektörü ilk sırada yer almaktadır. Bu sektörleri ticaret ulaştırma ve haberleşme sektörleri takip etmektedir. Sivas'ta Türkiye'nin en büyük linyit işletmesi bulunmaktadır.
Sivas öncelikle bir tarım şehridir. Tarım üretiminde buğday, arpa, çavdar, ay çekirdeği, patates ve şeker pancarı bölge üretiminde en fazla payı alan ürünlerdir. Sivas küçükbaş, büyükbaş hayvan varlığı ve arı kovanı sayısı bakımından önemli bir paya sahiptir.
Sanayi
En büyük ve eski endüstri kompleksi olarak 1939 yılında Sivas Cer Atölyesi olarak kurulan TÜDEMSAŞ, TCDD'ye bağlı Beton Travers Fabrikası, 1938'de temelleri atılan ve 1943 yılında hizmete giren Çimento Fabrikası bulunmaktadır. Küçük sanayi siteleri ve organize sanayi bölgeleri sanayi sektörünün altyapısı olarak değerlendirilebilir. Sivas'ta KSS kapsamında 1606 işyerinde 4353 kişi çalışmaktadır.
Merkez 1. Organize Sanayi Bölgesinde yaklaşık 260 fabrikada 10.000'den fazla kişi çalışmaktadır.
Ayrıca Merkez 2. OSB Demirağ Organize Sanayi Bölgesi Kovalı mevkiinde kurulmuş olup 40.000 istihdam hedeflenmektedir.
Kaynak: Wikipedia – Sivas · CC BY-SA 4.0

Name
The name of the city is a truncated form of its Byzantine Greek name Sivasteia from the Koine Greek name Sebasteia (Σεβάστεια), meaning that it was named in honour of an emperor using the title Sebastos, the Greek equivalent of Augustus. The city is occasionally referred to in historical and geographic contexts as Sebaste or Sebastea based on its Latin and latinized Ancient Greek names respectively, and in English the former name was Sebastia. In Armenian it is still Sebastia (Սեբաստիա). In Kurdish and Zazaki, it is called Sêwas and Sêwaz, respectively.
The popular name Sebastian derives from Sebastianòs, Σεβαστιανός, meaning someone from the city of Sebastia.
History

Ancient history
Little is known of Sivas' history prior to its emergence in the Roman period. In 64 BC, as part of his reorganization of Asia Minor after the Third Mithridatic War, Pompey the Great founded a city on the site called "Megalopolis". Numismatic evidence suggests that Megalopolis changed its name in the last years of the 1st century BC to "Sebaste", the feminine form of Sebastos, the Greek equivalent of Augustus.
The name "Sivas" is the Turkish version deriving from the name Sebasteia, as the city was known during the late Roman (Byzantine) empire. Sebasteia became the capital of the province of Armenia Minor under the emperor Diocletian, was a town of some importance in the early history of the Christian Church; in the 4th century it was the home of Saint Blaise and Saint Peter of Sebaste, bishops of the town, and of Eustathius, one of the early founders of monasticism in Asia Minor. It was also the place of martyrdom of the Forty Martyrs of Sebaste, also 4th century. In 536, Justinian I made it the capital of Armenia Secunda and refortified it.
Medieval history
The city was sacked by the troops of Muhammad ibn Marwan in 692 and became first a kleisoura and in 911 a theme. Under Nikephoros II Phokas, many Armenians settled in the region. In the early 1020s, Basil II delivered the region around Sebasteia in exchange for Vaspurakan to King Seneqerim Ardzruni, who settled in Sebasteia with thousands of his Armenian followers.
Sebasteia was the first important city to be plundered by Turkish tribes in 1059. In August of that year the troops of various emirs gathered before the unwalled city. Initially they hesitated to sack it, mistaking the domes of the city's several Christian churches for tents of military camps. As soon as they realized that the city was defenceless they burned it for eight days, slaughtered a large part of its population and took many prisoners. The city came under the domain of the Turkmen Danishmend dynasty (1071–1174) after the Battle of Manzikert in 1071. After the death of Danişmend Gazi, Sivas passed to Nizamettin Yağıbasan who won it after a struggle with Danişmend Gazi's successors. In 1143 the Seljuk ruler Mesud I sacked the city. In 1174 the city was captured by Kilij Arslan II and periodically served as capital of the Sultanate of Rum along with Iconium. Under Seljuk rule, Sivas was an important center of trade along the Silk Road and site of a citadel, along with mosques and madrasas (Islamic educational institutions), four of which survive today and one of which houses the Sivas Museum. Then it passed to the Ilkhanids, Eretna and Kadı Burhanettin.
Demographics
In the mid 19th century, Sivas had 17,000 inhabitants, with a majority of Muslim Turks. In 1914, Sivas had 45,000 inhabitants: a third were Armenians, the rest Turks and 1,500 Greeks. In July 1915, Armenian families were deported as part of the Armenian genocide. Greeks were removed as part of the 1923 population exchange between Greece and Turkey. In 1925, there were 3,000 Armenians left around Sivas. By 1929, Armenians numbered 1,200. In 1939 the total population was 35,000, including 2000 Armenians. In the 1970s, there were 300 Armenians. In the 1990s, there were 50 Armenians.
Climate
Sivas has a humid continental climate (Köppen: Dsb, Trewartha: Dcbo), with warm, dry summers and cold, snowy winters. The driest months are July and August and the wettest are April and May.
Economy

Historically, Sivas was known for producing cereal.
Sights

A cultural hub as well as an industrial one, Sivas contains many examples of 12th and 13th-century Seljuk architecture. The Great Mosque (Ulu Cami) of Sivas was first built in 1197. The Sifaiye Medresesi was completed in 1217–1218 and served as a darüşşifa (hospital and medical school). It has a four-iwan layout typical of Seljuk madrasas and is fronted by an elaborately carved entrance portal. It also contains the tomb of its founder, the Seljuk sultan Izz al-Din Kayka'us I (d. 1220). In 1271–1272, when the city was under Ilkhanid influence, three different madrasas were built by competing patrons: the Buruciye Medrese, the Çifte Minare Medresesi, and the Gök Medrese ("Blue Madrasa"; depicted on the obverse of the Turkish 500 lira banknote of 1927–1939). All three have elaborate entrance portals.
The city also contains some fine examples of the Ottoman architectural style. The most prominent example of Ottoman architecture in the city is the Kale Camii ("Citadel Mosque"), built in 1580 by Mehmet Pasha, an Ottoman vizier. Kurşunlu Hamamı ("Leaden Bath") which was completed in 1576, is the largest historic bathhouse in the city and it contains many details from the classical Ottoman bath building. Behrampaşa Hanı (a caravanserai), was completed in 1573 and it is famous for the lion motifs around its windows.
Atatürk Congress and Ethnography Museum (Atatürk Kongre ve Etnografya Müzesi) is a museum with two sections. One is a dedicated to the Ottoman heritage of Sivas. The other is to the Sivas Congress, one of the pivotal moments in the Turkish national movement. Other museums include the Sivas Congress and Ethnography Museum and the Sivas Archaeology Museum. The Madımak Science and Culture Centre is housed in the former Madımak Hotel.
The modern heart of the city is Hükümet Square (Hükümet Meydanı, also called Konak Meydanı) located just next to the Governor's mansion. This area is also home to many of the city's high end hotels and restaurants. The city's shoppers usually head to Atatürk Avenue.
Sport

Football is the most popular sport: in the older districts above the city centre children often kickballs around in the evenings in the smallest streets. The city's football club is Sivasspor, which plays its games at the New Sivas 4 Eylül Stadium. The club currently plays in TFF 1. Lig.
Cuisine

Specialties of Sivas are tarhana (a soup made using sour yogurt), kelecos (a sour potato soup made with yoghurt) and katmer, a flaky pastry-bread which can be consumed on its own. One distinct feature of Sivas cooking is the use of madimak, which is a local herb used similarly to spinach. Sivas kebabı is a variety of kebab originating from Sivas, which is a mixture of meat and vegetables.
Mayors of Sivas
1989–1995: Temel Karamollaoğlu (Refah Party)
1995–2004: Osman Seçilmiş (Refah Party, Fazilet Party, Saadet Party)
2004–2009 and 2014: 2019–Sami Aydın (AK Party)
Kaynak: Wikipedia – Sivas · CC BY-SA 4.0
